Unwanted Bliss

Capitulo Uno

Donovan's

Patong ang kaliwang paa sa kabilang hita ay napaupo na lamang akong nakatunghay sa mahinang patak ng ulan, pero sapat para matigil ang supposed Golf game namin ni Uzman at Benille na naka-schedule ngayon. Yup, I somehow pulled this dumbasses out for a play with me.

I pulled out a marlboro red galing sa cigarette can ko, sinindihan at hinithit iyon habang patuloy na nakikinig kay Uzman. Tungkol sa bodygyards niya, which was from my security company by the way. Tingin nito ay they lack the ability to do so; kamuntik ko nang maikot ang aking mga mata habang patukoy ito sa pagra-rant dahil alam kong ginagawa ng sa makakaya ng mga tao ko ang kaya nila, but this dumbass seems to be wanting perfection.

Pero alam kong di ko ito masisisi, Uzman has been through a situation in the past, he still has problem trusting people. Ang problema nito ay masasabing kong nasa iniisip niya, since he has this anxiety that eats him at times.

"Baka kasi inunsulto mo na naman?", puna ko rito.

"I am feeding his mouth with my money. I have every right to tell him what it is his doing wrong. That good for nothing embecile!"

This time, tama naman si Uzman. I actually fired that one dahil nainom ito habang nasa duty kahit pa sinabihan ko na itong mahalaga kay Uzman ang work ethic at hindi ito sanay magbigay ng second chances.

" I know, Uzman. I'm finding a replacement. You will have one, no later this week. Pero, please manage your mouth kahit paminsan minsan"

"What about it? Walang mali sa bibig ko", Hinawakan pa nito ang mga labi, taking it literally.

"Hindi perfect ang lahat ng tauhan ko, kaya dahan-dahanin mo lang din minsan. You're too stiff most of the time. Right, Benille?"

Kuha ko sa atensyon nito na kanina pa nakatingin sa phone niya. Ni hindi nga ito nagtitipa, nakatutok lang talaga sa screen.

"Hm", walang ka buhay buhay nitong sagot.

Sabay abot ng can ng beer na nasa harap niya. Pinagmamasdan lang namin ito si Uzman at di nagtagal ay nakuha rin namin ang atensyon nito.

"Bakit?", natigil ito sa ginagawa habang naka-angat pa rin sa ere ang can ng beer malapit sa bibig nito.

The fucker is the youngest but looks ten years older than us, magulo ang buhok nito at mukhang puyat na naman sa kakaharap ng computer niya. He is even wearing his rugged jacket. Minsan talaga ay di ko iisiping tinatawag itong young master sa sense of style nito.

"Hanggang dito, gadgets parin, Benille?"

"Wes, didn't reply"

"You're being clingy again. He doesn't even like you", puna ko rito.

Alam naman kasi namin na may gusto siya kay Wesley. Napaka-obvious naman kasi. Di lang namin alam kung alam ba ito ni Wesley but he is fund of Benille, ito kasi ang nakakatulong minsan sa mga tech matters na kailangan ng Pacific.

Blanko ang mga matang tiningnan ako nito.

"At least, hindi ako tangang pabalik-balik sa nang-iwan", saad nito at muling ibinalik ang atensyon sa phone niya na ngayon ay nakangisi na.

"What!--", tinuro ko ito at binalingan si Uzman. Nakaharap ito sa kanan, lapat ang mga labi at tila nagpipigil ng tawa.

Tinapik-tapik nito ang balikat ko.

"Hinayaan mo nalang kasi dapat at totoo naman"

"What? You think me, tanga? I'm not tanga"

"How many times have you broken up and you took her back?"

"Nine times"

"See? Tanga ka?", maloko ako nitong ningitian.

Magsasalita pa sana ako ng biglang lumapit sa amin si, Adonis ang personal bodygyard ko.

"Sir, nasa office ang Daddy niyo, urgent, he wants to talk to you", I paused. Nasa ibang bansa ang Dad at Mom, they're living there, kailan pa ito nakauwi nang wala man lang sa amin ang nakaka-alam?

"I'll be going then, since di rin naman natuloy ang laro natin. Aasahan ko ang bagong security na ibibigay mo sa akin. I'll be going then", tumayo na ito.

"Sabay ako Uzman. Bye, tanga", nang-iinis nitong sabi.

"Hey!"

Tinango ng mga ito si Adonis na nag-bow don at umalis na.

Madali akong nagpalit at nagtungo papunta sa 'Hive', ang security company ko. Sinalubong agad ako ng aking sekretarya na may dalang payong dahil mas lalong lumakas ang ulan.

"Where is he?",

"Nasa opisina niyo na ho",

Nang marating namin ang office ay pinagbuksan agad ako ni Damien. Makulimlim ang opisina sa kabila ng ilaw doon, dahil na rin sa ulan na ngayon ay binabalot ang salaming dingding at sa tensyon sa loob ng opisina kung saan nakatayo ang Dad. Inayos ko ang suit at malalim na napabuntong-hininga bago nagsalita.

"Dad, what brought you here", hinarap naman ako nito. He is not pleased. Ang Dad, noon pa man ay napaka domineering na. He always has this air that demands attention and authority kahit na matanda na ito; as a former General, it definitely justifies.

"Akala ko ba at engage na kayo ni Celyn? Ano ito, Donovan?".

Initsa nito sa mesa ang hawak na magazine kung saan cover si Celyn, nakangiti itong may hawak na tennis racket. Iyon ang sinabi nitong kompetisyon na napakahalaga sa kanya kaya hindi nito tinggap ang alok kong kasal rito at tuluyan ng naghiwalay. All good to her cause she won the competition.

Nabasa ko na ang magazine na iyon kung saan ito na-feature at laman niyon ang mga susunod nitong plano sa karera. At wala ako doon, nabasa siguro ito ng Dad thus the sudden visit.

"We split up"

"At wala ka man lang gagawin?"

Anong gusto mo pilitin ko siya? pinipigil ko ang sariling sabihin iyon.

"You promised your Mom. Nasayo ang wedding ring ng iyong Lola. We need you to have a wife and grandkids"

"I told you, we split up"

"I know few decent woman. Galing sa mga kilalang pamilya. You could--"

"I can handle my own personal matters, especially this matter, Dad"

"You have a new girlfriend then?", he is being too pushy.

"Yes, I have", pagsisinungaling ko upang matapos na ang usapan at tigilan na ako nito sa mga walang saysay nitong mga tanong.

"Ipakilala mo sa amin. If she's decent she will do", napataas ang kilay ko sa sinabi nito.

"No, at least not yet"

"Then you shouldn't have promised your Mom na magpapakasal ka sa Celyn na iyan. When the girl chose her career over you", napaupo ito sa sofa ng recieving area. Lihim kong naikuyom ang aking kamay, ang mga salita nito ay tila ba nang-iinsulto, at oo, may sakit rin dahil may pinagsamahan naman kami ni Celyn at tinapon lang niya lahat iyon para sa career nito.

"We are in the year twenty twenty-three, Dad. May priorities na ang mga babae bukod sa pag-aasawa"

"I care less, we have customs. We want you married"

"Then NO Dad", nagtatagis ang bagang kung hayag. "I won't marry, not unless I had her pregnant. Di ba ganun naman sa panahon ninyo?"

"Donovan Abel Maderazo!"

"I'll talk to Mom myself, she will understand. Kung iyon lang ang nais niyong pag-usapan natin ay maari na kayong umalis"

*Tok *Tok *Tok

Malalakas na katok ang sunod sunod na narinig namin sa pinto. Di pa nga ako nakapagsalita upang papasukin ito ay madali nang pumasok ang aking sekretarya. Pawisan ang mukha nito at tila kinakabahan.

"Sir, we have a commnotion sa baba, um hindi a situation, um no--"

"Sandra, could you please get to the point?"

"Sumama na lang ho kaya sa surveillance room para makita ninyo. Bilisan ho natin, Sir!"

Tila nakalimutan ko nang kasama ko ang Dad at nagmadali na nga sa room kung asaan makikita ang mga CCTV footages.

"Ipakita mo, bilis!", utos nito sa taong nago-operate ng system.

Nanlaki ang aking mga mata sa nakita. Isang may edad na lalaki ang kasalukuyang nag-aamok sa ibaba ng building at may dala itong katana. Mabuti nalang at weekend ngayon. Mga empleyadong may authority ko lang ang nandito ngayon.

"Mr. Maderazo!", tawag sa akin ni Xeno kasama nito si Luka, the main security who once served in the military. Ang dalawang pinagkakatiwalaan ko sa Hive.

"Ano na ang kaganapan sa baba?"

"Walang nasaktan bukod lang sa isang security guard natin na sinubukan siyang hatakin paalis. Sinugatan nito ang braso niya pero wala naman itong ibang inaatake", pagpapaliwanang ni Luka.

"Anong ginagawa ninyo, bakit hindi agad siya napansin?"

"We thinks he must've pass through the check points. We don't know how but he somehow manage. We didn't made a rush move since wala naman itong sinasadyang saktan aside sa isang security at...", puno naman ni Xeno.

"What? Who is he and what does he want?"

"We haven't find out yet who he is pero mula nang pagpasok niya ay may isang pangalan siyang isinisigaw"

Tiningnan kung muli ang monitor. Oo nga, hindi ko marinig pero sigaw ito ng sigaw sa mga footages na nakikita.

"Donovan Maderazo. Kayo ang hinahanap niya, Sir", napahinto ako. Hindi ko ito kilala, at lalo nang wala akong atraso dito, so why would a middle aged man who can barely walk pass through the Hive at nag amok nalang bigla.

"Excuse me Sir, pero nasa second floor na siya", takot na sabi ng sekretarya ko.

"Barricade the first floor, so he could not reach the second. And someone call the cops. Haharapin ko siya"

Lumabas na ako doon at nagmamadaling naglakad pababa since nasa third floor ako. As I walk through the elevator to the floor kung asaan ang lalaki ay niluwagan ko ang aking tie at tinanggal ang butones ng suot kong suit.

I fence and I lick box, might as well put it to use.

At nang mag ding ang pintuan ng elevator ay lumabas na ako. At di naman na ako nagulat ng agad kong makita ang lalaki. Nasa itaas na ito nag hagdanan patungo sa second floor. Ang mga mata nito ay nahanap ako. Humakbang ako upang magpang-abot kami ng mas malapit.

Itinutok nito sa akin ang hawak na katana.

"Ilabas mo si Donovan Maderazo"

Ako talaga ang hinahanap nito.

"Ako siya. Sino ka at bakit ka nag-aamok dito?", ningisihan ako nito.

"Ikaw pala ang gagong nagwalang hiya sa anak ko?", my brows knotted. Ano?

Binitiwan nito ang katana, gumawa iyon ng ingay saka nito hinubad ang suot niyang leather jacket. Bumalandra ang matipuno nitong katawan sa suot nitong hapit na hapit na puting sleeveless shirt. Kinuha nito ang katana, at itinuwid ang postura nito na siyang ikinagulat ko.

How can a harmless old man in a minute change into looking like a young twenty year old fighter? f**k! Nasa alanganin akong sitwasyon.

"Wala akong winalanghiyang babae, Sir. Nagkakamali kayo. But you, severed our security's arms"

"Panagutan mo ang anak ko!"

"Excuse you Sir, but I do protected s*x. Hindi ako ang Ama ng dinadala ng anak mo. So please, stop accusing me, the police are coming!"

Nanginig na gumalaw sa galit ang mga labi nito at itinaas ang hawak na katana.

"Anata o yatsuzaki ni shimasu!"

Tinakbo nito ang distansya namin at hinataw sa aking direksyon ang katana. Mabuti nalang at nakailag ako, pinatid ang tuhod nito kaya nabitiwan nito ang katana. Madaling pinatid iyon palayo at nalaglag sa ground floor. Nakahinga ako ng maluwag pero hindi pa ito tapos at sinunggaban ako ng suntok sa tiyan.

Sinusuntok ko rin ito pero tila ba hindi ko matama-tamaan. Itinulak ako nito pahiga at kinubabawan saka ako sinakal. Nahihirapan na akong huminga.

Where the heck are Xeno and Luka?!

"Aaargh!", malakas ang hawak nito sa akin. Ang matandang ito, skilled siya, hindi ito basta bastang mga kamay ng ordinaryong tao.

Nahihilo na ako, pakiramdam ko ay hihimatayin na kung magtatagal pa ito ng ilang minuto hanggang sa makarinig kami ng malaks na sigaw ng isang boses.

"Dad!", boses ng babae ang namutawi.

"Dad please! Hayaan mo muna akong magpaliwanag!", hingal nitong sabi. Tila gumana naman iyon at hindi na masyadong mahigpit nag pagkakahawak nito sa aking leeg pero ng mga katawan at binti nitong nakadagan sa akin ay napakalakas upang aking mawaksi

"Akari?!", tawag ko rito pero hindi sapat upang marinig niya.

"Mapapatay mo si Donovan, Dad please!", nakaluhod na ito ang dalawang kamay ay nasa tuhod at ngayon ay umiiyak.

Hindi ako makapaniwala sa lahat bakit si Akari? Siya? Ang nabuntis ko?

"Heneral Veluz?!", tawag ng isang boses ng lalaki. Ang Dad iyon, nasa likod nito sina Xeno at Luka na tila hindi alam ang gagawin.

What the f**k is going on with this fuckers!

"Heneral Maderazo", balik nitong tawag sa Dad ko. "Anak mo ang walang hiyang ito?", diniin pa nitong muli ang kamay sa aking leeg.

"Heneral Veluz, pag-usapan natin ito"

"Alam mo kung anong nais ko, Maderazo. Di na kailangan ng mahabang usapan. Sagutin niyo ako, papanagutan ng anak mo ang anak ko o hindi?"

My mouth fell apart. He was once a General like my Dad, kaya pala iba pa rin ng lakas nito, kahit na nahirapan na maglakad.

What have I done.

Naihilamos ko ang kamay sa aking mukha ng magsalita ang Dad.

"He will marry your daughter", pagkasabi niyon ng Dad ay inalis nito ang kamay sa aking leeg at tumayo.

Lumayao agad rito na pilit hinahabol ang hininga ng maramdaman ko ang mg kamay na humahaplos sa aking likod.

"I'm sorry for this, Donovan", mugto ang mga matang wika ni Kari.

"Bago matapos ng buwan, ikakasal ang dalawa. Makakasa ka sa isang salita ko, Veluz"

"Aasahan ko sa iyo iyan, Maderazo", nagkamay pa ang dalawa saka kami tiningnan.

"Sa gusto ninyo o hindi, bibigyan niyo ng matinong pamilya ang batang nasa sinapupunan mo, Akari."

At sa ganun nalang ay natapos ang pangyayari. At ang makulimlim na mga ulap na bumalot sa langit kanina ay napalitan ng isang maaliwalas na kalangitan at bumungad ang araw sa kung asaan kami, na tila ba binibigay ang blessings nito.

Yeah, f**k this mess that I'm in!

Fuck this!