Mr. Tubero

"Ang Init sa Dilim"

Ang katawan ni Estrell ay nananatiling hubad sa ilalim ng puting kumot, habang ang pawis ay dahan-dahang natutuyo sa ibabaw ng kanyang balat. Sa tabi niya, si Luis ay nakatingala sa kisame, ang mga daliri’y bahagyang namumuo sa kamao, tila hinahabol ang hiningang kanina’y nilamon ng silakbo ng init.

Pero hindi lang init ng katawan ang gumugulo sa kanya ngayon.

Ang tawag mula sa unknown number. Ang mensaheng bumulong ng panganib.

“Compromised.”

Pumikit ka si Luis. Matagal na niyang inilibing ang dating buhay—ang mga baril, espiya, doble-karang mundo. Pero hindi pala ito basta binibitawan. Bumabalik ito kapag ikaw ay masyado nang kampante. O masyado nang masaya.

"Luis."

Malambing at mahina ang boses ni Estrell habang nakatalikod, nakabalot ng kumot, pero kita pa rin ang hubog ng kanyang katawan. Tumalikod siya at humarap kay her. Ang kanyang mga s**o'y bahagyang lumilitaw sa gilid ng kumot, at ang kanyang mga hita'y kumikiskis habang gumagapang palapit sa kanya.

"Kanina… parang may biglang nagbago sa'yo."

"Wala." Sagot ni Luis, malamig.

Ngunit hinaplos ni Estrell ang kanyang dibdib. Mula dibdib pababa, hanggang maramdaman niyang tumitigas na muli ang katawan ni Luis sa ilalim ng kanyang hininga.

“Sigurado ka bang wala?”

Lumapit siya, dinilaan ang kanyang leeg, pababa sa kanyang dibdib. Mabagal. Senswal. Hindi na inosente.

Hindi na siya ang babaeng landlady na prim and proper. Siya na ngayon ang babaeng binuksan ang sarili—at gustong maranasan muli ang sarap na kanina lamang ay parang panaginip.

Hinawakan ni Luis ang kanyang baywang, pinatalikod siya, at inilapit sa kanyang katawan. Mainit. Matigas. Mabigat.

“Gusto mo ba talaga ako, Estrell?” tanong niya, halos paungol.

“Gusto kong maramdaman ka, Luis. Sa lahat ng paraan.”

At parang kidlat, binuhat siya ni Luis, isinandal sa pader. Ang kanyang mga binti’y kusang pumulupot sa baywang ng lalaki. Ang kanyang likod ay dumidiin sa malamig na pader, ngunit ang bawat ulos ni Luis ay parang apoy na sumusunog sa natitirang hiya sa kanyang pagkatao.

Puno ng ungol ang silid.

Puno ng kiliti, kirot, at kasabikan ang bawat galaw.

Nanginginig ang kanyang binti. Kumakapit siya sa balikat ni Luis habang pinupuno siya ng sensasyon na parang magliliyab ang buong katawan niya.

Hanggang sa.

"Luis… malapit na… ako…"

At sa sandaling iyon, sabay silang bumulusok sa sukdulan. Ang ungol ni Estrell ay naghalo sa paghabol ng hininga ni Luis habang ang katawan nito'y nanginginig sa bawat pagbaon.

Hindi nila kailangang sabihin kung ano ang nangyari.

Nararamdaman nila.

At nang matapos, magkayakap silang bumagsak sa kama, pawisan, magulo ang buhok, but like a new person in each other.

But there's light outside the window.

A black car.

A man wearing a black coat. Earpiece on. Holding a tablet.

"Target located. Ex-agent Luis Aguilar confirmed. Initiating Phase Two."

03:15 AM - Villa Corazón, Silid ni Estrell

Tahimik ang gabi. Ang tanging maririnig ay ang marahang ihip ng hangin sa labas at ang humihingal na hininga nina Luis at Estrell habang magkatabing nakahiga, hubo't hubad, sa kama. Ang pawis sa kanilang balat ay tila patunay sa init ng kanilang katawan. Hindi pa rin humuhupa ang tensyong sekswal na namagitan sa kanila, kahit natapos na ang isa na namang bugso ng kanilang pagnanasa.

"Luis."

Pabulong na tawag ni Estrell kung habang hinahaplos ang dibdib ng lalaki. Dinama niya ang pintig ng puso nito, mabagal pero malakas. May lalim, may bigat. Parang bawat t***k ay may kasamang kwento na hindi pa niya alam.

"Hindi ko akalaing magagawa ko 'to," patuloy niya, halos pabulong pa rin. "Buong buhay ko, Estrell ang palaging may kontrol. Pero ngayong gabi, parang tinanggal mo lahat ng iyon."

Hindi tumugon si Luis. Kumakabog naman niya si Estrell habang papalapit, niyakap ang maraprap, at hinagkan noo. "Maliit na kailangan mo ba ring marinig na minsan, ang pagbitiw sa kontrol ang tanging paraan para maramdaman kung gaano tayo buhay."

Tumitig si Estrell sa kanya, at doon niya muling nakita ang lalim ng mga mata ng lalaki. Hindi lamang pagnanasa ang nasa loob. Mayungyong lungkot. May impluwensya. May kuwento. Pero mas pinili niyang magpakalunod sainit kaysa magtanong pa ng higit.

Samantala, sa labas ng Villa Corazón, nakamasid ang isang lalaking nasa loob ng itim na SUV. May suot itong headset at hawak ang tablet na may live feed mula sa mga nakatagong CCTV sa dormitoryo. Nakita niyang lumabas ng silid si Luis kaninang gabi. At nakita rin niya kung paano ito muling bumalik, ilang minuto lang ang nakalipas.

"Verify asset presence," she whispered into the headset. "Subject interacting with civilian. Beginning Phase Two."

Ang plano ay hindi regular na pagmamasid. May move na mangyari. Sa loob ng tatlumpung minutos, dapat ma-kidnap si Luis. Bumuhay o patay.

07:20 AM - Villa Corazón, Kusina

Smells like coffee. Smells like fresh shower. Smells like tension.

Nasa kusina si Estrell, suot ang silk robe na mahigpit ang pagkakatali pero hindi kayang itago ang kinang ng kanyang balat. Bagamas parang karaniwang umaga, ramdam niya ang ibang klaseng titig ng mga babae sa paligid.

Si Jo, si Mona, at pati ang tahimik na si Lila ay pawang nasa mesa, nagtatawanan ngunit laging sumusulyap sa kanya.

Biglang nagsalita si Jo.

"Ma'am, late po ata si Sir Luis ngayon. Used to andito na siya by 7. Maybe exhausted kagabi?"

May sundot sa bawat salita. May hinala. May galit.

Ngumiti si Estrell. "Maraming nasirang tubo kahapon. Maybe nga napagod siya."

Pero hindi siya komportable. Lalong hindi nang mapansin niyang may hawak na white towel si Jo. Pamilyar. Galing sa kanyang kwarto.

At noon niya na-realize hindi na sikreto ang dapat ay kanila lamang.

08:05 AM - Maintenance Room

Tahimik na nag-aayos si Luis ng gamit. Muli siyang nakasuot ng simpleng sando at lumang pantalon, ngunit hindi nito naitago ang tikas ng kanyang katawan. May biglang kumatok sa pintuan.

Tok. Tok.

Bumukas ito, at pumasok si Estrell. Hindi na siya nag-abala pang magsalita. Lumapit agad at ni-lock ang pinto.

"May nakakaalam na," maikling sabi niya. "Yung towel. nakuha ni Jo."

Tumigil si Luis sa paglalagay ng gamit sa toolbox. "Alam ko. Nakita ko siya kaninang dumaan, may dala. Hindi lang siya basta naninilip, Estrell. May mas malalim pa diyan."

Napalunok si Estrell. "Ano'ng ibig mong sabihin?"

Lumapit si Luis. Hinawakan ang kanyang baywang. "Baka hindi lang tayo ang target niya. Baka ako talaga."

"Luis. sino ka ba talaga?"

"Dating asset. Operatiba. Shadow handler. Pero hindi na 'yun mahalaga. Ang mahalaga, gusto kitang protektahan. Kahit pa sa sarili kong anino."

Hindi na nagsalita muli si Estrell. Sa halip, sinunggaban niya ang labi ni Luis ng isang maalab na halik. Nakaramdam niyang sumiklab muli ang apoy na kanina pa lamang ay tila pahapyaw na apoy lamang.

Magmaalsaon ang init ng kanilang mga katawan. Mabilis. Wala ring pasakalye. Kasinggibo ng mga hayop na nanganganak sa init ng laman. Sa kanto ng maliit na maintenance room, pinatalikod ni Luis si Estrell, buksan ang tali ng kanyang robe, at hinalikan ang batok nito samantalang marahang ibinaba ang katawan upang lumuhod sa likuran niya.

"Diyos ko, Luis." ungol niya habang nararamdaman ang dila nito sa kanyang balat, pababa sa kanyang balakang, papunta sa kanyang pinaka-sensitibong parte.

Hindi man masabi sa salita, ipinakita ni Luis sa bawat paghaplos at bawat ungol na hindi lang ito tungkol sa sarap. Ito ay pag-angkin. Ito ay pagprotekta. Ito ay pagpapaalala kung gaano siya kagustong pag-aari.

Nang matapos ang kanilang sandali, kapwa sila humihingal. Nakahilig si Estrell sa pader, si Luis ay nakasandal sa kanya, nakayakap mula sa likod.

"Hindi kita iiwan," bulong niya.

"Kahit may humabol sa'yo?"

"Kahit mamatay ako."

Ngunit sa labas ng dormitoryo, may mga lalaking nasa itim na motorsiklo ang pumarada. Mga armadong tauhang hindi taga-rito. Isa sa kanila ay may hawak na larawan ni Luis. Ang target ay malinaw.

At wala nang atrasan.