เล่ห์สวาทพี่เขย

เรือนร่างเพรียวระหงสวมชุดเดรสสีแดงสดรัดรูปอวดหน้าอกคัพซีอวบสวยรับกับเอวบางกำลังเดินเยื้องย่างพร้อมรองเท้าพื้นแดงยี่ห้อดังที่สาวๆส่วนใหญ่ใฝ่ฝันจะต้องมีในครอบครองดูสักครั้ง ผมยาวสวยถูกรวบขึ้นมัดเป็นหางม้าที่ด้านหลัง ใบหน้าหวานรูปไข่รับกับดวงตาคมสวยโฉบเฉี่ยวด้วยลุคการแต่งหน้าที่เจ้าตัวสุดแสนจะพิถีพิถันและลิปสติกสีเบอกันดีกำลังก้าวลงจากรถคันหรูที่ใช้บริการจากสนามบินเพื่อมายังบ้านที่เป็นเรือนหอของพี่สาว ญาติที่หลงเหลือเพียงคนเดียวของเธอ “ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะรตี” หญิงสาวที่รูปร่างคล้ายกับรตีแต่แตกต่างกันตรงที่การแต่งตัวดูอ่อนหวานในชุดเดรสลายดอกไม้และร่างกายที่ดูอ่อนเพลียเนื่องจากไม่ค่อยแข็งแรงและเจ้าตัวมักจะเจ็บป่วยอยู่บ่อยๆ กล่าวต้อนรับน้องสาวเพียงคนเดียวของตน “สวัสดีค่ะพี่ฤดี ไม่สบายอยู่ไม่เห็นต้องออกมารอรับเลย” รตีพูดพร้อมเข้าไปโอบกอดพี่สาวที่ไม่ได้เจอกันนานหลายปี ตั้งแต่ที่ฤดีบินกลับมาแต่งงานและอยู่กินกับสามีเมื่อห้าปีก่อนรตีจึงต้องแยกกับพี่สาวและพึ่งจะมีโอกาสได้บินกลับมาเพื่อเริ่มงานใหม่ในตำแหน่งเลขาของพี่เขย เนื่องจากเลขาคนเก่าขอลาออกไปแต่งงานบริษัทจึงขาดคนที่จะสามารถไว้ใจได้และเพราะรตีเรียนจบมาในสาขานี้ เมื่อพี่สาวเอ่ยปากขอเธอจึงตัดสินใจกลับมาช่วยและคิดว่าจะได้อยู่ดูแลพี่สาวที่ชอบป่วยอยู่บ่อยๆและได้ใช้เวลาร่วมกันเฉกเช่นวันวาน “เดี๋ยวรตีเอาของไปเก็บในห้องและอาบน้ำอาบท่าพักผ่อนเถอะ นั่งเครื่องมาตั้งนานคงเหนื่อยแย่” ฤดีพาน้องสาวเข้าไปในตัวบ้าน บ้านหลังนี้เป็นบ้านเดี่ยวตั้งอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรซึ่งค่อนข้างมีราคาสูงใจกลางเมือง บ้านมีขนาดพื้นที่พอดีไม่ใหญ่จนเดินเหนื่อยแต่ก็ไม่ได้คับแคบ เนื่องจากพี่สาวอยู่กับพี่เขยเพียงสองคนมีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดเพียงอาทิตย์ละหนึ่งถึงสองครั้งเท่านั้นเพราะพี่เขยของรตีค่อนข้างชอบความเป็นส่วนตัว ห้องนอนชั้นบนเป็นของพี่สาวและพี่เขย ซึ่งรตีขอนอนห้องที่อยู่ด้านล่างเพราะอยากให้พื้นที่ส่วนตัวกับพี่ๆ และเผื่อวันไหนที่เธอไปปาร์ตี้กลับมาจะได้ไม่ต้องห่วงว่าตัวเองจะตกบรรไดหรือส่งเสียงดังรบกวนใครให้ตกใจตื่นมากลางดึก   ตกดึก หลังจากจัดข้าวของเสร็จรตีจึงงีบหลับเพราะรู้สึกเพลียจากการเดินทางตั้งแต่เมื่อช่วงเย็นและตื่นมากลางดึก เธอลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเป็นชุดนอนและรู้สึกหิวจึงคิดจะออกไปหานมอุ่นๆดื่มรองท้องที่ห้องครัว เธอคิดว่าเวลานี้ทุกคนคงจะหลับกันหมดแล้วจึงเดินออกมาทั้งที่ใส่เพียงชุดนอนลูกไม้สีขาวโนบลาและสวมเพียงกางเกงในจีสตริงซึ่งเป็นชุดที่เธอมักชอบใส่นอนในตอนที่ยังอยู่ที่ต่างประเทศ ฟอดด “ยังไม่นอนอีกหรือฤดี” ภพรักที่พึ่งกลับเข้ามาในบ้านเห็นเงาตะคุ่มอยู่ในห้องครัวจึงคิดว่าเป็นฤดีลงมาดื่มน้ำจึงเข้าไปกอดจากด้านหลังมือหนาคว้าจับหน้าอกอวบออกแรงบีบเล็กน้อยด้วยความหมันเขี้ยวและหอมแก้มนุ่มเข้าเต็มปอด “อุ้ย! พะ..พี่ภพนี่รตีเองค่ะไม่ใช่พี่ฤดี” ด้วยความตกใจรตีจึงรีบหันกลับไปหาคนกระทำและนมในแก้วที่กำลังดื่มก็หกรดอกหนาเลยไปถึงหว่างขาของภพรัก “ขอโทษนะคะเดี๋ยวรตีเช็ดให้” ด้วยความตกใจรตีรีบใช้มือปัดเช็ดคราบนมด้วยความลืมตัวไปตามร่างกายของคนตรงหน้า “อะ..ไม่เป็นไรครับ พี่ขอโทษที่ทำให้เราตกใจพี่นึกว่าเป็นฤดีหนะ ลืมไปว่าเรากลับมาวันนี้” ภพรักพูดแต่ตากลับจ้องมองสำรวจเรือนร่างบางที่ถูกแสงรำไรจากภายนอกส่องเข้ามาให้พอเห็นทรวดทรงของน้องเมียตรงหน้าอย่างพึงพอใจ “พอดีรตีหิวเลยออกมาหาอะไรทานรองท้องค่ะ คิดว่าทุกคนเข้านอนกันหมดแล้ว” รตีตอบกลับ “พอดีพี่พึ่งเลิกงานหนะ เลขาไม่อยู่แล้วเลยมีเอกสารที่ต้องเครียค่อนข้างเยอะ” ภพรักตอบแต่สายตาไม่ระไปจากร่างบาง เขายิ่งมองสำรวจเรือนร่างบางตรงหน้าถ้าเปิดไฟตอนนี้ร่างบางคงได้เห็นสายตาเป็นประกายถูกใจของเขาแน่ๆ “งะ..งั้นรตีขอตัวกลับห้องก่อนนะคะ” รตีพึ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ได้สวมบลาและชุดนอนก็ค่อนข้างบางจนเห็นไปถึงไหนต่อไหนจึงเอ่ยขอตัวและรีบเดินกลับห้องนอนทันที “หึหึ ดีกว่าที่คิดไว้แหะ” คล้อยหลังร่างบางรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฎขึ้นบนใบหน้าเขา ภพรักก้มมองมือของตนที่พึ่งได้สัมผัสเต้างามแม้จะแค่แปปเดียวแต่ก็ทำให้เขารู้สึกพอใจอยู่มากเลยทีเดียว