Aşkın için herşey+18

2.bölüm

---

Emir, “Evet, sizi dinliyorum,” dedi.

“Ben…” dedi Buse, heyecanına yenik düşerek, “Moda tasarım okuyorum,mezun olunca butik açmayı düşünüyorum,” ve ardından duraksadı.

Emir, merakla onun ağzından çıkacak kelimeleri bekliyordu.

"Bu kız ne kadar tatlı ve masum," diye geçirdi içinden.

“Evet?” dedi Emir tekrar, onu konuşmaya teşvik edercesine.

“Yani, sizinle tanışma imkanım olur mu diye düşünüyordum,” dedi Buse, çekinerek.

Sarışın hemen araya girdi, alaycı bir ses tonuyla:

“Bizim şirket, her önüne gelen tasarımcıyla çalışmaz ki. Bunu da nereden çıkardınız?”

Buse, söylediği şeyin etkisini fark ettiğinde kendine çok kızdı. Heyecanına yenik düşmüştü ama artık geri dönüşü yoktu. Sarışın, ona küçümseyen bir gülümsemeyle bakıyordu.

Emir ceketinin iç cebinden bir kartvizit çıkarıp Buse’ye uzattı. Buse şaşırsada kartı aldı.

“Sizin gibi yetenekli bir tasarımcıyla çalışmaktan memnun olurum,” dedi Emir ve gülümsedi. Hayalini kurduğu fırsat, gerçekten de ayağına gelmişti.

Sarışın, Emir’in Buse’den etkilendiğini fark etmişti. Yüzünü ekşitip,

“Hayatım, geç kalıyoruz,” diyerek ortamın büyüsünü bozmak istercesine konuştu.

Ama Emir hiç oralı olmadı. Buse’ye dönüp elini uzattı:

“Sizinle sık sık görüşeceğiz gibi görünüyor,” dedi. Sonra bir an duraksadı.

“Kızın adını hâlâ bilmiyorum,” diye düşündü.

“Buse, ben,” dedi genç kız, hafifçe başını eğerek.

Emir, yüzünde muzip bir gülümsemeyle başını onaylayarak salladı ve onun elini sıktı. Buse heyecanını gizlemeye çalışsa da al al olmuş yanakları her şeyi ele veriyordu.

Emir’in gözleri, kızın gözlerinden burnuna, yanağındaki gamzelere ve oradan da dudaklarına kaydı. Diliyle dudaklarını hafifçe yalayıp yeniden gözlerine baktı. Buse, utancına bir de mahcubiyet ekleyerek gözlerini kaçırdı. Elini çekmek istese de Emir biraz daha sıkarak ancak o zaman bıraktı. Göz göze geldikleri an, tekrar birbirlerine çekildiler.

“Tekrar bekleriz,” dedi Buse ve poşeti uzattı.

“Geleceğim,” dedi Emir, ardından butikten çıktı.

Buse, arkasında duran sandalyeye kendini bıraktı. Eliyle yüzünü yelpazelerken hâlâ yaşananlara inanamıyordu.Kafasını sağa sola sallayarak önündeki kağıtlarla uğraşmaya başladı.

---

O sırada Emir, bir eliyle direksiyonu tutarken diğer eliyle dudağını çekiştiriyordu. Buse’yle arasındaki çekimin farkındaydı. Kafasında türlü düşünceler dönüp duruyordu.

“Bu kız benim olmalı,” diye geçirdi içinden,”bir yolunu bulmalıyım”.

Yan koltukta oturan sarışın bir şeyler anlatıyor ama Emir hiç cevap vermiyordu.

“Senin için de uygun mu,hayatım?” diye sordu sarışın, elini adamın yanağına koyarak.

Emir bir anda irkildi. Sarışının sesini ilk kez duyuyormuş gibi başını çevirdi.

“Sen beni dinlemiyorsun!” diye çıkıştı sarışın.

Emir kısa bir bakış attıktan sonra arabayı sağa çekti.

“İn. Seni sonra ararım,” dedi net bir ifadeyle.

Sarışın “Ama…” diyecek olduysa da, Emir’in o koyu renkli, sert bakışlarından çekinerek istemeyerek de olsa arabadan indi.

---

Saat yediye gelmişti. Buse hızla eşyalarını topladı,

“Yarın görüşürüz Ayla Hanım,” diyerek butikten çıktı.

Yaz ayları yaklaştığı için hava hâlâ aydınlıktı. Eve gitmek istemedi. Yakınlardaki bir markete girip bir çikolata aldı ve sahil yolunu tuttu. Bu, en sevdiği alışkanlıklardan biriydi. Ne zaman kafası karışsa yada üzülse, sahile gelir çikolatasını yer, denizle dertleşirdi. Kafasını toplamaya çalışırdı.

Sahildeki bir banka oturdu. Bugün yaşananları düşündü.

“Neden bu kadar etkilendim?” diye kendi kendine sordu.

Sesli bir şekilde denize de sordu bunu. Kalbi yeniden hızla atmaya başlamıştı.

“Kalbim, sana ne oluyor böyle?” diye mırıldandı ve gülümsedi.

Çikolatayı afiyetle yiyip ardından ayağa kalktı. Saat sekiz olmuştu bile. Hızlı adımlarla evin yolunu tuttu. Yolda elini telefonuna uzattı ve dünyadaki en değerli insanı, annesini aradı.

“Anneciğim, geliyorum. Bir şey lazım mı?” dedi gülümseyerek.

“Sen gel yeter, kızım,” dedi annesi sevgiyle.

“Tamam annem, yarım saate yanındayım,” diyerek adımlarını hızlandırdı.

Evi çok uzak değildi ama yine de yarım saatten fazla sürebilirdi. Yine de dolmuşa binmedi; çünkü yürümeyi seviyordu, özellikle yaz akşamlarında...

---