“Nagpabili na ako ng pain reliever sa assistant ko. Kumain ka na para mainom mo iyong gamot na ipinabili ko.” tumango naman ako kay Keister.
Dahil nanginginig ang mga kamay ko ay sinubuan na lamang niya ako. Paminsan-minsan ay hinahalikan niya ako sa pisngi at labi kaya napapangiti ako.
“Ikaw? Wala bang masakit sa iyo?” tanong ko. Mahina siyang tumawa at umiling.
“I’m alright. Pero nakokonsensiya ako dahil sobra-sobra akong nag-enjoy na angkinin ka, samantalang ikaw naman itong nasasaktan ngayon.” Naging malungkot ang tono niya kaya lalong lumapad ang ngiti ko.
“Ayos nga lang ako. Nakakahiya nga kasi kung kelan last day na natin dito saka pa ako nagkasakit. Tapos–”
Natigil ako sa pagsasalita nang biglang may kumatok sa pintuan ng kuwarto ko.
“Vera, Kuya? Buksan ni’yo ito, bilis!”
N
