**
Benim kaldığım evin aksine abimin evi çok büyük ve lükstü. Günlerdir bir elim yağda bir elim baldaydı. Eve temizlikçiler ve aşçılar gelip her şeyi halledip gidiyorlardı. Ben oturduğum yerden kazandibini kâşıklarken onlara yapılacakları söylüyordum. Evin biricik leydisi gibiydim. Zaten yanlış zamanda doğduğumu düşündüğüm olmuyor değildi. Tarihi kurgu hikâyelerin leydi Mehirella'sı olmalıydım!
Abim kaybolan çantamı bulamasa da yerine yedek kartlar ve yeni telefon vermişti. Telefonuma gelen mesajlar ve aramalar gözlerimi yaşartmıştı. Aranan insan bendim!
Kimseye dönüş yapmadım elbette. Ben orada ölümle cebelleşirken birkaç mesajla yetinmişlerdi. Ayıp be! İnsan gider polise, aradığımız kişiye ulaşamadık birde siz arayın, demez miydi? Kıymetim iki tık kadarmış bunu da anlamış b
