Sa unang pagkakataon mula nang umupo siya bilang gobernador, Damien Vergara sat through an entire press conference barely hearing the questions. Nakaupo siya sa gitna ng flashing cameras, reporters throwing policy inquiries, pero iisa lang ang laman ng isip niya.
Selena Alcaraz.
Her smirk. Her whisper sa tainga niya. The way she slipped her wrist free from his grip, as if siya ang nagdikta ng huling galaw.
“Governor, your response?” tanong ng isang mamamahayag.
Nagtagal bago siya nakapagsalita. Saglit siyang napatitig sa mesa, forcing a measured smile bago sumagot ng rehearsed political line. Pero sa loob niya, galit siya—galit sa sarili, galit kay Selena. She’s under my skin. Damn her.
---------------
Samantala, sa kabilang panig ng lungsod, si Selena ay kalmado. Nasa boardroom siya
