ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
1028 Words
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Ήταν πολύ νωρίς όταν η Βερόνικα ξύπνησε. Δύο άνδρες, πιθανότατα οι ίδιοι με την προηγούμενη νύχτα, μπήκαν στο δωμάτιο ξαφνιάζοντάς την.
«Λοιπόν, κοπελιά, δεν σκοπεύουμε να σου κάνουμε κακό. Γι’ αυτό, για να μην σου κάνουμε τίποτα, πρέπει απλώς να συμπεριφέρεσαι όπως σου λέμε και να κάνεις ό,τι σου ζητάμε», εξήγησε ένας από αυτούς πλησιάζοντας. Φορούσαν μάσκες από μαύρο ύφασμα.
Δεν θα χρειαζόταν πλέον να φοράει μαντίλια στα μάτια, γεγονός που θα τη βοηθούσε να παρατηρεί καλύτερα το περιβάλλον της, ή και όχι.
«Μπορεί να έχεις ήδη καταλάβει γιατί σου φερόμαστε σαν πριγκίπισσα εδώ», είπε ένας από αυτούς δείχνοντας γύρω. «Οπότε, μόλις ο πατέρας σου πληρώσει τα λύτρα, θα σε αφήσουμε να φύγεις και όλοι μπορούν να συνεχίσουν τη ζωή τους».
Ο δεύτερος άνδρας φαινόταν πιο φιλικός, αλλά η Βερόνικα δεν ήθελε να ελπίζει. Είχε πέσει θύμα απαγωγής και ήξερε ότι όσο λιγότερο ανακατευόταν ή μιλούσε τόσο το καλύτερο για εκείνη.
«Κανείς δεν είπε ότι ήταν τόσο όμορφη», πετάχτηκε ο τρωγλοδύτης με την πιο σκληρή αλλά μελιστάλαχτη φωνή γεμάτος ειρωνεία.
«Αυτό δεν αφορά ούτε μένα ούτε σένα. Μην το ξεχνάς αυτό!» σχολίασε χαμηλόφωνα ο άλλος απαγωγέας και η Βερόνικα άκουσε τα πάντα χωρίς να κάνει ούτε μια κίνηση.
«Απλώς ένα σχόλιο έκανα, και δεν είμαι τόσο τρελός ώστε να αγγίξω το κοριτσάκι. Κάποιος θα θύμωνε».
«Ποιος;» σκέφτηκε γεμάτη περιέργεια η Βερόνικα. «Υπήρχε κάποιο άτομο πίσω από όλα αυτά που δεν ήθελε να την αγγίξουν, αλλά ποιος θα μπορούσε να είναι;» αναρωτήθηκε νοερά.
«Δεν έχω καμία πρόθεση να αναστατώσω κανέναν. Απλώς θέλω να τελειώσει σύντομα η υπόθεση και να μπορέσω να πάω σπίτι μου», είπε προσπαθώντας να δείξει αυτοπεποίθηση.
«Έτσι σε θέλουμε, γλυκιά μου, γλυκιά και ήρεμη».
Η Βερόνικα είχε αρχίσει να αισθάνεται αηδία γι’ αυτόν τον άνδρα που δεν γνώριζε καν το πρόσωπό του. Δεν συνήθιζε να κρίνει ανθρώπους που δεν γνώριζε, αλλά η φωνή αυτού του τύπου της προκαλούσε άγχος και ρίγη από τον σαρκαστικό και χυδαίο τόνο με τον οποίο μιλούσε.
Θα τηλεφωνήσουμε στον πατέρα σου σήμερα για να τον πείσουμε να μας δώσει το συντομότερο δυνατό το ποσό που θα του ζητήσουμε. Θα του μιλήσεις για να τον ενημερώσεις ότι όλα είναι εντάξει.
Η Βερόνικα ετοιμάστηκε γρήγορα, ενώ οι απαγωγείς την περίμεναν. Όταν βγήκε από το μπάνιο, την ανέβασαν πάνω. Στη διαδρομή δεν είχε δει κανένα ίχνος της γυναίκας που είχε βρεθεί στο δωμάτιό της το προηγούμενο βράδυ. Πιθανότατα είχε πάει για ψώνια ή δεν έμενε εκεί. Στο σαλόνι δεν υπήρχαν πολλά έπιπλα. Μόνο ένας μεγάλος καναπές και ένας μικρός μπουφές όπου ήταν τοποθετημένο το τηλέφωνο. Και τέλος, μια τηλεόραση στον τοίχο και ένα τραπεζάκι του καφέ. Μόλις κάθισε, έκαναν το τηλεφώνημα.
Πρώτα μίλησε ο ένας άνδρας, ο οποίος έδωσε στον κ. Πολ τις απαραίτητες πληροφορίες για τα χρήματα. Η Βερόνικα άκουσε όσα είπε, αλλά ήθελε πραγματικά να μάθει πώς ήταν ο πατέρας της εκείνη τη στιγμή. Όσο ο απαγωγέας μιλούσε ασταμάτητα, εκείνη κρατούσε το κεφάλι της σκυμμένο και τα μάτια της καρφωμένα σε ένα μόνο σημείο. Ο άνδρας της έδωσε το τηλέφωνο και η Βερόνικα ένιωσε ένα σφίξιμο βαθιά μέσα της, αλλά ήξερε ότι αυτό το συναίσθημα δεν θα βοηθούσε, γι' αυτό πήρε μια βαθιά ανάσα και προσπάθησε να είναι όσο το δυνατόν πιο φυσική. Μακάρι να μπορούσε να μιλήσει απαλά στον πατέρα της για να τον ηρεμήσει, αλλά οι μόνες λέξεις που μπόρεσε να προφέρει πριν της πάρουν το τηλέφωνο ήταν ότι όλα ήταν μια χαρά και ότι έπρεπε να είναι ήρεμος. Οι απαγωγείς δεν ήθελαν να μιλήσει στον πατέρα της. Η μόνη τους επιθυμία ήταν να ακούσει ο επιχειρηματίας τη φωνή της κόρης του και να κάνει άμεσα πράξη τα αιτήματα που του είχαν υποβάλει.
Τότε ένας από τους απαγωγείς την έβγαλε από το δωμάτιο και ο άλλος μιλούσε με τον κ. Πολ. Από τότε και ύστερα η Βερόνικα δεν μπορούσε να ακούσει τη συζήτηση. Θα απειλούσαν τον πατέρα της ή θα υπέβαλαν απλώς το συνηθισμένο αίτημα; Ήλπιζε ότι δεν τον είχαν βασανίσει υπονοώντας ότι θα τη σκότωναν, γιατί αυτό θα τον έβγαζε εκτός εαυτού και η πίεσή του ήταν υψηλή τον τελευταίο καιρό.
Στο μυαλό της ήταν ξεκάθαρο ότι ο μόνος σκοπός τους ήταν τα χρήματα, αλλά δεν αισθανόταν ασφαλής – στιγμές όπως αυτές ακολουθούνται από υψηλά επίπεδα στρες που θα μπορούσαν εύκολα να οδηγήσουν σε κάτι πιο επικίνδυνο. Ήξερε ότι πολλές απαγωγές κατέληγαν με τραγικό τρόπο, όχι μόνο λόγω των προθέσεων των απαγωγέων, αλλά και λόγω της έλλειψης προετοιμασίας και εξυπνάδας. Θα έπρεπε να συνεργαστεί γιατί ένας από αυτούς φαινόταν εντελώς εκτός ελέγχου όσον αφορά τα συναισθήματα.
Κάθισε αργά στο κρεβάτι και έμεινε ακίνητη, κάνοντας το μόνο πράγμα που μπορούσε εκείνη τη στιγμή: ανέπνεε.
Μετά από λίγες ώρες και χωρίς να ακούει κανέναν θόρυβο, ένας από τους άνδρες ήρθε να της φέρει το μεσημεριανό. Ο μεγαλόσωμος, εύσωμος απαγωγέας με το κακόβουλο βλέμμα φορούσε μάσκα και εκείνη φαντάστηκε μια μοχθηρή όψη που της δημιούργησε ένα αίσθημα φόβου.
«Ορίστε το φαγητό σου, πριγκίπισσα».
Ακούμπησε έναν περίτεχνο δίσκο στο κομοδίνο. Εκτός από το κλασικό ρύζι με φασόλια, υπήρχαν επίσης μια μικρή ποσότητα πουρέ πατάτας, μοσχαρίσιο στιφάδο, σαλάτα και χυμός φρούτων. Είχε την καλοσύνη να της φέρει και λίγο πουτίγκα για επιδόρπιο. Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα καλό σημάδι ότι ήθελαν το τέλος να είναι αίσιο. Η Βερόνικα θα στηριζόταν σε αυτήν τη βεβαιότητα ως προσπάθεια να νιώσει λιγότερο αγχωμένη.
«Ευχαριστώ!» Δεν είχε την παραμικρή πρόθεση να δεθεί μαζί του, αλλά η ευγένεια μπορούσε να αποβεί χρήσιμη.
«Είσαι ακόμα πιο όμορφη από ό,τι στις φωτογραφίες, το ξέρεις;»
Η Βερόνικα κοιτούσε το πιάτο αμίλητη χωρίς καμιά κακή ή καλή αντίδραση. Εκείνος συνέχισε αφού παρατήρησε ότι εκείνη ήταν σιωπηλή:
«Μην ανησυχείς, κοπελιά, δεν θα σου κάνω τίποτα, εκτός αν με αναγκάσεις, και θα το ήθελα πολύ αυτό».
«Δόξα τω Θεώ», σκέφτηκε.
«Τώρα φάε και ξεκουράσου».
Ο άνδρας έκανε να φύγει αλλά γύρισε απότομα πίσω.
«Χρειάζεσαι κάτι άλλο;»
«Όχι, ευχαριστώ!»
Μόλις έμεινε μόνη της στο δωμάτιο, η Βερόνικα πήρε τον δίσκο – πεινούσε. Αυτό θα ήταν το πρώτο γεύμα της ημέρας και δεν είχε συνηθίσει να μένει τόση ώρα χωρίς φαγητό. Αφού τελείωσε, έγειρε στο κεφάλι του κρεβατιού σκεπτόμενη. Τι θα μπορούσε να κάνει για να διορθώσει την κατάσταση; Ίσως έπρεπε απλώς να παραμείνει ήρεμη, τίποτα περισσότερο. Θα προσπαθούσε να υλοποιήσει αυτήν τη σκέψη.
- Writer
