ภายในตำหนักคุนหนิง นางกำนัลต่างห้อมล้อมสตรีบีบนวดศีรษะ ทุบไหล่ผู้เป็นนายเหนือหกตำหนัก เรื่องที่หลี่ฮองเฮากำลังประสบต้องปวดเศียรเวียนเกล้าไม่น้อย ช่วงระยะเวลาหนึ่งเดือนนี้เกิดการก่อจลาจลจากชาวบ้านหลายกลุ่มหลายหัวเมือง เดือดร้อนถึงเหล่าสนมในวังหลังต่างต้องประสบกับอารมณ์ขุ่นมัวของฮ่องเต้เซวียนอวี้ไม่ว่าผู้ใดก็เข้าหน้าไม่ติด
“ช่วงนี้การเมืองอ่อนไหว เจ้าอย่าเพิ่งทำอะไรโง่เขลาอีกเชียว”
หลี่ฮองเฮานวดขมับพลางเอ่ย
“เสด็จแม่จะให้ข้าบอกกี่ครั้งว่า เรื่องคราวนั้นเป็นนางที่เสแสร้งไปเอง” เซวียนลี่เอ่ยปากด้วยความขุ่นเคืองใจ เมื่อย้อนคิดกลับไปถึงเหตุการณ์เมื่อสองเดือนก่อนก็ไม่อาจระงับโทสะเอาไว้ได้
ฮ่องเต้เซวียนอวี้ได้ยินเรื่องราวทั้งหมดก็ได้สั่งให้องค์หญิงสี่สำนึกตนอยู่ในตำหนักตนเงียบ ๆ ตั้งแต่วันนั้น
“เรื่องจริงเป็นอย่างไรหาใช่สิ่งสำคัญ ความผิดของเจ้าคือประมาทเลินเล่อพลาดท่าให้หญิงบ้านนอกผู้หนึ่งต่
