Chapter Sixteen
"Hindi mo ba talaga ako papansinin?" tanong ni Daxon sa akin habang nakasunod ito sa likod ko.
Mabilis akong naglalakas palayo sa kanya. Sobrang hiya ang nararamdaman ko ngayon dahil sa nasabi ko kanina. Hindi ko inexpect na masasabi ko yun ng malakas. I was so embarrassed sa nasabi kong iyon. He shouldn't hear about that, hindi niya dapat malaman na gano'n ang naiisip ko.
"Hey Alisa? Aren't you hungry?" tanong naman nito sa akin. Nasa likod ko parin siya, even if mas mabilis siyang maglakad ay hindi niya ako inuunahan.
"Alam mo ba ang sarap ng barbecue dito," sabi naman nito. Gustong gusto ko na kumain dahil gutom na ako pero hindi ko alam kung paano siya sasagutin. Nahihiya ako na kausapin siya.
"Ayaw mo ng barbecue?" tanong nito ulit sa akin. Ngunit patuloy parin ako sa paglalakad na parang awala akong naririnig.
Nagulat naman ako ng bigla niyang hawakan ang kamay ko at hinila papalapit sa kanya. Napahawak naman ako sa dibdib niya habang ang kamay niya ay nasa bewang ko sinosuportahan ako. Mabilis ko siyang tinulak at lumayo sa kanya.
"What are you doing?!" asar na sabi ko sa kanya.
"May dumadaan na bike, muntik ka na masagasaan!" sabi nito at tinuro niya ang bike na mabilis na dumaan.
"So-sorry," hiyang sagot ko at umiwas ako ng tingin sa kanya.
"Bakit ka ba kasi nauunang maglakad? Kung tungkol iyan sa nasabi mo kanina let's just pretend na wala kang nasabi."
Mabilis naman akong napalingon sa kanya at nakita ko nakangiti siya habang tinitignan niya ako. Ang tingin niya sa akin ay parang ako lang ang nag-iisang tao dito ngayon. It's like the other people here at this place are relevant to him.
"Ano? Ayaw mo ba ma-enjoy ang night version ng bayan? Mas masaya dito sa gabi kumpara sa umaga," ani nito sa akin. Hindi naman na ako nakaiwas sa mga tingin niya ngayon sa akin. Staring at his eyes feels like I'm being pulled into an unknown place.
"G-gusto," mahina kong sagot, still looking directly into his eyes.
"Gusto mo naman pala eh. So let's go, una tayo dun sa may barbecue masarap doon." Hinawakan niya ang palapulsuhan ko at hinila na niya ako papunta stall na nalagpasan namin.
All of my thoughts about not talking to him are long gone now. All I want at this moment is to enjoy this feeling, as if it not gonna last.
"Magandang gabi po Tita Le. Bigyan niyo nga po kami nitong kasama ko ng special barbecue niyo," sambit ni Daxon habang nakangiti ito sa tindera. Mukhang lagi itong dito bumibili at alam na niya ang pangalan ng nagtitinda.
"Hindi ba si Shana ang kasama mo ngayon Daxon?" tanong naman nang nagtitinda sa kanya. Kumunot naman ang noo ko dahil sa maghanapon na ito ilang besis ko narinig ang pangalan na Shana.
"Tita Le sina Clyden muna ang kasa niya ngayon. Kasama ko kasi ang kaibigan ko si Alisa," pagpapakilala naman ni Daxon sa akin sa tindera.
"Ay uy si ganda. Balibalita ka dito sa bayan magmula noong summer. Ang sabi ay bagong bisita ang mga Corpuz," sabi naman nito at nakaramdam ako ng hiya. I don't know why I suddenly feel so shy with her words.
"Hello po," nahihiya kong bati. Nginitian naman niya ako at kahit nahihiya ay ngumiti ako ng maliit.
"Hala totoo nga ang ganda ng mga mata mo Hija. Nagsusuot ka ba ng contact lenses?" tanong nito sa akin. Naramdaman mo naman ang pagsulayap sa akin ni Daxon. Tinignan ko muna siya at tumango ito sa akin bago ako sumagot.
"Hindi po, it's my natural eyes po. I got from my mother po," sagot ko dito habang ilang besis ko iniwasan ang titinig nito.
"Mukhang ikaw lang ang nakamana ng kulay berdeng mata. Nakita ko na si Yuri and hindi naman kulay berde ang mata niya. " Tango na lang ang isinagot ko dahil nahihiya na talaga akong sumagot.
Nagsimula naman nilang ihihaw ang mga pinili ni Daxon at sa pagkalagay palang ng mga ito sa ihawan ay naamoy ko na kaagad ang masarap na aroma. Ang amoy ng iniihaw nito ay parang mas lalo kang magugutom. I can't explain how delicious it is. Ito ba yung sinasabi nila na amoy palang ulam na?
Nalingon naman ako kay Dax at mabilis siyang tumingin sa akin a at nginitian niya ako. Para naman napahinto ako sa paghinga sa kanyang ngiti. It might sound corny but he's smile is like a stars that brigten up he dark sky.
"Alam mo bagay kayong dalawa," biglang sabi naman ng tindera even is sinabi ni Daxon ang pangalan nito I'm too shy to call her like that.
"Tita Le naman huwag ka ganyan baka mahiya itong kasama ko iwan ako," pabirong sabi ni Daxon. Pinapanood ko siya habang nagsasalita siya and all I can see is his beautiful smile.
I never been this close to Rean, yes he would pat my head but he would maintain a distance between us. And now with Daxon it's like 1 meter is a very big distance for the both of us. It seems like we crave to be more closer ro eachother.
"Saan mo gustong kainin ang mga barbecue? Sa tent ba nila o maghahanap tayo ng lugar na pagkakainan?" tanong ni Daxon sa akin at parang napahinto ako sa pag-iisip ng kung ano ano.
Tinignan ko naman ang tent ang mukhang maganda dito and it seems like maganda ang service nila. Atsaka gusto ko na din kaanin kaagad ang mga barbecue dahil gutom na ako.
"Let's just eat it here sa tent nila," maikli kong sagot.
"Tita Le sa tent kami ha? Pahatid na lang po sa loob ng tent ang order namin."
Nagsimula naman maglakad si Daxon papasok sa tent. Kahit alangan ako ay sumunod ako sa kanta pagpasok namin sa loob ay umupo siya sa bandag dulo ng tent. Pag-upo ko sa upuan na nasa harapan niya ay parang nagsisi ako. Ang view ko kasi ay ang mukha niya ngayon, paano ako makakapag focus kung ang mukha niya makikita ko habang kumakain. What if yumuko na lang ako the whole time ba kumakain kami?
"Enjoy your foods," ani naman ng taga-serve dito, it's not Tita Le who serve the food. It's a guy na medyo mas bata kay Tita Le.
"Start eating Alisa. Kapag lumamig ang mga yan ay hindi na masarap," ani ni Daxon. Iniabot naman niya sa akin ang isang stick ng barbecue.
Kinuha ko ito at hinilan bago ako kumagat. As I bite into the meat nalasahan ko kaagad ang sarap nito. The meat us melting into my mouth, it's like a steak on a 5 five star restaurant. No that's an over statement, but still it taste so delicious. Patuloy lang ako sa pagkain at hindi ko napansin na nakakalimang stick na.
"Masarap ba?" marahan na tanong ni Daxon sa akin. Napatingin naman ako sa kanya at nakita ko na tinitignan niya ako ulit kagaya ng tingin niya kanina.
"Uhm! Ang sarap ng mga ito. First time ko kumain ng street foods didn't know na ganito pala kasarap to," sagot ko sa habang nasa pagkain parin ang aking tingin.
"What? First time mo kumain ng ganyan? I know Manila offer some street foods too."
I know maraming street foods sa Manila but Mama wouldn't let us eat those. She would say na unhealthy ang mga yun and makakasama ang mga ito sa katawan namin. Ang mga pagkain sa bahay namain hindi pwedeng walang gulay. Kung kakain naman kami sa labas usually ay sa 5 star restaurants kami kumakain.
"Well Mama won't let us eat foods like this," sagot ko kay Daxon at ipinakita sa kanya ang stick na hawak ko.
"Why? Because it's unhealthy?" Daxon asked again he seems very interested with this.
"Yep. Mama is like a typical rich person who only eats rich peoples food," I answered him and he's jusy looking at me while I'm talking.
"At least now that you are here in Eretria you can try all the foods that you haven't tried there in Manila," Daxon said and then smiled at me."And I could accompany you if you want to," he added.
The two of us then continued to stroll trough the 'night market' as what Daxon called it. He said na kapag gabi daw ay 'night market' ang tawag ng mga tao dito. I mean there are a lot stalls that are close at night and they are opened this night. After walking for about 20 minutes I asked him to stopped by at a small stall.
It's a stall that sells books ansd stuffs. Kumuha ako ng dalawang libro na nakitang kong parang maganda. It's and old copy but nonetheless I still bought it. After kong bilhin ang book ay nagyaya na akong umuwi dahil baka hinahanap na ako ni Kuya Lev.
"Are you with Yuri?" tanong sa akin ni Kuya Lev pagpasok ko sa bahay.
"No, Kuya Lev. Iniwan niya ako or more like tinakasan. I was with Daxon," sagot ko kay Kuya Lev at pinakita ako ng book na dala ko.
"Daxon? You mean Daxon Adriatico?"
"Yes Kuya Lev is there something wrong?"
"Nothing I'm just glad that you made friends habang nandito ka. Go upstairs dinner will be ready after 30 minutes," ani ni Kuya Lev sa akin. Niyakap ko naman siya bago ako tuluyang umakyat sa taas.
Pagpasok ko sa loob ng aking kwarto ay kinuha ko ang spare phone na dala ko. Since I can't use my main phone yung number ng spare phone ko ang binigay ko kay Daxon. Pagka open ko sa phone ay nakatanggap kaagad ako ng text mula kay Daxon.
From Daxon Adriatico;
You got home? Safely? Message me kapag nasa bahay ka na.
Inilapag ko naman ang books na binili ko sa side table at umupo ako sa bed bago ko siya nireplayan.
To Daxon Adriatico;
Hey thank you for your time a while ago, hope we can do it again. Yes, I just got home.
Pagkasend ko ng reply sa kanya ay dumeretso na ako sa banyo upang makaligo. After taking a bath I wore my pajama and when downstairs. As I reach our dinning room at nagtataka ako kung bakit parang maingay sa loob. Ngunit hindi ko na lang ito masyadong pinansin dahil baka sina Kuya Lev at Yuri lang ito.
Pagpasok ko sa loob ng dinning room ay nagulat ako noong makita ko sina Mama. At mukhang ako na lang ang kulang dito.
"Alisa anak you are here," ani ni Papa noong makita niya ako. Mabilis naman akong lumapit sa kanya at niyakap ko siya.
"Papa bakit po kayo nandito?" tanong ko sa kanya noong humiwalay ako sa pagkakayap sa kanya. Nilapitan ko naman si at hinalikan ko siya sa pisngi bago ako umupo sa aking upuan.
Pag-upo ko ay napahinto ako noong makita ko nakatitig sa akin si Ate Marina. she's looking me as if I'm a stranger. Mabili naman akong umiwas ng tingin sa kanya at ibinaling ko ang aking tingin kay Yuri.
"Your Mama just want to visit Eretria and we will stay here for 4 days," sagot ni Papa sa akin.
"I just wanted to feel the fresh air of Eretria again," ani naman ni Mama at tinignan niya kaming lahat na nandito sa lamesa.
"Dapat ay sinabihan mo ako Mama! Hindi yung bigla na lang kayo sumusulpot," sabi naman ni Kuya Lev na mukhang gulat din sa biglang pagsulpot nina Mama.
"Mabuti at nakauwi na ako bago sipa dumating," dagdag naman ni Yuri.
"You know what mamaya na kayo mag-usap kumain na muna tayo ng dinner gutom na ako."
Nagsimula naman kaming kumain and I can feel Ate Marina's cold stares at me. Sinubukan kong huwag pansinin ang mga tingin niya pero naalibadbaran ako. Kaya naman mabilis ko tinapos ang pagkain ko para kaagad aking makaakyat sa taas.
"Are you done Alisa?" tanong ni Mama sa akin noong makita niya akong uminom ng juice.
"Yes mama. I came from night market po kasi and kumain ako doon," sagot ko sa kanya.
"Sino kasama mo?" tanong naman ni Papa.
Kuya Lev and Yuri was about to answer Papa but then inunahan ko sila. "I'm alone. May kasama naman akong driver don't worry."
I can't let Mama knows about Daxon, not just Mama maybe Ate Marina too. I know she would tell Mama about it kapag nalaman niya ito.
"Alisa anak don't go around here alone. This is Eretria not Manila honey, you are unfamiliar with this place," Mama said while looking at me. She doesn't sound angry but she's soung worried.
"Mama ngayon lang lumabas si Alisa since dumating siya. Ako na nga naiinip dito sa kanya, puro pagbabasa ng libro ginagawa," sambit naman ni Kuya Lev habang nagsasalin siya ng juice sa kanyang baso.
"Oo nga Mama, kahit yayain ko mamasyal ayaw," Yuri then said and smiled to me.
Are they trying to hide kung ano ginagawa ko dito kay Mama? I know Mama shouldn't know about my whereabouts here in Eretria, because she might not let me go here again.
"Typical Alisa. Ang sabi ko na sa'yo magbabasa lang ng libro yan dito eh," ani naman ni Papa he seems like assuring Mama right now.
And then I saw Ate Marina raised her eyebrows and continued to eat. Is she mad at me now?
~~