Han, tam önünde bitik bir halde duran iki adamı kapının açılmasıyla yere fırlattı. Karşısındaki kadının şaşkın bakışları adamlara kayarken onun bakışları da içeriden koşarak gelen Naz'ı buldu. Ağlamış mıydı o? Bir an göz göze geldiler. Naz, başını hemen çevirdi. Of! Sarışınlığın en kötü yanıydı ağladığını gizleyememek. Hemen gözleri, burnu kızarırdı. Bu adama ağladığını görme zevkini tattırmayacaktı. Sahi niye gelmişti bu?
"Ay! Gamzeli gelmiş. Hoş gelmiş, sefa vermiş." diye atılan alık Naz'a, edepsiz olandan tam destek geldi:
"Baksana şu adamların haline. Yorgundur ayol bu, yorgunluğunu alalım. Bizde dinlensin."
Agresif olan pis pis bakıp "kasıntı" dedi.
Naz, içindeki cemaatten sıyrılıp neler oluyor diye soracaktı ki Han konuşmaya başladı. Sadece annesine bakıyordu.
"İyi akşamlar Bah
