Karnım büyüdüğü zaman, içimden bir ses "Dünya kadar oldum ama kocaman oldum," diye mırıldandım. Bu büyüyen karnım beni hem heyecanlandırıyor hem de endişelendiriyordu. Simon'un gözünde artık o zarif ve ince kız değildim, bu büyük karnımla sadece bir yük olmuş olabilir miydim?
Bu düşüncelerle kendi kendime konuşurken, bahçenin diğer ucunda Marcus ile konuşan Simon beni görünce Marcus'un yanından ayrılarak yanıma yaklaştı.
Bakışlarımı ona çevirdim ve hüzünle, "Simon, karnım bu kadar büyüdü. Artık kilolu kocaman bir dünya gibi oldum. Şişman oldum beni artık sevmezsin," dedim ve hemen sonrasında küçük bir kız çocuğu gibi surat yaptım.
Simon bir an durdu, sonra bana arkamdan sıkıca sarıldı. Ellerini kocaman olmuş karnıma yerleştirdi. "Ekim," dedi yumuşak bir sesle, "senin karnının büyümesi,
