CHAPTER 73
TINITIGAN ko mabuti ang rebulto ng Diyos sa ‘king harapan habang tahimik na nag-uusal ng panalangin, kanina ko pa gustong umiyak pero pinipigilan ko lang. Narito kami ngayon ni Angelo sa isang simbahan dahil maaga pa lang ay inaya at sinundo na ako nito sa apartment, wala naman akong nagawa kundi sumama na lang dahil nahiya akong tumanggi.
Pero naisip kong sa rami ng stress at frustrations ko noon pang mga nakaraang araw, sa rami ng sumabog na katotohanan patungkol sa totoo kong identity at sa mga magulang ko, idagdag pa ang konsensya at pag-aalala ko kay Kaijin... siguro nga tama lang na dito kami nagpunta.
Habang tumatagal ay napapatunayan ko sa sarili kong espesyal na talaga siya sa ‘kin. Kaya sana... mag-iingat siya sa kung nasaan man siya ngayon.
Natatakot din ako para
