Zumi, the best friend.
Chapter 11
Ilang beses kong isiniksik sa isip ko na hindi ko siya totoong tatay kaya dapat ay hindi ako apektado, pero sa tuwing naiisip ko na tumayo siya na parang tunay naming ama parang gusto kong bumaba at yakapin siya.
Gusto kong isumbong lahat ng mga umaway sa akin noon, lahat ng hirap sa pagtatrabaho sa murang edad, ang hindi ko pag aaral ng dalawang taon dahil sa kakulangan namin sa pera. Yung una kong sugat sa kamay dahil sa pag pulot ng nabasag na baso sa trabaho. Lahat ng paninigaw ng iba, lahat ng pag iyak ko ng mag isa. Gusto ko din itanong kung nasaan siya sa tuwing hinahanap siya ni Crystal, sa tuwing umiiyak si nanay. Lahat gusto kong isumbong at itanong sa kinilala kong tatay, pero hindi ko kaya. Kasi may part sa akin na sinisisi siya kung bakit
