ทาสแมว
ช่วงใกล้ค่ำ จันทร์อุษา วิวิตรขจร ยืนอยู่ที่หน้าตึกคณะนิเทศศาสตร์ หญิงสาววัยยี่สิบ รูปร่างเล็ก หน้าตาดูน่ารัก ผมยาว ใบหน้าเรียวเล็ก จมูกโด่ง รับกับคิ้วที่เข้มขนคิ้วเรียงตัวสวยงาม ขนตางอนและยาว ริมฝีปากรูปกระจับสีชมพูระเรื่อ ดวงตากลมโต แววตาสดใสเป็นประกาย เธออยู่ในชุดนักศึกษา เสื้อเข้ารูปดูเซ็กซี่ กระโปรงสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย
คิ้วของจันทร์อุษาขมวดเข้าหากันบ่งบอกถึงความหงุดหงิด “ยายนิ่มนะยายนิ่ม ไหนบอกว่ายืมรถไปส่งแฟนแป๊บเดียว นี่มันจะปาไปชั่วโมงแล้วนะ คนยิ่งรีบๆ อยู่”
ไม่นานนักซิตี้คาร์สีขาวขับมาจอดตรงหน้าตึกคณะ จันทร์อุษาริมฝีปากเม้มแน่นเดินตรงไปที่รถ ตั้งใจจะบ่นสักหนึ่งกระบุง แต่ สิริกร นราพินิจ ชิงแก้ตัวก่อนว่า “ขอโทษนะจันทร์ พอดีรถมันเสียอยู่ตรงทางเข้ามหาวิทยาลัยฯ นิ่มต้องวานให้เพื่อนวิศวกรเครื่องกลมาซ่อมให้ ก็เลยมาช้า”
สาวร่างเล็กทำสีหน้าเซ็งๆ พยักหน้ารับรู้ เพราะรู้ดีว่ารถตัวเองเก่าแล้ว ก็ไม่แปลกที่มันจะงอแง “ขอบใจนะนิ่มที่อุตส่าห์หาคนมาช่วยซ่อม ว่าแต่จะกลับบ้านเลยไหม จันทร์จะได้แวะไปส่ง”
เพื่อนสาวร่างอวบพยักหน้า แล้วส่งกุญแจรถคืน
รถคันเล็กมีขาวขับมาจอดหน้าบ้านไม้สองชั้น ด้านหน้าเป็นรั่วไม้ระแนง มีต้นแก้วปลูกเป็นแถวยาว ดอกสีขาวเล็กๆ บานเต็มต้นกำลังส่งกลิ่นหอม ทุกครั้งที่มาส่งสิริกรที่บ้าน จันทร์อุษาจะต้องลงมาสูดกลิ่นๆ หอมๆ พร้อมกับเด็ดดอกแก้วกลับบ้านด้วยทุกครั้ง
ในขณะที่กำลังเด็ดดอกแก้วใส่ผ้าเช็ดหน้า เธอเหลือบไปเห็นแมวสีดำนอนซมอยู่สุดริมรั้ว สาวร่างเล็กเดินเข้าไปใกล้ๆ ค่อยๆ ย่อตัวลง มองสำรวจว่าเพราะอะไรถึงได้มานอนซมอยู่ตรงนี้ แต่แล้วเธอก็ต้องใจหายวาบเมื่อเห็นขาด้านหลังของแมวดำเปรอะไปด้วยเลือดสดๆ จากแผลเป็นแนวยาว
จันทร์อุษาชักสีหน้าอย่างรู้สึกโกรธ เพราะแผลนั่นน่าจะถูกฟันด้วยของมีคม “ใครกัน ทำไมใจร้ายแบบนี้” สาวร่างเล็กจับที่ตัวแมวเบาๆ แต่เพราะความเจ็บ แมวดำกางเล็บแล้วข่วนเธอจนเป็นแผลยาว ครู่หนึ่งเลือดค่อยๆ ซึมออกจากแผล แต่เธอไม่สนใจเลยแม้แต่นิด เพราะรู้สึกเป็นห่วงแมวมากกว่า
หญิงสาวในชุดนักศึกษาวิ่งไปที่ประตูรั้วแล้วตะโกนเรียกสิริกร เมื่อเห็นสาวร่างอวบชะโงกออกมาจากประตูมองด้วยแววตาสงสัย เธอก็ส่งคำถาม “มีผ้าขนหนูสะอาดๆ บ้างหรือเปล่า จันทร์ขอยืมหน่อยสิ”
สิริกรเดินมาที่ประตูรั้ว แล้วยื่นผ้าขนหนูให้ เมื่อเห็นจันทร์อุษารับไปแล้วก็วิ่งตรงไปยังขอบรั้วทันที เธอก็ตามไปเปิดประตูแล้วมองอย่างงงงง “นั่นผ้าเช็ดตัวนิ่มนะ” สาวหุ่นอวบร้องเสียงหลงที่เห็นเพื่อนสนิทเอาผ้าเช็ดตัวไปห่อลูกแมวที่พื้น เมื่อเพื่อนสนิทอุ้มแมวสีดำเข้ามาใกล้ก็ยิ่งเซ็งหนัก เพราะตอนนี้ผ้าเช็ดตัวสีขาวมันเต็มไปด้วยเลือด
“ไปเปิดประตูรถให้หน่อย จันทร์จะพาแมวไปหาหมอ”
สิริกรส่ายหัวไปมา “กะแล้วเชียว ถ้าอย่างนั้นก็รีบไปเถอะ เดี๋ยวนิ่มขับรถให้ก็แล้วกัน”
เมื่อมาถึงโรงพยาบาลสัตว์ จันทร์อุษา ตะลีตะลานลงจากรถ เพราะก่อนหน้านี้แมวยังขยับตัวอยู่บ้าง แต่ตอนนี้มันนิ่งสนิท “หมอคะ หมอ ช่วยดูแมวให้หน่อย เหมือนว่าจะถูกคนฟันมาน่ะค่ะ แผลอยู่ที่ขาหลัง”
สัตวแพทย์สาววัยประมาณสามสิบรับแมวไปอุ้มไว้ แล้ววิ่งหายเข้าไปในห้องตรวจ เกือบชั่วโมงที่เธอกระวนกระวายอยู่หน้าห้องตรวจ “เจ้าเหมียวจะเป็นยังไงบ้างนะ ต้องรอดนะ ต้องรอด”
สิริกรเดินเข้ามาใกล้ แล้วพูดปลอบ “ใจเย็นๆ นะจันทร์”
สาวร่างเล็กพยักหน้า แต่แววตายังเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “เจ้าเหมียวเป็นยังไงบ้างคะ” เธอยิงคำถามทันทีที่เห็นสัตวแพทย์สาวเดินออกมาจากห้องตรวจ
“หมอเย็บแผลให้แล้วค่ะ แต่เพราะน้องเสียเลือดมาก คงต้องให้แอดมิทนะคะ เพราะถ้าฉุกเฉินยังง อาจจะต้องให้เลือด”
“แล้วอันตรายถึงชีวิตไหมคะ” จันทร์อุษาถามต่อ
สัตวแพทย์ยิ้มน้อยๆ “หมอยังบอกไม่ได้ค่ะ ต้องดูก่อนว่าน้องจะฟื้นตัวได้แค่ไหน”
“แผลนั่นเกิดจากอะไรคะ ถูกฟันด้วยมีดใช่หรือเปล่า”
สัตวแพทย์สาวพยักหน้า
“ใครกันนะใจร้ายชะมัด” เธอพึมพำ “เขาน่าจะเป็นแมวจร ฝากหมอดูแลเจ้าเหมียวด้วยนะคะ หายสนิทเมื่อไหร่ จันทร์จะหาบ้านให้เขาอีกที”
“ค่ะ” สัตวแพทย์สาวยิ้มก่อนจะพูดต่อ “คุณใจดีมากเลยค่ะ หมอขอบคุณแทนน้องแมวด้วยนะคะ แล้วหมอจะลดค่าฝากให้ ถือว่าช่วยๆ กัน หมอขอไปเตรียมกรงให้น้องเหมียวก่อนนะคะ”
เมื่อสัตวแพทย์สาวเดินไปแล้ว จันทร์อุษาเดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อทำเรื่องแอดมิท เมื่อเจ้าหน้าที่บอกค่ารักษาร่วมเงินประกันเป็นจำนวนเกือบสองหมื่น จันทร์อุษาก็ยื่นบัตรเครดิตส่งให้
“บัตรของคุณรูดไม่ผ่านค่ะ” พนักงานส่งบัตรคืน
จันทร์อุษาทำหน้างงๆ แล้วส่งใบใหม่ไปแทน แต่ก็ได้ยินคำพูดประโยคเดิม เธอขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด พอจะเดาออกว่าเพราะอะไร “ขอโทษค่ะ ฉันขอไปกดเงินด้านนอกแป๊บนึง”
สิริกรเดินตามออกมาด้านนอก เห็นเพื่อนเดินไปเดินมาก็ถามว่า “เกิดอะไรขึ้น”
“พอจะมีเงินให้จันทร์ยืมก่อนไหม สักสองหมื่น”
“สองหมื่น” สาวร่างอวบตกใจ “นิ่มไม่มีหรอก จันทร์ก็รู้ว่านิ่มจนจะตาย ว่าแต่มันเกิดอะไรขึ้น”
จันทร์อุษาถอนหายใจก่อนจะตอบ “บัตรโดนระงับ” พูดจบก็กดโทรศัพท์หาคนเป็นแม่ทันที