İDİL
“ içimi açıp gösterebilsem yerinde durmuyor kalp atışlarım sabırsızlığım biran önce kokusunu içime çekmek nefesi ile nefesimde can buluşu o minik ellerine dokunmak bağrıma basıp varlığını hissetmek hayalini kurarken büyüsüne kapılıp gidiyorum “
“ bana çok kötülük yapıyorsun senden gitmek istedikçe işimi zorlaştırıyorsun bir yanım kal dese bile diğer yanım kaçmak için çırpınıyor incecik ipin üzerinde yürümemi istiyorsun düşersem öleceğim kalırsam derin izler bırakacak her iki yol beni çıkmaza sürüklüyor “
İsyan edişime kollarının arasından çıkmama izin vermedi. Tutamıyorum göz yaşlarımı teselli eden elleri okşuyordu saçlarımı, bir gün benden koparsan? Yeniden kalbimden tüm aşkım parçalara ayrılırsa? Rüyadan bir gün uyanırsam? senle olan düşlerimden hepsi hayal ise bu sefer nasıl da
