Unwanted Bliss

Capitulo Tres

Jacintha's

Eleven weeks prior...

"Welcome to Gugma, what do we like for today?", magiliw na bati ni Dahlia, nasa counter ito, wala si Sean dahil may trangkaso. Habang ako naman ay nasa gilid at nagpa-pack ng cookies.

Isang linggo na mula ng nangyari, at sa awa ng Diyos wala namang nangyaring masama sa amin. Nakalabas ang dalawa, buong gabi daw ako nitong hinanap pero wala at hindi nito makuha ang sasakyan ko kaya laking tuwa nalang nila ng tumawag akong nasa mabuting kalagayan. Ang sasakyan ko ay nahatid na sa bahay, with the help of Donovan; at higit sa lahat hindi nalaman ng Dad, di ko lubos maisip ang maari nitong gawin sa aking kapag nalaman nito ang katangahang ginawa ko at the mature age of thirty.

Iniisip ang mga nangyari noon, di ko masasabi kung nalala ko ba talaga ang lahat or gawa lang ng isip ko iyon dahil sa kalasingan pero naalala ko talagang hinalikan ko ito.

Natigil ako sa pagpa-pack at napahawak sa aking mga labi, na para bang dama ko parin ang pagdami ng sa akin sa kanya na parang kahapon lang.

"If you were only like the other girls. I would immediately f**k your brains out, you would stand your ass firm amidst that injury, Akari but I won't, so don't push it"

That's the most I can remember at matapos iyon ay wala na. Nagising nalang akong kinabukasan na may benda na ang aking paa at may attending nurse. Wala ito roon ng magising ako at sinabi lang na nasa business trip at ilang araw na mawawala, kaya hindi ako nakapagpasalamat o nakapagpaalam man lang rito ng personal.

Of all people kasi, si Donovan ang huling taong tingin ko ay tutulong sa akin o hihingan ko ng tulong at higit sa lahat ang huling taong gagawan ko ng ganun.

"Nakakahiya!", naitakip ko ang mga kamay sa mukha.

"Ang alin ho, Ma'am Kari?", may hawak pang latte na wila ni Dahlia.

"Wala, bumalik ka na sa ginagawa mo"

Nagdududa man ay hinayaan na ako nito. Pinalitan ko na ang plastic gloves ko at tinapos ang huling batch nang ide-deliver ng may pumasok na customer.

"Americano with two extra shots of espresso, please", banggit nito sa order niya.

Pamilyar ang boses kilala ko kung sino ang nagmamay-ari non pero bat andito ito, sa cafe' ko? Of all places?

Nang aking tingalain ay hindi ako nagkamali, si Donovan. He's in his suit with a sunglass, hindi ako nito napansin. Hindi ba nito alam na pagmamay-ari ko ang coffe shop na ito?

Hindi ako makalapit nahihiya ako. Hindi ko alam kung paano siya kakausapin kung ganun ang ginawa ko nang huli kaming magkita. Mahigpit kong nahawakan ang laylayan ng palda ko, nilalaro ang mga daliri. Paano ba kasi.

Matatapos nang gawin ni Dahlia ang order nito pero hindi pa rin ako nito napapansin. Nilabas rin kasi nito ang Ipad niya at may ginagawa doon. He was patiently waiting hanggang sa inabot na nga ni Dahlia ang inumin niya at aalis na sana ng nilakasan ko ang aking loob at inilang hakbang ito at naabot ang laylayan ng suit niya.

Hawak na nito ang pinto mabuti nalang at napatigil ito. Nilingon niya ako at nagulat ng makitang hawak ko siya.

"Akari?"

"Donovan", binitiwan ko ito.

"Pasensya na pero pwede ba tayong mag-usap? Pwede tayong maupo sa pinaka gilid", tinuro ko ang pinaka tahimik sa part ng cafe.

Tinanggal nito ang sunglasses niya, he doesn't look please, o ako lang iyon?

Naglakad ito papunta doon at naupo, ganun rin ako.

"If it's about the help, it's okay, your Jacintha's friend kaya tinulungan kita", tiningnan nito ang relo niya bago muling nagsalita. "But I actually am in a hurry so can you... "itinaas nito kamay sa akin na sinasabing magpatuloy.

"Oh, ah oo iyon nga. Gusto ko lang personal na pasalamatan ka. Hindi ko kasi alam kong kailan ang uwi mo kaya hindi ako pumunta sa bahay mo at personal na magpasalamat pero ngayong andito ka, yeah, thank you Donovan", I gave him my best smile, I think.

"Just don't put yourself in that type of situation again", tumango nalang ako.

"At sa ano..."

"Ano?"

"Sa ginawa ko sayo", hindi ako makatignin rito ng deritso.

"When tou torridly kiss me?", kaswal na banggit nito, angat ang isang sulok ng labi.

"Hindi naman ganun iyon..."

"You're inexperience, you can do better, pero isipin mo nalang na practice iyon, and don't mind it as I don't too", as a matter of fact nitong wika.

Wala lang pala iyon sa kanya. Well, di naman na kakaiba iyon, knowing Donovan wala ako sa kalingkingan ng mga babaeng nahahalikan niya.

"I'll give you a pack of cookie, as my thank you gift", pag-iiba ko nalang.

"No, thank you. Di ako mahilig sa sweets"

"Oh okay", naglapat ang aking bibig, hinahanap ang nais pang sabihin pero nauunahan ako ng kaba.

"Kung wala ka nang sasabihin ay mauna na ako sa iyo", tinapik nito ang mesa at tumayo na.

"Hm, bye Mr. Maderazo and again thank you for saving me that night"

Wala na itong ibang sinabi matapos at nakatingin lang ng ilang segundo sa akin bago tuluyang umalis.

Bagsak ang balikat, at malalim akong napabuntong hininga. Pakiramdam ko masusuka ako sa hapdi ng tiyan ko dahil sa tindi ng kaba ko habang kausap ito.

"Sino iyon Ma'am, Kari?"

"Si Donovan, iyong lalaking sinabi kong kaibigan ng asawa ni Jacintha na siyang tumulong sa akin"

"Apaka Daddy naman nun Maam, sana jinowa niyo"

"Tumigil ka na, balik sa trabaho!'"

Binalikan ko ang cookies na na pack ko. Di man lang ito tumanggap ng mga cookies. Knowing our line of work, hindi na siguro kami ulit magkikita, lalo na ngayon malayo na si Jorge at Jacintha.

Muli, naglabas nalang ako ng malalim na buntong-hininga.

Nine weeks prior...

Hawak-hawak at binabasa ko ngayon ang pamphlet tungkol sa Business Convention. Nakita ko ito sa internet and I was lucky enough to get a spot to hear him share his strategies on managing businesses. Hindi ako makapaniwala!

Si Donovan Maderazo ang tinutukoy ko, isa kasi ito sa mga speakers mamaya. Hindi lang kasi pala security company ang pagmamay-ari nito kundi chains ng hotel, bars and clubs. Wala pa nga itong kwarenta ay napakarami na nitong na achieve at maipagmamalaki sa buhay; napaka inspiring.

Nag-umpisa na ang convention. Ipinakilala na ang mga speakers at nakita ko nalang ang sarili kong napangiti ng makita ko ito kumakaway sa madla bago naupo.

The whole time, nasa kanya lang ang tingin ko buti nalang talaga at napapaalalahanan ko ang sarili na convention ito. Hindi ko naman inasahan na andito siya but I really was happy knowing he did.

Nang ito na ang magsi-speech ay napatingin ito sa bandang kanan ng audience. Mukha itong disappointed, kanina pa ito ganuon. May inaasahan ba itong dadating?

Natapos ang speech nito at matapos ang palakpakan ay di na bumalik ang enthusiasm niya kahit ng matapos ang convention. May mga nagpa-picture sa mga speakers, pero wala ito doon kaya di ako nakapagpa-picture rito.

Lumabas ako at sinubukang hanapin siya ng sa ilang liko ko ay di naman ako nabigo. Mag-isa lang ito at nasa hallway kung saan wala masyadong tao, di rin nito kasama ang guards niya. May kausap ito sa phone.

"I just wanted you to be here just this one time, but you still refuse. This is the last straw Celyn, we are over and done!", pagkababa nito sa phone niya ay walang ano-anong sinuntok nito ang pader na dalawang beses.

Naitakip ko ang aking kamay sa bibig dahil sa gulat, iisa pa sana ito ng madali ko itong tinakbo at hinawakan.

"What?... Akari. You again?", Dumadaloy na ngayon ang dugo sa kamay nito sa kamay ko.

"Itigil mo na iyan, Donovan. It won't help you--", tinulak nito paalis ang kamay ko kaya nabitawan ko siya kamuntikan pa akong natumba sa lakas niyon.

"f**k off, wag kang pakialamera!"

Naglakad ito paalis, galit pa rin ito at baka kung ano ang magawa kaya sinundan ko pa rin siya hanggang sa makababa kami at sumukay ito ng sasakyan, ganun din ako, na naupo sa tabi nito at inilagay ang seatbelt

"What is wrong with you?!", hinampas nito ang manebela. Napaigtad ako, at napakapit nalang sa seatbelt.

"Hindi ako aalis, baka anong gawin mo"

"Goddamn it, woman!", hinampas na naman nito ang manebela, hindi pa rin ako.

nagpatinag at mas hinigpitan pa ang kapit.

"Kahit anong gawin mo hindi kita iiwan mag-isa"

He just look at me mad, no, furious. Pinaandar na nito ang sasakyan at nagmaneho na paalis doon. Napabilis ng takbo nito, kahit na medyo traffic kay nakikipag-gitgitan siya.

Lihim nalang akong napapikit dahil alam kong nais nitong takutin ako pero hindi mangyayari iyon. Ilang minuto rin ay bumaba na kami sa isang hotel, nagtungo ito sa isang bar doon na walang gaanong tao.

Nagsimula itong mag-inom, nakaupo lang ako two seats away from him at nakatingin lang sa sugat nito sa kamay na tila hindi nito nainda ang sakit.

"Hello Clover, I want to f**k be here at-- What? Then f**k you!", may dalawa pang kasunod na tingin ko ay mga babaeng tinawagan ay inaaya pero walang makakapunta.

Ni isang tingin lang ay hindi nito ibinigay sa akin, nakalimutan ba nitong kasama niya ako at andito pa ako? Hindi ko naman iyon alintana, anduon ako para siguraduhing maayos siya at hindi para mapansin niya.

Tumayo ito at nagbayad saka nagsalita.

"Go home, Kari. Di kita maihahatid"

"Hindi ako aalis, tutulungan kita, gamutin natin iyang--", tinuro ko ang sugat nito at aabutin sana iyon ng matigil ako sa sunod nitong sinabi.

"Would you let me f**k you then?"

"Ano?", nag-abot ang aking kilay.

"Ugh!", tumingala ito saka nahilamos nito ang kamay sa mukha.

"Forget what I just said, I don't f**k virgins", aalis na sana ito ng hilahin ko ang tela sa may papulsuhan nito.

"Why do you assume na v-virgin pa ako?", napalunok ako sa sinabi ko.

"Are you for real?"

"Let's do it, if you want to forget I can do it with you"

"There is no way I'm--", I pressed my lips against his at inikot ang aking mga kamay sa leeg nito para patunayan dito na handa ako.

At sa halik na iyon ay tila ibinalik ako sa gabing ibinigay ko sa kanya ang una kong halik, ang init ng bawat haplos nito.

Lutang ang isip, nang-iinit ang sabik na katawan ay nakita ko nalang ang sarili kong hubo sa ilalim nito at nakahiga sa kama ng hotel kung asaan kami.

"This is so wrong but you look exquisite", hinaplos nito ang aking pisngi at pinagapang ang kamay nito patungo sa umbok ng aking dibdib at pinitk ang aking u***g.

"Ahh!", napaigtad ako sa ginawa nito.

"Who would've thought that the shy Akari that we know, has this side of hers"

Pinaikot nito ang dila sa labi saka hinawakan ang ibabang parte ko na ngayon ay nakabalandra sa kanya. Ibinaba nito ang katawan upang halikan ang ang dibdib patungo sa pagsakop nito sa aking bibig.

"You won't regret this?"

"No, kaya gawin mo na"

Nasa tama akong huwesyo at gusto ko ito, gusto ko siya kahit sa mga sandaling ito lang, maging isa kami.

"Okay then...", kinuha nito ang aking kamay ay pinahawak sa p*********i nito.

Napasinghap ako, hindi iyon kaya ng isang kamay ko.

"Scared?", tudyo nito, naiinis na ako rito kaya hinampas ko ito nang malakas at ginalaw ang kamay taas baba sa kanya.

"I said no, sayo ako ngayon, so take me in all positions, at wag kang magpipigil"

"Good God!", patuloy pa rin sa pagtaas baba ang kamay. Gumalaw rin ang kamay nito at naglabas-masok sa akin.

We are now both pleasuring one another, our eyes locking at ninanamnam ang reaksyon na nakikita sa isa, kaya nang maramdaman nitong palapit na siya ay kinuha nito iyon at marahas na itinaas.

"Wow! I almost came", hindi mawala ang ngisi sa mukha nito hanggang sa maramdaman kung tinutudyo na ng p*********i nito ang pwerta ng p********e ko. Hinila ang aking bewang palapit sa kanya at walang anong, ipinasok ang malaki nitong kargada.

"Ugh hmm!", napaliyad ako sa hapdi at napakapit nga mahigpit sa kama.

"You lied, birhen ka!", hinila ko ang batok nito papalapit sa akin at hinagkan ito na tinungon naman niya.

"Nga-ngayon ay hindi nah, now move, Donovan. f**k me good!"

"Wow, you just keep on surprising me, Akari", muli ay kinuha nito ang dalawa kong kamay at inilagay sa ibabaw ng aking ulo.

"Now, I'm gonna f**k you like a good slut and all you'll be doing is to moan my name like your life depended on it", at umulos na nga ito ng dahan dahan hanggang sa nagbago ang ritmo nito at mabilis nag bumayo na pumalit sa sakit ng aking naramdaman sa ibaba ng napakasarap na sensasyong ngayon ko lang naramdaman.

Hindi na nga ako birhen, at kinuha iyon ng taong nagligtas sa akin, ng lalaking gusto ko, at sa tingin ko ay mahal ko na.

Lahat ng mga pagkakataong magkasama kami. He has been nothing but a gentleman, at aaminin ko, nagustuhan ko iyon sa kanya pero hindi ko akalaing hahantong sa ganito. Na makakasama ko siya sa isang kama at ginagawa ang kamundohang ito.

Ang pagiging mahiyain ko ay nawawala kapag siya na ang pinag-uusapan. Maaring sabihan ako ng desperada o malandi, pero kung ito lang din naman ang kapalit ay handa ako, for this man has already secure a place in my heart at nais kong maramdaman niya iyon.