My Boss Sungit

Chapter 17

"Nanay where are we going?" tanong sa akin ni Jacob

"where going to Boracay babies." sabi ko sa kanila.

Maaga pa lang ay nasa airport na kami dahil maaga ang flight namin going to Boracay. Ang secretary ni William ang nagbook ng flight namin at 3days and 2nights lang kami dahil may mga trabaho daw sila William and Claire. Kasama namin sila at gustong gusto ng mga anak ko si William pati narin si Claire.

"tito William please carry me." sabi ni Josh na karga ko at gusto magpakarga kay William. Kinuha naman siya ni

William. Si Jacob naman ay ayaw magpabuhat. Ang tutuluyan namin ay ang beach na pagmamay-ari din niWilliam. May nabili daw siya sa Boracay at minsan ay pinaparent niya daw ang bahay niya.

Nauna kaming nakaakyat sa loob ng eroplano dahil nasa business class kami at nasa bungad din ang upuan namin kaya sa tuwing may papasok ay mapapatingin ka sa papasok.

"Aileen?"tawag sa akin ng isang pamilyar na boses na matagal ko ng hindi narinig.

"m-Marco?" sabi ko na nauutal napatingin siya sa katabi ko at nagulat siya dahil may kasama akong bata at pagtingin niya din sa likod ay nasa likod ko si Lance at si Jacob.

"So kayo din ang nagkatuluyan kaya hindi na kita makontact?"

"wala ka ng pakialam dun" sabi ko sa kanya

"oh yeah, wala na nga talaga akong pakialam sayo" pagkasabi nun ay umalis na siya at halatang galit na galit.

Nakarating kami sa Boracay na kinakabahan ako paano kung magtaka siya na kamukha niya ang mga bata. Kamukhang kamukha pa naman niya ang mga anak niya.

"Bea kinakabahan ako, paano kung kunin niya ang mga anak ko." naluluha kong sabi kay Bea na naiwan kami sa room namin. Magkakasama kami sa iisang kwarto kasama si May at sina William at Lance naman ay may kanya kanyang kwarto.

"Don't worry baka hindi naman na kayo magkikita at malamang iniisip niya na si Lance ay asawa mo na ngayon. Kita mi naman ang mukha niya kanina nagaapoy sa galit."

"natatakot talaga ako sa mangyayari, ngayon na nakita niya ako baka may gawin siya."

"naku ayusin mo na ang sarili mo at naghihintay na sila sa baba baka gutom na yung mga yun. sa restaurant daw tayo kakain. May masarap daw na kainan dito sabi ni William."

At inayos ko na ang sarili ko naglagay ako ng light make up para hindi halatang umiyak ako. Pagdating namin sa baba ay hindi sila nagtanong kung sino ang kausap ko kanina sa eroplano kahit ang mga anak ko ay hindi sila nagtanong siguro dahil mga bata pa sila.

"Kakain tayo sa restaurant ng kakilala ko and nagsusupply ako sa kanila sa Manila ng mga products namin. Nagexpand sila dito pero restaurant lang daw muna ang ipinatayo niya dahil nagkaproblema ata siya two or three years ago. I dont know kung nandito siya ngayon kasi every weekend or most of the week ends nandito siya para magpalipas ng oras." kwento pa ni William habang tinatahak namin ang daan papunta sa restaurant na sinasab niya. Nakakamangha ang daan dahil talagang makikita mo ang ganda ng dagat. Kulay asul ang dagat dito at madaming turista ang makikita sa tabi ng dagat.

"nanay I want to swim!" sabi ni Josh sa akin

"Later anak we will eat first okay?"

"yes nanay"

Tahimik lang si Jacob sa tabi ko pati narin si Bea. Kapag kasama namin si William ay madalang siya magsalita.

"Friend kumusta ang buhay mo sa Canada? may nakilala ka ng Canadian?" tanong ni Claire kay Bea

"Naku wala sa isip ko muna yan. Gusto ko muna ang mapag-isa. Mahirap magkaron na naman ng relasyon."

"sinasabi mo lang yan dahil wrong man ang binigay sayo. Malay mo may mas higit pala sa ex-husband mo at nasa tabi-tabi lang right kuya?" baling naman ni Claire sa kuya niya.

"u-uhmm ewan ko."

"hmmp oo lang ang sagot ano ba yan kuya."

Pagdating namin sa restaurant ay parang ayaw q ng humakbang palabas. Nakita ko ang logo ng restaurant at alam kong sa kanya ito dahil ito ang plano niya noon.

"Ano nangyari sayo Aileen? ayaw mo pang bumaba?" tanong sa akin ni Lance.

"a-ahmmm hindi may naalala lang ako."

"nanay let's go I'm starving!" sabi ni Jacob

Nagmadali naman akong bumaba atbpalinga linga ako sa paligid habang nagdadasal na sana wala siya dito pero imposible dahil ang sabi ni William ay every weekend nandito siya.

"Bakit nanlalamig ang kamay mo at nanginginig?" sabi ni Bea ng madaiti ang kamay niya sa kamay ko.

"huh? hindi naman."

"may dinaramdam ka ba? wag kang mag-alala sa lawak ng cebu hindi magkrukrus ang landas niyo dito."

"Bea sa kanya ito." bulong ko sa kanya

"halika na mamaya mo na siya isipin" at hinila na niya ako dahil nauna ng pumasok ang mga kasama namin bitbit ang mga anak ko.

Pagbukas ng pinto ay siyang pagtingin ng isang pamilyar na pares ng mga sa akin. Kung noon gustong gusto ko siyang makita pero ngayon gusto ko na siyang takbuhan ulit. Parang tumigil ulit ang ikot ng mundo ko ng titigan niya ako ng malalim at may galit. Kung hindi lang ako niyugyog ni Bea ay hindi ko maaalis ang mata ko sa kanya.

Kinakawayan na pala kami ni Lance kaya hinila na ako ni Bea.

"Bakit ang tagal niyo?" tanong ni Lance.

Hindi ako makatingin sa kanila dahil kinakabahan parin ako. Rinig na rinig ko ang malakas na t***k ng akkng puso.

"Naamaze lang kami sa harap kya natagalan kami" sagot naman ni Bea.

"Nandito pala yung owner ng restaurant." naputol ang pagsasalita ni William ng dumaging ang isang waiter at inabot sa amin ang menu.

Namili na kami ng mga pagkain at nagulat ako sa menu dahil may mga paborito din ako na nakasama sa menu.

May halong korean food ang menu nila.

Pero mga seafoods ang inorder ni William at masasarap daw ang mga ito. May fried chicken din na idinagdag sa order si Lance dahil alam niyang favorite ng mga bata.

Habang hinihintay namin ang food ay nagpaalam ako sa kanila na mag cr muna ako. Naglakad na ako papuntang cr, nagtanong ako sa isang waiter and she guided me papuntang cr pero bago ako makarating ay may isang braso ng humila sa akin pahtingin ko ay si Marco.

"ano ba bitawan mo ako!" mariing kong sambit sa kanya habang hila hila ako. Nagulat pa kanina ang waitres dahil sa pagsulpot ni Marco.

"I won't let you go" mariin din na sabi niya at iginiya niya ako sa isang kwarto na siguro ay ito ang kanyang office.

"bakit ngayon ka lang nagpakita! at bakit ka pa nagpakita kung kailan maayos na ako!"

"wag kang mag-alala hinding hindi na kita guguluhin. Maayos na ang buhay ko. nagbago narin ako. Hindi na ikaw ang gusto ko." sabi ko sa kanya na nakatungo ako.

"used my comfort room kung gusto mo magbanyo hintayin kita dito." sabi pa niya sa akin at nagmadali akong pumunta sa sinabi niya. Sumandal ako sa likod ng pintuan pagkasarado ko. Para akong aatakihin sa puso dahil sa lakas ng t***k ng aking puso.

"hindi ka pa tapos?" tanong niya sa akin sa malumanay na salita.

Pagbukas ko ng pintuan ay nagulat ako dahil nasa labas lang siya at nakasandal sa pader at halatang hinintay pa ako.

Nagtitigan kaming dalawa at ako ang naunang nagbaba ng tingin dahil hindi ko makayanan ang mga titig niyang nagtatanong. Lumapit siya sa akin at inangat ang aking baba at napatingin ako sa kanya.

"I miss you baby" sabi niya sa akin sabay sakop sa aking labi. sa umpisa ay hindi ako tumugon pero pilit niyang pinapalalim ang halik hanggang sa bumigay ako. Inaamin ko namiss ko ang kanyang mga halik.

"ahhmmm Marco"

"I miss you baby" sabi niya sa pagitan ng mga halik namin. at naglakbay na ang kanyang kamay sa aking katawan. Nagulat nalang kami at nahinto ang halik namin dahil sa katok mula sa pintuan niya.

"Sir, hinahanap po si maam ng kanyang mga anak."

sabi ng waitress na nasa labas ng pintuan.

"ok, she will be back in a minute may pinaguusapan lang kami."

"ok po sir"

At umalis na ang waitress.

Inayos niya ang buhok ko at tinitigan niya ako at pinunasan ang mukha ko dahil siguro sa may lumagpas na lipstick.

"you will explain everything to me! i want an explanation after you eat come back.here. magpaalam ka sa kanila."

"pero hindi ko pwedeng iwan ang mga anak ko."

" diba kasama mo ang tatay nila? bakit hindi mo maiwan! bumalik kana doon."

At humakbang na ako palabas ng opisina niya.