I don’t cry easily, but when I do, it means that everything that I’ve been keeping inside has finally caught up to me.
Katulad na lang ng nangyari ngayon. Lahat ng dala-dala ko sa dibdib ay nailabas ko bigla. Parang akong bombang biglang sumabog.
Hindi ko lang inasahan na mangyayari ito habang kausap ko si Quinn – habang nasa likuran ko si MJ at nakikinig sa bawat salitang namutawi sa labi ko.
Now, there’s no way I could take them back. And I don’t want to even if there was.
Huminga ako ng malalim at pagkatapos ay pinunasan ko ang basang pisngi ko. Nag-uumapaw pa rin ang emosyon ko nang harapin si MJ. Pilit akong nagpakatatag kahit nanlalambot ang buong katawan ko.
“H-How long have you been standing there?” I stuttered, unsure of how he took every word I said.
Alam kong pwede niya
