"Fabielle!"
Saglit na natigilan si Fabielle sa paglalakad nang marinig ang pamilyar na boses na iyon na tumatawag sa kanya. Bigla parang gusto niyang pagsisihang hindi siya sumakay ng taxi noon pa lang na nasa labas ng restobar. Kung bakit kasi miserableng miserable ang pakiramdam niya at ayaw niyang umuwi kaagad sa kanila dahil ayaw niyang mapansin ng mga magulang ang dinaramdam niya. Kaya nauwi siya sa paglalakad habang pinapakalma ang sarili at ang mga luhang hindi paawat sa pagdaloy.
"Fabielle, wait!" tawag muli mula sa likod niya.
Mabilis niyang pinalis ang mga luhang nanulas sa mga pisngi niya. Hindi dapat nito malamang nasasaktan siya. Tinapakan na nito ang puso niya, hindi siya makakapayag na pati ang pride niya ay madurog pa nito.
"Fabielle, please." wika nito kasabay nang
