Maid For 3 (SPG)

CHAPTER 4: Aromantic Man.

CHAPTER 4: Aromantic Man.

Written By: BlackRavenInk16

"SON, where are you now?" tanong kay Gabriel ng ama habang nasa sasakyan siya.

"Nasa Pilipinas na po ako. Pauwi na riyan sa mansyon," sabi niya.

"Mabuti naman. But son, I just want you to know how happy I am that you finally made the decision to be with us again. Lalo na ngayon na pauwi na rin si Leandro. Magiging buo na ulit ang pamilya natin," sabi ng ama.

"Me too. I'm glad to have a family again," sabi niya.

Dalawang taon na rin simula ng mamatay ang ina niya dahil sa sakit na brain tumor. Dahil wala naman siyang kapatid sa mother side at mag-isa lang siyang naninirahan sa America, naisipan niya na umuwi na lang sa Pilipinas para makasama ang isa pa niyang magulang. Ang ama niya.

Sa Pilipinas din naman siya nagkaisip at lumaki pero nang makilala niya ang ina, sumama siya rito noon sa America. Pero ngayong wala na ito, wala ng dahilan para manatili pa roon.

He use to hate his dad because he have so many wives. Tatlo ang pinakasalan nito at kahit kailan, hindi ito naging faithful sa mommy niya na una nitong naging asawa. Infact, may dalawa pa nga siyang kapatid na parehas lang niya ang edad. Which means, tatlong babae ang pinagsasabay nito noon.

Kaya naman nangako siya na hindi siya magiging katulad nito. Nangako siya na isa lang ang magiging asawa niya at kapag nagmahal siya, isa lang at wala ng iba pa. But unfortunately, it seems like he's not even capable of it.

Biglang tumunog na naman ang cellphone niya habang kausap niya ang ama. May tumatawag na isa pa. Si Daphne iyon. Ang fiancee niya. Nagpaalam na siya sa ama para sagutin ang tawag ng kasintahan.

"Hello?"

"Babe, you're here now? My mother is so excited to meet you! Kailan ka bibisita sa amin?" malambing na tanong nito.

"Maybe next week? I need to spend time with my family first. I'm sorry, okay? I will make it up to you," sabi naman niya.

"That's fine. I want to meet your parents too! Kailan ba pwede?"

"I think I need more time to think about that. Don't worry, that time will come soon..." sabi na lang niya.

"Fine, fine. I need to go now. May ooperahan pa ako. I love you!" sabi nito na para bang inaabangan nito na mag-i love you too rin siya.

"Take care, babe. Bye," sabi niya saka pinatay na ang cellphone.

Hindi rin niya maintindihan ang sarili kung bakit hindi siya makapagsabi ng i love you too sa sarili niyang fiancee. Matagal na silang magkasintahan, halos anim na taon na rin pero hanggang ngayon, hindi pa rin talaga siya sigurado kung talaga bang mahal niya ito.

Isang doktora sa Pilipinas ang fiancee niya. Sa America sila nagkakilala at naging magkasintahan. Doon na rin sila na-engage. Noong nakaraang taon lang din ito bumalik sa Pilipinas dahil narito ang buong pamilya nito. Isa rin ito sa rason kung bakit naisipan niya na dito na lang din sa Pilipinas magsettle down. Ngayong taon kasi ay plano na rin nilang magpakasal.

Pero sa totoo lang, nag-aalangan pa rin siya kung talaga bang dapat siyang magpakasal dito. Iyon ay dahil wala siyang nakakapang pagmamahal para rito. In fact, ito pa nga ang nanligaw sa kanya. He just go with the flow.

Alam niyang walang mali rito. She's beautiful, smart, at mayaman din naman. Bukod doon, malaki ang respeto at paggalang niya rito pero love?

He's even wondering if love is real in the first place. Kahit minsan sa buong buhay niya, hindi pa talaga siya nakaramdam ng sobrang pagkakagusto sa isang babae. His doctor said he is aromantic. A person who don't develop romantic attraction towards other people.

He only choose to have a relationship with Daphne because he think she is a good match for him. And she's also madly in love with him but that's it. For him, love is not real. Pero sapat na ang respect na mayroon siya kay Dahpne para pakasalan ito.

Of couse, he can still feel l*st. They had s*x multiple times pero dahil isa itong doktor, marami itong paraan na alam para hindi niya ito mabuntis kahit hindi sila gumagamit ng proteksyon.

He doesn't think love is important. Ang respeto at paggalang niya kay Daphne ay sapat na para bumuo siya ng pamilya kasama nito.

"Why you're smiling?" Napakunot ang noo niya sa driver na napansin niyang parang tangang ngumingiti ng mag-isa sa review mirror. Ito ang sumundo sa kanya sa airport.

He is familiar to him at sa tingin niya, matagal na itong driver ng pamilya nila pero hindi lang niya matandaan dahil 15 years old lang siya noong sumama siya sa ina noon para tumira sa America. And he is 31 years old now. Halos 16 years na rin ang lumipas.

"Pasensya na po, birthday po kasi ng anak ko ngayon kaya ko siya biglang naalala at napangiti ako nang maisip ko ang magiging reaction niya sa magiging regalo ko para sa kanya mamaya," sabi pa ng driver.

"Really? How old is she now?"

"16 na po siya ngayong araw. Ang ganda-ganda nga po ng anak ko, boss kaya medyo worried ako na baka marami ng nagkakagusto sa kanya sa school."

Ngumiti lang siya ng tipid dahil mukhang nagiging masyado ng komportable sa kanya ang driver. He find it irritating though. Isang beses lang siyang nagtanong pero ang dami na nitong kinuwento tungkol sa anak nitong teenager na hindi naman siya interesado. He hates people na madaling maging komportable sa kanya. Na para bang close sila.

Lalo na ang mga mahihirap na katulad ng mga ito na lahat gagawin, mapalapit at magkaroon lang ng koneksyon sa mayayamang tulad nila.

Halos makakatulog na siya sa pagod pero napansin niya na parang bumibilis ang pagpapatakbo ng family driver nila.

"Can you slow down a little bit? Don't you see that I'm trying to sleep?" inis na sabi niya sa driver.

"Boss, sorry, may sumusunod kasi sa atin," sabi ng driver. Namumutla ito at parang kinakabahan.

Kumunot ang noo niya.

"What?"

Lumingon siya sa likuran ng sasakyan at napansin niya na may mga nakasunod ngang sasakyan at higit sa lahat, may mga hawak na b***l!

Pero bakit naman siya susundan ng mga iyon? As far as he knows, wala siyang kaaway. Ito na nga ba ang ayaw niya sa Pilipinas, it's so dangerous lalo na para sa mga bilyonaryong katulad niya. Dapat talaga ay naghire siya ng mga bodyguards.

Or maybe those men doesn't have personal grudge on him. May narinig siyang balita na ang kapatid daw niyang si Leandro ay isang mafia boss sa Italy. Mukhang may kasama itong malas sa pag-uwi nito sa Pilipinas at dahil magkapatid sila, nadadamay siya.

"Boss, huwag po kayong mag-alala, kahit ano'ng mangyari, hindi ko kayo hahayaan na masaktan." Sa kabila ng takot, pinilit pa rin ng matanda na pakalmahin siya. Kahit na mukhang kahit na ito ay natatakot din.

He suddenly feel guilty dahil kung ano-ano pa ang mga naiisip niyang masama tungkol dito kanina but it seems like this old man is a good person. Mukha rin itong loyal. Kung ibang driver siguro ito ay baka sinuko na siya sa mga lalaking iyon.

Maya-maya ay mas lalo pang binilisan ng driver ang pagpapatakbo nito ng sasakyan. Lumihis ito ng daan at nailigaw nito ang mga sumusunod na sasakyan sa kanila. Saka maya-maya ay pinababa siya nito.

"Boss, please, magtago muna po kayo. Ililigaw ko sila. Isuot po ninyo ito para hindi nila kayo makilala. Tinext ko po ang anak kong babae kung nasaan kayo, susunduin niya kayo mamaya," sabi nito.

Sumunod na lang siya rito at bumaba nga ng sasakyan.

"Mag-ingat kayo boss!" sabi pa nito saka akmang isasara na ang pinto ng van pero bigla niya iyong pinigilan.

"Thank you. I really appreciate what you're doing. Please, mag-ingat ka," sincere na sabi niya. He is sacrificing his own life for him kahit hindi naman sila magkaano-ano.

Ngumiti lang ang matanda at sinara na ang sasakyan.

Pumunta siya sa gilid ng isang malaking batong nakita niya roon at nagtago ng mapansin niya ang mga sasakyan na sumusunod sa kanila kanina na nilagpasan lang siya. Lingid sa kaalaman ng mga ito, nagtatago lang siya sa isang sulok. Walang kaalam-alam na ang driver lang sa sasakyan ang hinahabol ng mga ito.

Lihim siyang nagdadasal na sana ay maging maayos lang ang matanda. He will definitely reward him kapag nakaligtas ito. He's saving his life.

Kinuha niya ang cellphone sa bulsa at nanlaki ang mga mata niya nang makitang lowbatt na pala iyon!

Napamura siya ng lihim. Bakit ba sa dinami-dami ng oras ay saka pa siya naubusan ng battery? Naiwan pa naman niya sa kotse ang powerbank at ang wallet niya. Sa parteng iyon ng kalsada ay halos wala ring napapadaang mga sasakyan. Parang nasa liblib na lugar siya. Paano siyang makikita ng anak na babae ng driver na iyon dito?

Halos tatlong oras din siyang naghantay sa lugar na iyon hanggang sa maya-maya ay nakaramdam na siya ng antok. Nagpunta siya sa ilalim ng puno at umupo roon.

Sa tingin niya, halos isang oras din siyang nakatulog nang bigla na lang siyang may narinig na magandang boses ng isang babae na yumuyugyog sa balikat niya.

"Sir, ayos lang po ba kayo?" tanong nito.

Unti-unting nagmulat ang mga mata niya at bumungad sa mga mata niya ang isang napakagandang babae para sa paningin niya.

May bilugan itong mga mata, perpektong kilay, matangos na ilong at mapulang mga labi. Isang babaeng kaakit-akit para sa paningin niya at may kakayahan na magpatibok ng malakas sa puso niya.

Napatitig siya sa labi nito. Parang gusto niyang ilapat ang sarili niyang mga labi roon.

"Sir? May masakit po ba sa inyo?" nag-aalalang tanong ng babae. Mahinhin ang tinig at paggalaw nito. May kaliitan din ito at sobrang cute nitong tingnan kaya para bang nagbibigay lang iyon ng pakiramdam sa kanya na para bang gusto niya itong protektahan o kaya naman ikulong sa isang hawla.

"Who are you?"

Hinaplos niya ang mukha ng babae. Hindi niya maintindihan kung bakit sa paghawak niya sa mukha nito ay tila may kuryente siyang naramdaman. Parang huminto ang mundo niya, parang wala na siyang pakialam sa mga nangyayari ngayon sa paligid niya. Ang alam lang niya, gusto niyang makasama ang babae. Gusto niya itong yakapin, halikan at angkinin.

Bakit nagkakaganito siya? This is the first time that he actually feel something like this.

"Ako po si Rio. Anak po ako ng driver ninyo. Nasaan po si Papa? Ayos lang po ba siya? Ang sabi lang po niya, puntahan ko kayo rito pero pagkatapos no'n, hindi ko na matawagan ang cellphone niya. Nag-aalala na po ako--"

Nanlaki ang mga mata ng babae nang bigla na lamang niya itong kinabig payakap sa kanya. Ipinikit niya ang mga mata niya at dinama ang matinding sarap na naramdaman niya sa pagdidikit ng mga katawan niya.

Confirmed. Mas lalo lang lumalakas ang t***k ng puso niya habang yakap niya ito. Never pa siyang nakaramdam ng ganito para sa isang babae na kahit alam niyang hindi iyon ang tamang panahon para sa ganito, he doesn't care. He wants this girl no matter what.

"Don't worry about him, I know he's fine. Just stay with me. Don't ever leave my side..." sabi niya sa babae na ngayon lang niya nakilala pero pakiramdam niya, magaan na agad ang loob niya rito.

"Salamat po. Hindi ko po makakaya kapag nawala si papa. Please po, hanapin natin siya..." sabi nito na bigla na lang umiiyak sa dibdib niya.

Pakiramdam niya ay bigla siyang nakunsensya. He feels like he is in heaven at sarap na sarap siya habang magkadikit ang mga katawan nila pero ito, alalang-alala pa rin. At ano itong pakiramdam na parang gusto rin niyang umiyak? Para bang nasasaktan din siya kapag nasasaktan ito.

Sa sandaling iyon ay napagtanto na niya kung ano ang nararamdaman niya. He is in love! He will never let go of this girl no matter what. He will make her his!