🔥 İlle De Senn ✨️

Hayatımda her zaman imkansızlıklara meyletmişimdir. Ben koskoca laz Ziyanın biricik kızı İklim Eda Akça konağımız kocamandı düşünün benim sadece koskoca bir giyinme odam vardı babam her sene sezonun nadide parçalarıyla yeniletir. Yani anlayacağınız sevilen şımarık her istediği olan bir çocuktum ben annem Derya öğretmen babam Ziya Trabzon'un sayılı iş adamlarından ve yer altı bağlantıları güçlü biri. Yani ben Akçaların kızı olarak şanslı doğanlardanım ben şımarık dediysem de öyle büyük bir şımarıklar değil lafımı esirgemem mesela çekinmem kimseden haddini bildiririm gözüm karadır birazcık ve aşırı inadımdır eğer ben kırmızıya siyah diyorsam eğer o ondan sonra siyahtır değişemez. Ama biri var yasak bana uzak durmam gereken tek kişi... Ama gelin ben neden düşman olduğumuzu baştan bir özet geçeyim size : On üç yıl önce... Gece saatlerinde herkes uykularken teyzem leyla için yırtınan anneannemin sesiyle uyandım. Ne olduğunu anlamaz gözlerle baktım on iki yaşlarındaydım ne bilim ben sevdalanmış kaçmış falan. O gece silahlar konuştu dün gibi hatırlarım yaralanan olmadı ıskalandı ama o günden sonra Leyla teyzem her bir Akça için ölmek zorunda kaldı. O gündür bu gündür ben dahil eğer tek kelime etmeye bile kalkarsak ölüm fermanımız verilirdi. O yüzden sustuk her denk gelişimizle gözlerimizle konuştuk umarım mutludur iyidir o seçtiği adam onu el üstünde tutuyordur. Ama anlatılanlara göre onlarınki öyle bir aşktı ki öl dese ölürmüş eniştem teyzeme... Dillerden dillere dolaşıyor verdiği mehir dükkanlar konaklar o yüzden içim rahat. Anlayacağınız o günden beri Şanlıbeyoğlu ve Akça ölümüne düşman iki büyük aile... Ve ben yirmi beş yaşıma kadar hiç aşık olmadım dersem yalan olur ben aşık oldum tek bir kişiye hemde delicesine... Ama yasak uzak kalmam gereken biri asla yaklaşmamam ama kalp işte kalbin kimi seveceğini seçemiyorsun ki... ben on beş Kuzey ise yirmi yaşlarındaydı ben ona yandığımda. Aktı gönlüm kalbine okuldan gelirken gördüm komşumuz ve çok yaşlı olan Neriman teyzenin poşetlerini taşıyordu gülüşünü gördüm öyle güzeldi ki... Büyülenmiştim adeta yerimde donup kalmış o gidene kadar arkasından onu izlemiştim. Sonrasında gözlerim hep onu aradı ve hep buldu bir yerlerdeydi ama asla yüzüne bakamaz baktığımı da belli edemezdim yakalansam ters ters bakar kaçardım. İşte buda benim sevdaluk şu koca Trabzon da düşmanımın uşağına aşığım. Peşimde belki Trabzonun yarısı vardır babama her gün bir arkadaşı haber salıyormuş ama ben kabul etmiyorum. Gerçi olmayacak bir sevda için ömür tüketmeye değer miydi? karşılıksız açan çiçek bile soluyor su vermediğinde insan bu vazgeçmiş çok mu? Düşüncelerimle aynanın karşısında kendime baktım "Amaaan" dedim elimi sallayarak "Hayat bu bu günün ne getireceğini kim bilir? Belki de onun da bana gönlü düşer düşse de olmazdı da neyse..." Gardırobumun çoğu rengi kırmızıydı kırmızının her tonu... Tam olarak Kuzeye olan aşkım kadar kırmızıya aşıktım kızımı benim vazgeçilmezim bebekliğimi anlatır bizimkiler o zamanlarda kırmızı şeylere çok düşkünmüşüm değişmeyen tek şey bu kaldı... Bir kırmızıya olan sevdam bir de Kuzeye olan bitmez! Karadenizin umudu bitti mi inadı başlar sonuçta! İddialı sırt dekoltesi olan bir elbisemi çıkardım rengini söylememe gerek var mı? Üstüme geçirdim ve makyajımı yaparken kapı açıldı. Teyzem Yaren benden iki yaş büyük ama teyzem işte bizim aile de normal değil kabul ediyorum teyzem demem zaten yaren benim en yakınım dostum sırdaşım ve en önemlisi suç ortağım. "Ha bu eniştem delirmuş! Gece kulübünde gündüz gündüz kavga çıkmış eniştem köpürüyor valla canını seven gözüne gözükmesin." kıkırdadım. "Sakin ol ben şimdi hallederim." Hafif gülerek ve kıskanç gözlerle baktı "He valla seni görmesi bile yetiyor adama evlat böyle bir şey demek ki koş sakinleştir de hadi çıkalım" babamın çalışma odasına yöneldim kapıdan içeri kafamı uzatıp "Ha benim yakışıklım! Yine sinirlerini bozmuşlar babacığımın söyle sen onlara kızım gelirse sizi döver de!" Babam kahkahayı patlattı "Ah benim deli uşağım gel buraya bir saram seni de cennet kokunu alam." "Merak etme babam her zaman olan şeyler sen o canını sıkma biz Yarenle kaçıyoruz sende sinirlenmiyorsun." alnımdan uzun kokulu bir öpücük aldı sımsıkı sardı beni. "Tamam güzelim dikkat edin bir şey olursa korumalar yanınızda" "Sen kızını bilmeyimusun babam hallederim ben." Gülüştük ve odadan çıktım. Yaren ise benim zıttım siyah deri bir elbiseyle taş gibi olmuştu yani erkek olsam teyzem olmasa sulanacam o derece "Üff Hatuna bak be Rabbim ne güzellikler yaratmış!" kırkırdadı "Sus kız zilloş! Hadi gidelim geç kalıyoruz." Doğruydu bu gün Gecenin günüydü ve Gece Trabzondu sayılı ve elit olan o mükemmel gece kulubüydü. Tabiki meloşlarındı büyük ihtimalle kuzey de orada olacaktı. Sonuçta Melisin abisiyle çok yakın arkadaşlardı. "Yolumuz Geceydi... Ama benim kalbim çoktan Kuzeydi.."