CHAPTER 6 MINERAL

2347 Words
Prince's POV "Why are you late?" Bungad na tanong ni Rain sa akin nang dumating ng room. Oo, nandito na kami sa University. "Never mind. It's just a matter of minutes" Sagot ko. "Why you don't wear your P.E uniform? May P.E tayo ngayon." "Oo nga pala. Sorry I forgot." sabi ko. "Don't worry. May extra-P.E uniform ako rito. Oh ito sayo na." Sabi niya pagkatapos niyang kunin ang P.E uniform niya sa bag at ibinigay ito sa akin. "Thanks." Sabi ko at umalis na para magbihis. Nagmadali naman akong mag bihis at pagkatapos ay pumunta na ako ng field. After few minutes ay nag-start na kami mag-warm up dito sa field. Pero akalain mong ang cute ni Sheena habang pinaggagagawa niya yon. Shit. Stop your cuteness Sheena I'm falling. I fixed my eyes on her while my feet planted on the ground. "Prince laway mo oh." sabi ni Rain. Napansin niya palang natulala ako. Napabuntong hininga nalang ako. Hindi tuloy ako maka-concentrate sa ginagawa ko. Umayos ka nga Prince. I'm falling in love with her. Unti-unti ko na siyang natututunan mahalin. I'm falling in love with Sheena Castillo. After ng nakakahilong warm up. Bumili ako ng mineral water at pagkatapos bumalik na ako ng field. "Asan na kaya yon? Kanina lang andito siya." Bulong ko sa kawalan. Oo, hinahanap ko si Sheena dahil ibibigay ko sa kaniya ang mineral water na ito. Naglakad-lakad ako. Nakita ko nalang may hawak na siyang mineral water na ibinigay ni Rain. Para tuloy tinusok ang puso ko na kung anong bagay. Ang sakit sa part dito sa may dibdib ko. Sa hindi ko namamalayan na bitiwan ko na pala ang hawak kong mineral water. Dahil natulala talaga ako habang pinagmamasdan ko sila ni Rain. I walked out in that place at pumunta nalang ako ng parking lot at sumakay ng kotse ko para umuwi. Oo, affected ako. Nagseselos ako dahil magkasama sila ni Rain. Pero anong pinaggagawa ko dahil nang malapit na ako ng mansion ay bumalik ako ng University para sunduin si Sheena. Ano bang pinagagawa ko? Umayos ka nga Prince. I need to act natural para walang malisiya. "Let's go. Uuwi na tayo." Sabi ko at sumakay na kami ng kotse. Akala ni Sheena ay uuwi na kami pero tumigil pa kami sa isang park. "Akala ko uuwi na tayo." Simpling tanong niya. "Hindi pa. Dahil gustong pagpahangin ang puso ko. Napagod siya kanina." sabi ko at tumingin siya sa akin saglit. Anong pinag sasabi ko? Naglakad-lakad kami at napabuntong hinga nalang ako ng malalim. "Wala ka bang napapansin?" Bulong kong tanong sa kaniya at tumingin naman siya sa paligid. Mga couples, nakaholding hands. Nagliligawan. Yon ang mga nakita niya. "Nakakahiya. We are not belong in this kingdom." Pabulong kong sabi. Pero promise nacutan siya noon nang sabihin ko 'yon. Nagdadrama lang. "Let's pretend that you are my girlfriend." Sabi ko at hinawakan ang kamay niya at nagholding hands kami. Parang nag-spark ang kamay namin. Anong pinagagawa ko? Ang sweet ko tuloy sa kaniya. Finally. Nakauwi na kami ng mansion. Nakakainis. Napaka-immatured ko naman. Wala akong magawa. Naisipan kong magluto sa kitchen. Hawak-hawak ko ang takit ng rice cooker para gawing shield sa tumatalsik na mantika sa piniprito ko. Para akong nakikipaggerahan sa niluluto ko. Shit. Nakatingin pala sa akin si Sheena sa ginagawa ko nang mapansin ko siya. Kanina pa ba siya diyan nakatayo? "Oh andiyan ka na pala." bigkas ko. Kunwari ngayon ko lang siya napansin. "Hmm. Hinahanap ko kasi si mama. Nakita mo ba siya?" pagtanong niya sa akin. "Hmm. Pumunta siya ng palingke may bibilihin raw." natural na tugon ko. "Gusto mo akong tulungan. Di kasi ako marunong eh. But I just want to try to cook." dagdag ko pa. "Hmm. Wala naman akong gagawin so tutulungan na lang kita." at kumilos na siya. "Sure." Saad ko. "Hindi kasi ako marunong magluto but I just want to try how to cook sa menung alam ko lang." turan ko. "Araaayyy. Ang init." Sambit ko dahil napaso ako. "Patingin nga." Sabi niya. "Huwag na. Wala 'to." At iniwas ko ang kamay ko. "Oy, patingin nga." Sa puntong 'yon inaabot niya ang kamay ko para tingnan. Kaya itinaas ko pa ito para di niya maabot. Sa hindi namin namamalayan. Magkalapit na pala ang aming mga mukha sa isa't isa. Halos hangin nalang ang pagitan bago niya ako mahalikan. Shit. Napatitig tuloy ako sa labi niya. Nagkatitigan lang kami. Her face is so angelic and attractable. Bakit ang perfect niya? Para tuloy nakakita ako ng mga tumatalon na mga puso. Kaya napakurap ako. "Hmm." Sambit niya at nagbigay kami ng distansiya sa isa't isa. Nagpatuloy nalang kami sa pag luluto. "Oh nag-abala pa kayo. Uho. Uho." Sabi ni manang. Kakararating lang nito mula palingke at umubo. Inuubo nanaman si manang. "Hayaan niya na pa Ma. Dahil minsan lang po ito para makabawi naman kami sa inyo." Ngunit diniinan nila ang sinabi kong "Ma." kaya inulit ko itong." Manang kumain na po tayo. Tara na." Natatawang sambit ko. Parang tanga. After we ate. Now Sheena spraying the plants here in the garden outside of the mansion. She never noticed that me that I'm standing behind her. when I felt his presence. Pinagmamasdan ko lang siya habang linidilig niya ang mga halaman. Napalingon siya sa akin nang mapansin niya ako. "Oh. the flowers are so pretty right here. It's look amazing." I said. Touching the flowers on my way. I'm pretending that never watching her. "Araaaay." Ano ba 'yon? "Bakit anong nangyari? Patingin nga." sabi nito at umupo sa harap on ni Sheena. May naapakan kasi siyang madulas na bato kaya nadulas siya. "Hala. Nagkaroon ng galos ang ankle mo. Dapat mabigyan ka ng first aid. Sandali upo ka muna." Tugon ko at pinaupo ko isa sa bench. "Dito ka lang muna ah." Sabi ko sabay alis. Pumunta ako at kumuha ng first aid. Alam kong hinihintay lamang ako ni Sheena sa garden. Bumalik na nga ako sa kaniya matapos kong kunin ang personal kit ko na may lamang alcohol at cotton. "Ano ang gagawin mo? Hindi naman siya medical person ah." tanong ni Sheena. Nakanguso lamang ito. "Huwag kang malikot. Gagamotin ko lang ang sugat mo." Tugon ko at kumuha ng cotton at alcohol. Napamasid naman siya sa akin. "Araaaay. Ang hapdi." Sambit niya nang dampian ko ang galos niya ng cotton na may alcohol. "Masakit ba?" pagtanong ko sabay hinihi pan ko ang binti niya. Nang tumingin ako kay Sheena. Nakatitig pala siya sa akin habang nakanguso ako dahil hinihihipan ko ang sugat niya. "Hmm. Okay na. Hindi masakit ang binti ko." sabi niya. "Bubuhatin nalang kita." Sabi ko nang matapos kong gamutin siya. Kumilos na ako para buhatin siya. "Hmm. Hindi na. Kaya ko naman lumakad eh." Sabi niya para pigilan niya ako. Dahil bubuhatin ko talaga siya. Napahawak pala ako sa balikat niya nang sabihin sabihin niya iyon. Kaya tinitigan niya ang kamay ko. Patay malisiya ko naman na inalis ang kamay ko. "Hmm. Uwi na tayo." tugon niya at kumilos na kami para pumasok ng mansion. Akala ko kasi hindi niya kayang maglakad. Sheena's POV "We have deffirent body systems." Said of our professor in science. Yes. We are already here in class and our professor is lecturing now. He stopped from his discussing when he noticed that Prince Zion as President is sleeping on his subject. He shook his head. "Mr. Prince Zion." "Mr. President." tawag ng professor namin sa pangalan ni Prince. "Bro." sabi ni Rain sabay tapik sa balikat ni Prince at nagising naman ito. "How many deffirent body systems we have?" Professor asked Prince. "Hmm. We have nervous system, respiratory system, circulatory system, digestive system, excretory system, muscular system, skeletal system, integumentary system." He stopped for his answering when the girls murmuring behind us. "Ang talino niya." "Ang cute niya sumagot." "Ang gwapo niya." Bulungan ng mga kaklase namin habang nagtitilian. "And immune system, endocrine system then last reproductive system." Pagpapatuloy niya. "So impress." the professor commented then he continues his lecturing. As we continued the discussion. Prince right. His answered exactly true. After the class pumunta kami ni Rain ng cafeteria. Para sa ganoon makasama ko siya. "Rain. Kilala mo ba si Sandra?" tanong ko dahil gusto kong malaman kung gaano sila kaclose. "Ba't gusto mong malaman?" Tanong niya sa akin pero hindi na ako kumibo kaya sumagot na siya. "Ang totoo. Matagal na kaming magkakilala. Nakilala ko siya dahil kay Prince. Dahil ang parents ni Prince at Sandra at matalik na magkaibigan pagdating sa business." kwento niya. Natigilan siya sa pagkukuwento dahil nakita naming paparating si Sandra ng cafeteria. May hawak itong juice at kasama ang dalawa niyang kaibigan. "Ang sweet niyo naman. Kayo na ba?" Tanong ni Sandra nang dumating ito. Ngunit nagkatinginan lamang kami ni Rain. Ang corny niya. Napa-smirk nalang si Sandra. "Anyway. Can I sit?" Pakiusap nito. "Y-yes sure." Sagot ni Rain. Akmang uupo si Sandra ay nagkamali ito kaya tumilapon ang hawak niyang juice at nabuhusan ako. "I'm so sorry. Hindi ko sinasadya." Paghihingi nito ng sorry kaagad. Pero bakas sa kaniyang mukha na masaya pa siya. Napatayo tuloy kaming tatlo. Grabe sobrang nakakahiya dahil ang daming students ang nakatingin sa amin ngayon. Pinagtatawanan tuloy nila ako. "Sinong may gawa nito?" Tanong ni Prince nang dumating na siyang kumaha ng attention sa lahat. "Ah, kasi nagkamali ako but I'm so sorry. Hindi ko sinasadya. It was accident." Paliwanag ni Sandra. "Alright. Sasamahan ko nalang siyang magpalit ng damit." Sabi ni Rain at sa puntong iyon ay napatingin sa kaniya si Prince. Anong problema nila? "Ako na. Let's go." Sabi ni Prince at hinila na ako palabas ng cafeteria. Nalaglag na lang ang panga ng mga estudyante dahil sa i-acting ni Prince. Nakakahiya yung nangyari sa cafeteria kanina nang dumating si Prince. So ito kami ngayon ni Prince pumunta ng Mall. Kasalukuyan siyang nagpipili ng damit. "Maganda kaya 'to?" Tanong niya. "Wala akong pera." Sagot ko. "I'm not asking if you have money? Ang concern ko dito ay makapagchange ka ng damit." Sabi niya habang hawak nito ang isang dress. "Hmm. Siguro okay nayan." Sagot ko. Pumunta kami ng counter at agad naman itong binalot ng cashier matapos ni Prince bayaran. "Bumihis ka na." Natural na utos niya dahil nabasa talaga ako ng juice. "Bakit ginagawa mo 'to?" Napabuntong hininga na lang siya nang tanongin ako siya ng ganoon. Tama ako. Bakit ko nga ba ginagawa niya 'to? "Obvious ba?" Sabi niya at umiwas siya ng tingin. "Hmm. Ayaw ko kasing nadudumihan ang P.A ko. As in Princes Assistant." Sabi niya at napatitig ako sa kaniya. I staring at him rarely. "Hey. can you just please stop staring at me. Ba't ganiyan kamakatingin? Huwag ka ngang ganiyan. Naiilang ako." pagdadrama niya. Kumilos na nga ako papuntang dressing room para magpalit ng damit. Honestly. Prince slowly falling in love with me. Simula ng dumating ako sa buhay niya seemed everything was changed. Nang lumabas na nga ako. Para tuloy nag-slow motion ang mundo ni Prince. My beauty is seemed entertaining him to stopped his world. "Hmm. Ba't ganiyan ka makatingin? Pangit ba?" tanong ko sa kaniya pero hindi siya kumibo. "Oy, tinatanong kita. Pangit ba?" Nang kumurap-kurap ang mga mata niya. Hindi siya makapaniwala na naasaharapan niya na pala ako. Kumakaway-kaway at tinatanong ko siya. "Hmm." Tangi niyang sambit at napalunok dahil natulala talaga siya. "Hmm. Maganda nga. Let's go." Sabi niya nang matauhan siya at lumabas na kami ng Mall para umuwi. Finally we got home. Pumunta ako ng living room at nadatnan kong naglilinis si mama. Bigla siyang napahawak ng sintido para si mamang nahihilo kaya nilapitan ko siya. "Ma. Okay lang po ba kayo?" Tanong ko kay mama at umupo siya ng sofa. "Bigla na lang kasi ako nahilo anak at dumilim ang paningin ko." Paliwanag ni mama. "Ma. Mabuti pong samahan ko na kayo sa Doctor! Magpatingin po kayo! Madalas po itong mangyare sa inyo." Pakiusap ko kay mama. "Naku anak huwag na! Magiging okay din ako! Mabuti pa ikuha mo ako ng tubig." Mabilis naman akong kumuha ng tubig nang sabihin 'yon ni mama at pagkatapos pinainom ko siya. "Ma. Huwag na po kayong makulit. Magpatingin na po kayo sa Doctor. Mamaya po niyan kong ano pa po ang mangyare sa inyo." "Ano ka ba anak okay lang ako" Normal na tugon ni mama. Okay lang ba talaga si mama? "Kung ganoon po. Hayaan niyo na muna na ako ang maglinis sa ngayon. Magpahinga muna kayo." Sabi ko. Maya-maya ay nag-umpisa na akong maglinis. Sa hindi ko mamalayan. Pinagmamasdan pala ako ni Prince habang lumilinis. But I ignored him. Nakita niya akong paakyat ng hagdan dahil maglilinis ako sa second floor. Kinuha ni Prince ang phone niya at tumalikod. I don't know if he pretending na may tinatawagan. "Pwede bang linisin ang kwarto mo?" Tanong ko at napaharap siya. "Hmm. Huwag na, kalilinis ko lang dito. Doon na lang sa kabilang kwarto." sabi niya sabay turo sa kabila. "Okay." Sabi ko at pumunta na sa kabilang kwarto. Mama-maya pinuntahan ako ni Prince at Nadatnan niya akong abala sa paglilinis ng isang obro sa wall habang nakaakyat sa upuan. "Masyadong madumi ba?" Tanong niya sa akin at nang lumingon ako sa kaniya ay na-out balance ako. Dahilan para malalag ako at bigla niya naman akong nasuportahan. Shit. Tumampad tuloy mukha niya sa mukha ko. Ngunit na-out balance siya kaya we fall together in floor gently. And I closed my eyes slowly because he nearly kiss my lips. Hindi ako makagalaw o makakilos. Nagulat na lang ako nang imulat ko ang aking mga mata sa dahilang nakatampad ang mukha namin sa isa't isa. Kaya bigla akong tumayo mula sa dibdib niya at nagpagpag ng sarili ko. "Hindi ka ba nasaktan?" pag tanong niya habang nakaupo pa sa sahig. "Okay lang ako, hindi ako nadaktan." Sagot ko. Tumayo na siya sa pagkakataong ito at nagpagpag sa sarili. "Sa susunod mag-iingat ka! Masyadong dilikado ang ginagawa mo." Payo niya. Wala naman akong isinagot kaya iniwan niya na ako at bumalik na siya ng kwarto ko.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD