Chapter 1 – The Bride Who Disappeared
Tahimik ang buong chapel.
Ang mga ilaw ay mahinang kumikislap sa mga chandelier habang marahang pumapatak ang mga orasan sa dingding.
The string quartet played a soft melody — pero halata sa lahat na may mali.
“Nasaan ang bride?”
Ang tanong na iyon ang bumasag sa katahimikan.
Halos sabay-sabay napalingon ang mga bisita. Mga taong kilala sa mundo ng business, media, at politika — lahat nagbubulungan.
The grand Alcantara–Velasquez wedding was supposed to be the event of the year.
Pero ngayon, isa lang ang tanong ng lahat: Bakit wala ang bride?
Sa harap ng altar, nakatayo si Sebastian Alcantara, ang groom.
Suot ang custom black suit, matikas, maamo pero matalim ang titig.
Pero sa ilalim ng mapanatag na mukha, kumukulo ang dugo.
Hawak niya ang mamahaling relo sa kaliwang kamay.
Tick… tick… tick…
Ika-tatlumpu’t pitong minuto na.
“Sir Bash,” mahinang sabi ng wedding coordinator, “hindi pa rin po dumarating si Miss Arianna. Sinubukan po naming kontakin pero—”
“—pero hindi sumasagot?” malamig niyang putol.
Tumingin siya sa kanyang best man, si Marcus, pero wala ring masabi ang binata.
Lumapit si Lara Velasquez, ate ni Arianna.
“Baka may nangyari lang, Bash. Alam mo naman si Ari, mahiyain ‘yon. Baka kinabahan lang—”
“Forty minutes late isn’t nerves, Lara.”
Bash’s voice dropped, deep and controlled — pero may halong poot.
“It’s called running away.”
Nagkatinginan ang mga tao. Ang iba ay nagsimula nang bumaba mula sa mga pew, nagbubulungan, nag-aalangan kung mananatili o aalis.
Nagsimulang kumalabog ang dibdib ni Lara.
Hindi pwedeng mangyari ‘to. Hindi pwedeng mapahiya ang pamilya nila.
Tinawagan niya agad ang driver ni Ari.
“Where are you? Nasa labas na ba kayo?”
May ilang segundong katahimikan bago marinig ang boses ng driver sa kabilang linya.
“Ma’am… wala na po si Miss Arianna. Naiwan lang niya ‘yung wedding dress sa likod ng sasakyan.”
Nanginig ang kamay ni Lara. “Ano?!”
Narinig ni Bash ang bawat salita.
Dahan-dahan siyang lumapit kay Lara, kinuha ang cellphone, at siya na mismo ang nagsalita.
“This is Sebastian Alcantara. You mean to say, she ran away?”
“Y-yes, sir. Nagpa-drop lang po sa may airport road. Hindi ko na po alam kung saan siya pumunta.”
Tahimik lang si Bash. Pero sa loob niya, may umuugong na bagyo.
He clenched his jaw. The mighty billionaire, the man who never loses control, just got humiliated — in front of the entire city.
Tinalikuran niya ang altar, hinubad ang coat, at marahas na tinanggal ang necktie.
“Cancel the reception,” utos niya sa assistant. “Tell the media it’s postponed. And tell my security team—”
Tumigil siya saglit, at malamig na ngumiti.
“Find her. Wherever she hides, bring her back to me.”
---
🩶 Meanwhile…
Sa isang lumang bahay malapit sa Batangas, tahimik na tinanggal ni Arianna Velasquez ang belo sa ulo.
Tinitigan niya ang wedding dress na halos hindi pa niya nasusuot.
Kumikinang ito sa sahig, parang alaala ng buhay na ayaw na niyang pasukin.
Hawak ang maliit na bag, huminga siya nang malalim.
“Sorry, Mama. Sorry, Kuya. Pero hindi ko kayang ikasal sa lalaking hindi ako mahal…”
Tumulo ang luha niya.
“Hindi ako laruan ng negosyo. Hindi ako trophy bride.”
Isinara niya ang bintana, nagsuot ng simpleng t-shirt at jeans, saka kinuha ang maliit na envelope na laman ang passport at plane ticket.
She took one last look at the city lights — the same city that caged her.
Ngayon, tatakas siya.
Hindi bilang Velasquez heiress, kundi bilang Arianna.
Just a girl who wants to be free.