ทันทีที่ประตูถูกปิดใส่หน้าแบบไร้เยื่อใย ซีออนยืนนิ่งค้างอยู่ตรงนั้นเหมือนวิญญาณเพิ่งหลุดจากร่าง เขาเผลอหายใจแรงหนึ่งครั้งก่อนกดเสียงต่ำ
“ฉิบหาย!! กูเกือบโดนยิงตายคาที่” เสียงเรียบสงบแต่คมกริบดั่งคมมีดดังขึ้นจากด้านหลัง
“หน้าซีดเป็นกระดาษเลยนะ โดนใครฆ่าอีกล่ะ คราวนี้??” ซีออนสะดุ้งนิด ๆ แต่ฝืนตั้งท่าหันกลับไปเจอเรอาห์ยืนพิงผนัง แขนกอดอก ใบหน้าตายสนิท ดวงตาคมเฉียบกวาดมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าเหมือนกำลังประเมินสภาพศพ
“ไปทำอะไรผิดที่ผิดเวลา??” เธอถามเสียงนิ่งจนซีออนยืดหลังโดยสัญชาตญาณ
“แค่เอากระเป๋าของคุณลินามาให้… ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้น” เขาตอบเสียงต่ำ เรอาห์นิ่งไปหนึ่งจังหวะ ก่อนถามคม ๆ
“เลยเคาะประตู??”
“ใช่ แต่...”
“ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่านายกำลังหึงจนคลั่ง ก็ยังกล้าไปเคาะประตูอีก” ซีออนทำหน้าเหมือนถูกด่าด้วยมีด
“ฉันก็แค่ทำงาน”
“ใช่” เรอาห์พยักหน้าช้า ๆ “แต่ก็ทำไปแบบไม่คิดว่าตัวเองจะต
