CHAPTER 7
1136 Words
Day 27
It's Monday lumipas na ang isang linggo at nandito pa rin siya sa hospital. Araw araw nanaman niyang nakikita ang mukha ni Dr. Simon ang doktor niya at sinundan pa siya hanggang dito. Kahit yata saan siya mapuntang hospital ay makikita nya pa rin ito.
France
*******
" Your writing in a diary " napalingon siya sa binatang doktor na nakatayo na pala sa harapan niya.
" Anong kaylangan mo?"
" I need to check your vitals " nakangiting sambit pa nito sa kanya. Napairap nalang siya at hinayaan ito.
" Tapos ka na?" Tanong niya ng matapos na ito sa kung ano anong pinaggagawa sa kanya. Sanay na siya sa mga ganitong bagay.
" Your ok pero mas magiging ok ka kung papayag ka sa operation "
Malungkot na napangiti siya rito. Ilang beses na nitong inopen up sa kanya ang tungkol sa operation niya.
" Pero walang kasiguraduhan diba, hindi ka sigurado kung gagaling pa ko o kung magigising pa ko " that's the truth. Walang kasiguraduhan ang operasyong sinasabi nito.
" Look France we can say that miracle can really happen at kung hindi natin susubukan "
" I don't want to suffer anymore pagod na ko Dr. Simon at ayaw ko na ring mapagod ang mga taong nagmamahal sa akin"
Nakangiting kumuha ito ng upuan at pumwesto sa mismong harapan niya.
" How old are you France?" Biglang tanong nito sa kanya.
" I'm 28 " diretsong sagot niya.
" Your just 28 your to young to die just remember this France lumalaban ang parents mo lumalaban ang mga nagmamahal sayo kaya kaylangan mo ring lumaban, we have him he can hear your prayers just pry and trust him " nakangiting sambit nitong muli.
" But how I'm tired " malungkot na sagot niya rito. Kahit na anong motivate niya sa sarili niya nararamdaman na niya ang pagod. Pagod na pagod na siya.
" Just remember the smile on the face of your love ones sa tingin mo ba makakangiti pa sila kagaya ng dati kapag wala ka na " malungkot na tanong nito sa kanya.
" But they can replace me, they can find happiness to anyone "
" They can't dahil walang taong kayang palitan ng ibang taon, we are unique at ang pagiging unique natin ang dahilan kung bakit walang makakapalit sa atin, fight for your life France " tumayo na ito at nakangiting nagpaalam sa kanya.
He's always like that talking to her, motivate her. She know it's part of his job but he's always here for her sa loob ng tatlong taon isa ito sa nagpapalakas ng loob niya.
" Dr. Simon, isa ito sa mga taong hindi napapagod sa kanya "
Tinabi niya ang diary niya at bumalik sa pagkakahiga. Maya maya lang ay bumukas na ang pinto at lumabas mula roon ang mommy niya.
" You can go home now Darling " masayang sambit nito sa kanya. Napalingon siya sa mommy niya at sa kabila ng saya sa boses nito ay kitang kita pa rin niya ang lungkot sa mga mata nito.
" Mom I want to try " diretsong sambit niya rito.
" What did you say Darling?"
" I want to try the operation "
Sumilay ang isang totoong ngiti a labi ng mommy niya. Mabilis itong lumakad palapit sa kanya at kinuha ang kamay niya. Sinubukan naman niyang umupo pero umiling lang to.
" Wag mong pagurin ang sarili mo France " hinaplos pa nito ang buhok nito habang nakangiti ng tipid at patuloy na pumapatak ang luha nito.
" Your crying again " kumento niya rito.
" I'm happy "
" Mom hindi ka ba napapagod?" Tanong niya rito.
" Darling your my only child ang tagal ka naming hinintay ng Daddy mo, ilang taon kaming nagdasal para lang magkaroon ng kagaya mo at binigay ka nya sa amin, ngayon pa ba ko mapapagod we just need to pray to him again and he always listen, sa tuwing nagigising ka I always say thank you to him hindi ko yon nakakalimutan kaylan man and I know darating ang araw na mawawala ang sakit mo at babalik ka rin sa dati " hinahaplos nito ang pisngi niya habang sinasabi ang mga katagang iyon.
Her mom love her so much. Ayaw nitong sumuko kaya dapat hindi rin siya sumuko. Kahit na pagod na pagod na siya.
" Mom I love you "
" I love you too Darling ikaw ang buhay namin ng Daddy mo and I'm sure magiging masaya siya kapag nalaman niyang pumayak ka na sa operation "
" Kamusta na sya mom?" Hindi pa siya dinadalaw ng Daddy niya at alam niya ang dahilan. Nilulunod nito ang sarili sa trabaho nito para makalimutan ang lahat ng problema nito.
" He's alright lagi ka nyang tinatanong sa akin alam mo namang mahina ang lalaking iyon pagdating sayo ayaw ka nyang makita da ganitong kalagayan, he's waiting for you Darling "
Nakalimutan na niyang may ama pa pala siyang naghihintay sa kanya. Masyado niyang finfocus ang sarili niya kay Dave. Nakalimutan na niyang hindi lang pala si Dave ang naghihintay sa kanya. Dave is her friend her long last friend but their are some people in her life na mas matagal ng nagmamahal sa kanya. Her parents they love her at kahit na ano pang mangyari, lumipas man ang taon hinding hindi mawawala ang pagmamahal ng mga ito sa kanya. It will never vanished. They will love her kahit na wala na siya sa mundong ito, Dr. Simon was right walang sinong makakapalit sa kanya sa puso ng mga magulang niya.
Day 27
I'm getting weak pero narealize ko na hindi lang si Dave ang nangangaylangan sa akin, hindi lang si Dave ang naghihintay sa akin. Naging parte ng buhay ko si Dave pero ako ang buhay ng mga magulang ko that's why I need to fight, I need to fight for my life para magkaroon pa ako ng time na bumawi sa kanila. Para sila naman ang maalagaan ko at higit sa lahat para maipakita ko sa kanila kung gaano ko sila kamahal. I'm their little one, their princess their one and only France and I'm the only one who can love them more that anyone else at sila lang din ang may kakayahang magmahal sa akin ng higit pa sa kaya nila because they are my parents and I'm the proof of their love, I'm their beloved child.
France
- Writer
