& Boran’ın Gözünden &
Sabahın körüydü, saat beşi bile bulmamıştı. Evden sessizce çıktım, kapıyı yavaşça kapattım. Dışarıdaki hava buz gibiydi; ciğerlerime dolan soğuk, içimi az da olsa rahatlattı. Cihan aracı çalıştırmıştı, farlar karanlığı yarıyor, yola düşen ışık çizgileri önümde titriyordu.
“Nereye, patron?”
“Malikaneye sür.”
Cihan başını salladı. Araç sessizce hareket etti. Koltuğa yaslandım, camdan dışarı baktım ama hiçbir şey göremiyordum. Aklımda yine Defne vardı. Dün gece… Kendimi tutamamış, dudaklarına yapışmıştım. O anı düşündükçe kasıklarımda o tanıdık sızı belirdi. İçimde bir şey kıpırdı, durduramıyordum. Onunla tekrar… vahşice, tamamen, durdurulamaz şekilde sevişmek istiyordum. Bütün benliğim istiyordu. Sadece erkekliğim değil, ruhum da. O kızıl saçlar, o bakışlar, o inle
