Nasa tapat na kami ng aking kwarto. Humarap ako sa kanya at pinakatitigan siya.
“Hindi ka nalasing?” Manghang tanong ko sa kanya.
“Slight. Medyo nahihilo na pero kaya ko pa naman.”
“Babalik ka pa doon?” Umiling ito.
“Hindi na. Wala ka naman na doon. Matutulog na din ako. May lakad pa tayo bukas, diba?” Napangiti ako. Akala ko ay nakalimutan na niya.
“Salamat ha?” Mahina kong sabi. Doble ang nainom niya kumpara sa mga kasama namin dahil siya ang sumasalo ng para sa akin.
“No worries. I will do anything for you…” Napatitig ako sa kanya. Kinabahan ako nang unti-unti siya lumapit sa akin saka ako binigyan ng isang mahigpit na yakap.
“I should be the one thanking you, Gab. Thank you for making me happy.” Isiniksik ko ang aking mukha sa kanyang dibdib. Nakakam
