We Were Liars

Chapter 4

"f**k. Times ticking and I'm bored hearing these vip's speeches.." Stacey, my classmate and also seatmate groaned as we are sitted here in the auditorium.

Wala ngayon si Sasha hindi ko alam kung saan but it might be important.

Biglaan ay ipinatawag lahat para sa isang ganap. May importanteng bisita na dumating sa paaralan, si Senator Damian Fuente at iba pang naglalakihang tao kasama na si Governor Matthias Ocampo. Kanina ay nasabi nito na magbibigay sila ng donasyon sa paaralan na siyang ikinagalak naman ng mga staffs sa paaralan.

Palagi ay nagsusulputan lang na tumulong pag malapit na ang botohanan at eleksyon. Isa na rito sila Senator. Hindi na nakakapagtataka sapagkat ganyan ang politiko rito sa Pilipinas. But damn, their face's so thick.. ang lakas na loob nilang magpakita lamang pag may kailangan.

"What a bunch of bastard.." I murmured as my eyes roamed at the stage filled with these dirty politicians, f*****g vip's.

My mother came from a political family and all I can say is they're good, wala ni isa akong nabalitaang masama o mga katiwalian sa pangalan nila. Madami ring sumosuporta at mabango sa mga tao, pinagkakatiwalaan sila ng sambayanan kaya doon pa lamang ay malalaman mo nang maganda ang pamamalakad sa kanilang termino.

But they may be good at serving people pero hindi sa kadugo. Mabait lamang sa ibang tao ngunit sariling pamilya ay ibinabalewala lamang. Kita ko kung paano nila disiplanihin si Isabelle para lamang masunod ang kagustohan na sumunod ito sa yapak nila. Those were days I've always felt sorry for my cousin, she can't even make her own decisions dahil kontrolado at minamatyagan.

At dahil lumaki ako sa mga Herrera which is my Father's, I had freedom.. not that much but still enough dahil hindi na ako pinagtutulakan na sundin pagpopolitika katulad ng mga Montero na siyang pamilya ni Mama.

"Tama ba itong ang narinig ko? You are calling them words?" Gulat na tanong ni Stacey.

She probably don't know things about me.

"Eh diba, ikaw din?" I rolled my eyes.

Sumabat naman si Charlotte sa usapan na nasa kabilang gilid ko rin.

"Oo nga, Stace. Kung makaasta to ah," Tawa nito. "Parang hindi anak ng Governador."

Si Stacey ay anak ni Gobernador Matthias Ocampo na kasama sa mga sponsor na naroroon sa harapan namin. The only thing I know is she hates his father.

"What? I'm just shocked to hear it from Lucianna's mouth. 'Tong mga to."

"I'm just shocked to hear it from Lucianna's mouth.." She copied Stacey's words sa maarteng tono.

"You know what? f**k you!"

Here they go again, si Stacey at Charlotte ay palaging nagbabangayan. They're close, pero ewan ko sa dalawa ba't ganito ang bumubuo sa pagkakaibigan nila.

"Stop it you two. We'll get scolded," Pigil ko sa dalawa at baka mapansin na kami ng mga propesor rito dahil sakanila. The last thing I would want is ang mapagalitan, baka madamay pa ako.

"Hala, nandiyan si Kierr Elthon!" Ani ni Charlotte.

Bigla akong kinabahan, hindi ko pa nalimutan ang nangyari no'ng oras na 'yon. Kung paano natapos ang gabi habang tulala ako sa pamgyayari. Madami itong binitawang salita na hanggang ngayon ay hindi ko parin naiintindihan. Napa misteryoso nito na kahit anumang lumbas sa bibig ay katulad rin ng sakanya.

Dahan dahan kong nilingon ang direksyon kung saan naroroon si Kierr ngunit wala naman. Nakita ko saking gilid ang panggisi ng dalawa.

"Hala! Akala ko lang pala siya 'yon. Multo lang pala, hehe." Hilaw na tawa naman ni Stacey sabay peace sign ng nakakairitang si Charlotte.

Bagay talaga tong dalawang tong maging kaibigan eh, parehas may alam sa kalokohan How I wish Sasha's here, ng may karamay naman ako sa kakulitian ng magkaibigan na ito.

“Satisfied na?” Walang emosyon kong wika saka ibinalik ang atensyon sa harapan.

“Eto naman di mabiro. Mas seryoso ka pa sa mga kapatid mo, ah.” Turan ni Charlotte. “Totoo, pinaglihi ka sa sama ng loob ni Tita?”

“Tinatanong pa ba ‘yan, Char?” Sabat ni Stace.

Sinamaan ko ng tingin ito na siyang ikinatawa muli ng dalawa, kung makaasta ito sila parang magkakambal eh no. Mabuti’g nagtigil na kalaunlan, they were now more focused and so I am.

“Good afternoon, Students! Oh, ‘wag muna kayong matulog, hindi pa nagsisimula.” Senator said that earned laughters from the crowd. “I am so greatful for having the chance to take speech on this stage and the pleasure to donate. You may not know about this, but I’m also an alumni of SSU, and my son, Kierr Elthon,” He smiled at mentioning his son’s name. “Is currently studying here.. Kung kilala niyo.”

“Of course we know him, Sir!” A girl shouted with a giggle. Tiningnan ko kung nasaan ‘yon galing ngunit natatabunan ng iba pang estudyante.

“We love your son, Senator! Pa reto naman po!” Came from another girl.

“My son must be quite popular, huh? But let’s get on an important topic students..” Patuloy ang pagsasalita nito tungkol sa donasyon para mas mapabuti ang unibersidad na ito. They’re donating a building for a new department.

Nakinig na lamang ako dahil importante rin ang lumalabas sa bibig ng ama ni Kierr Elthon. Kung anuman ang totoong rason nito para magbigay donasyon ay wala na samin. The important things is we the students and them, the politicians both benefited from it. ‘Yon naman ang importante diba? Kung gusto nilang magpabango, that’s okay. Sa huli, pati rin naman kaming mag-aaral sa SSU ang makikinibang.

And I must say, Senator Damian Fuente is quite humorous. Even if he’s a politician, which we think is higher than any civilian.. he’s more of a fatherly one. Napakagaan nito kung magsalita, pati na ang tawa na mala santa claus. Ang bait nitong tingnan, but looks can be deceiving right? Ngunit kung totoo man ay dito nagmana si Kierr, his politeness and aura were from his father. ‘Yong tipong hindi makabasag pinggan.

“That was why you were so interesed in Senstor’s speech kase anak niya pala si Kierr..” Stacey teased when we went out of the auditorium. Wala na si Charlotte dahil ibang department ito.

“Oh, Stace. Can you stop it?” I groaned out of protest. “Everything doesn’t always revolve around Kierr Elthon, okay?”

Hindi ko alam aning nakain nito kung bakit kanina niya pa ako idinadawit kay Kierr. That’s why I don’t want people to know about this. Silang tatlo lamang ang nakakalaam, at lalong lalo na’t ayokong ipahalata sa iba.

“But I like teasing you,” She pouted. Umamba itong yakapin ako ngunit iniwasan ko. Stacey’s too childish, god.

“Why not pester Phraious, instead? Huh?”

Her face fell, “Don’t mention that jerk. Malapit ko nang balatan ‘yon ng buhay.”

“Now you know the feeling.” Pinagtaasan ko ito ng kilay. “I’m going now, may pupuntahan pa ako.” Paalam ko at iniwan siya doon.

“You’re unfair,” Pagmamaktol nito ngunit hindi ko na pinansin at binigyan lamang ng ngisi.

I am now on my way to the parking lot while scrolling through my phone. Currently on i********: when the notifications keeps on going. Hindi ko alam ba’t ang ang daming nagfo-follow sakin na isa lang naman ang post ko, and that’s when I was at a club where an acquaintance’ held her birthday and a friend captured me using his film camera.

That one picture gained almost 20k likes. What the hell? Namamalikmata lang ba ako? Did I perhaps joined a popular contest pero nakalimutan ko na?

Hindi naman ako artista at lalong lalo na’t hindi modelo. I’m just a daughter of a business tycoon and a fashion designer who came from a political family. Pribado naman ang buhay ko mula sa media kaya nakakapagtaka.

“People have plenty of time these days,” Iling ko at binuksan ang aking sasakyan ng nasa tapat na kung saan ito naka parking.

This car was a gift from my parents for my birthday last year. I think it’s called the 2020 Lamborghini Urus, yeah? Ito ang gamit ko ngayon dahil nasa unibersidad lang naman. Unlike my brothers who’re really into supecars that even simply going to school, iyon parin ang ginagamit.

At ito na nga ang sinasabi ko. Papasok na sana ng makitang may paparating na sasakyan. Kuya Constantine and his black Aston Martin Victor.

“What a flex,” Sarkastiko kong bulong saking sarili ng makita itong papalapit.

At ano naman ang ginagawa niya rito, tapos na naman ang klase? Wala naman itong night class. Ba’t bumalik pa? Alangan naman ang kakambal eh nakita ko ngang naka parking ang sasakyan nito malapit lang kung saan ako.

Fetching someone, huh?

Pumasok na lamang ako at hindi na pinansin ang pangyayari. He probably didn’t saw me. Pinaandar ko na ipinaharurot papuntang BGC at may kikitain.

I’m going to meet someone really important and as the sun starts to set.. my mind wandered about so many things. Only if our situation were easy, hindi na kailangang itago pa.