ตอนที่ 19
เอาทุกอย่างคืนมา
รดานอนอยู่ภายใต้อ้อมกอดของปัฐวิชญ์ที่เอากอดและหอมเธอไปมาไม่หยุด ความรู้สึกเหนียมอายเกิดขึ้นมาในใจเธอยิ้มออกมาพร้อมกับยกสองมือขึ้นมาปิดบังใบหน้า ทำเอาคนที่นอนกอดอยู่ข้างๆหันมามองและอดที่จะหัวเราะไม่ได้
"รดาคุณอายอะไรอีก" เสียงถามจากคนข้างๆดังขึ้น
"ปล๊าว! ฉันก็แค่แปลกๆ" รดาตอบเขาออกไปสั้นๆ
"จะอายทำไมอีกในเมื่อเราสองคนก็เป็นผัวเมียกันแล้วเรื่องอื่นอย่าใส่ใจ เพราะต่อจากนี้คุณต้องเจอผมอีกเยอะ"
"บ้า!" รดาพูดออกมาพร้อมกับตีไปที่แขนของปัฐวิชญ์
เมื่อทุกอย่างผ่อนคลายแล้วความเหน็ดเหนื่อยเข้ามาแทนที่รดาและปัฐวิชญ์ค่อยๆหลับลงไปในค่ำคืนที่แสนสุข ปัฐวิชญ์นอนกอดรดาแน่นอย่างกับว่าไม่อยากให้เธอนั้นหายไปจนในรุ่งเช้าของวันต่อมา
รดาค่อยๆลืมตาขึ้นเธอลุกขึ้นอย่างช้าๆและเบาๆเพราะไม่อยากให้ปัฐวิชญ์นั้นตื่นขึ้นมา เธอเธออยากให้เขาได้พักผ่อนเพราะกลางดึกที่ผ่านมาเขาก็คงหนักหนาและคงเ
