İDİL
Adamlarına emirini vermiş evden çıkışıma mani olmak için bahçeye çıkan cam sürgülü kapıyı kapatmıştı aklı sıra beni durdurabileceğini sanıyor. Benim adım İdil Ateş kimse benim karşımda durmaya bana engel olmaya cesaret edemez. Belki şimdi değil ama bir gün elbet öğrenecek
“ beni durabileceğini sanıyorsan yanılıyorsun söyle adamlarına çekilsin yolumdan “
“ öyle bir niyetim yok odana geri dönüyor davete katılmayacağın için üzerindekileri çıkartıyorsun benim sözümün üzerine sözünün hiçbir hükmü olmayacak benimle birlikte mekana geleceksin “
“ son sözün bu mu? “
“ her zaman son sözü ben söylerim “
“ peki “
Gerisini getirmedim kabul etmişim gibi algılamış güzel diyerek keyfine bakışı halbuki bilmiyor az sonra olacaklardan habersiz zavallı.
“ son kez uyarıyorum adamlarına söyle çek
