Pearl Angeline
Ang tricycle ay bumagal sa pagtakbo habang papalapit kami sa tabi ng isang lumang bakod na gawa sa kahoy na puno ng mga bitak at kulubot na dulot ng panahon.
"Miss, dito na po ba?" tanong ng drayber nang tumigil ito sa pagpapatakbo.
Tumango ako, at ibinigay ang pamasahe.
Ang init ng araw ay agad na sumalubong sa akin. Bumaba ako at tumayo sa harap ng isang lumang bahay na gawa sa kahoy at bato. Kupas na at ilang taon na rin na walang naninirahan, may mga bitak na ang dingding, ngunit naroon pa rin ang kakaibang pakiramdam ng aking pagkabata.
"Pearl?"
Dahan-dahan akong lumingon nang marinig ko ang isang pamilyar na boses na tumawag sa aking pangalan.
"Pearl? Ikaw nga!"
Nakatayo sa tapat ng bakod ang isang babae, may hawak itong walis at timba. May mga guhit na ng e
