บทที่21
ร่างของสาวกำลังท้องห้าเดือนนั่งอยู่ที่ม้านั่งในบริเวณบ้านโดยมีผู้เป็นพ่อ แม่เลี้ยง และน้องชายนั่งอยู่ด้วย
"สมน้ำหน้า อยากลองใจพี่ชัชดีนัก" เด็กชายพสุธาเอ่ยอย่างไม่รู้เดียงสา รู้เพียงว่าพี่สาวนั่นลองใจพี่เขยจึงได้ทำตัวสนิทสนมกับเรวัตรจนออกหน้าออกตา
"ไผ่ตง เงียบไปเลยเราน่ะ" ผักบุ้งเอ็ดคนที่กำลังสมน้ำหน้าพี่สาว จนพสุธาต้องเงียบไป
"คิดดีแล้วเหรอหนูไผ่ ที่ปล่อยนายชัชรินทร์ไปแบบเข้าใจผิดอย่างนั้น" กานต์เอ่ยถามบุตรสาวที่นั่งหน้าเศร้าอยู่
"พี่เรบอกว่าแบบนี้ดีที่สุดแล้ว เขาอยู่ในที่ของเขาก็ไม่มีใครมาทำอะไรเขาได้" ผกาเกศเอ่ยบอก ที่ทำไปเธอมีเหตุผลทั้งนั้น ตอนแรกที่เจอเรวัตรยอมรับว่ายอมให้เรวัตรกอดเพราะคิดอะไรไม่ออกและอยากจะลองใจชัชรินทร์แต่เรื่องราวหลังจากนั้นเธอทำไปก็เพื่อชัชรินทร์ทั้งนั้น
วันแรกที่เรวัตรมาที่บ้านชายหนุ่มรุ่นพี่ก็บอกถึงสาเหตุที่เขาซึ่งมีแฟนแล้วต้องมาทำตัวสนิทสนมกับไผ่ห
