สวนด้านนอกคฤหาสน์ยามค่ำคืนลมเย็นพัดผ่านสวนเงียบสงบ ไฟสนามสีอุ่นสะท้อนเงาต้นไม้ไหวบนพื้น เอเดนยืนพิงราวระเบียงไม้ มือหนึ่งถือแก้ววิสกี้ อีกมือคีบบุหรี่ปลายแดงจัดควันลอยขึ้นช้า ๆ ตัดกับความมืด
ซีออนนั่งเอนหลังบนโต๊ะไม้กลางสวนมองเอเดนอย่างรู้ทัน ส่วนคีแกนนั่งไขว่ห้างอยู่ข้าง ๆ แก้วในมือแทบไม่พร่อง ทว่าแววตาคมคอยจับสังเกตสีหน้าเจ้านายทุกฝีวินาที
“วันนี้นายดูเงียบผิดปกติ” ซีออนเอ่ยขึ้นขณะที่สายตาจับจ้องไปที่คนเป็นนายอย่างเอเดน
“…” เอเดนไม่ตอบทันทีแต่กลับสูดควันเข้าปอดลึกก่อนพ่นออก ปล่อยให้กลิ่นบุหรี่ปะปนกับกลิ่นหญ้า
ซีออนยิ้มมุมปากเหมือนเข้าใจความหมายซ่อนอยู่ในคำสั้น ๆ นั้นทันทีเพราะพวกเขาอยู่ในสตูดิโอด้วยตอนที่ นีโอเกาะลินาติดเป็นเงาตอนที่ผู้ว่าจ้างอย่างคิรินหันมองเธอไม่วางตาและตอนที่เอเดนต้องขับรถกลับพร้อมแรงตึงเครียดที่แม้กระจกก็แทบรับไม่ไหว
“หึหึ” ซีออนมองสีหน้าเอเดนแล้วหัวเราะเบา ๆ เห
