Naglalaba ako habang nasa kuna ang aking anak na naglalaro. Isang taong gulang na ang anak ko at simple lang ang handa naman sa kanyang kaarawan dahil wala kaming sapat na pera pambili ng maraming pagkain. Wala ring magandang laruan ang anak ko dahil mahal ang mga laruan kaya ginawan ko siya gawa ng tela na parang manika at masaya lang din naman siya sa simpleng laruan na ito.
Minsan naaawa ako sa anak ko dahil hindi ko gusto na ganito ang buhay niya. Gusto ko masagana ang buhay niya at nabibigyan ko siya ng sapat na kailangan niya ngunit wala akong pera at hindi rin ako nakahanap ng pera dahil kailangan ko siyang bantayan kaya minsan kumukuha na lang ako ng isda at binebenta ko sa bayan.
“Maa.maaa,” Narinig kong sabi ng anak ko at napangiti naman ako.
“Gutom naba ang anak ko?” Tanong k
