Ang bilis ng naging oras. Parang kanina lang ay nasa boutique pa kami ni Sir Tristan at pinipili niya ang dress na isusuot ko. At ngayon na paglipas ng ilang oras ay nandito na ako sa harap ng salamin at nakatayo na. Tapos na akong maligo at mag-blower ng buhok.
Ang pastel blue na cocktail dress na pinili ni Sir Tristan ang suot ko ngayon. Hindi ito bastusin tingnan pero sapat para ipakita ang katawan kong lagi kong pilit tinatago sa mga formal wear. Wala akong anomang alahas na suot dahil hindi ko naman expect na may pary akong pupuntahan kaya hindi ako nakapagdala.
Hindi ako marunong mag-ayos ng bongga kaya nag-make up ako ng para sa akin ay babagay na sa party. Sa tingin ko naman ay prensentable na ako.
Nakakaramdam ako ng kaba at hindi ko mawari kung bakit ko nararamdaman ‘yon. Ma
