KABANATA 2
230 Words
Mga Bagay na Hindi Binabanggit
Tahimik ang executive floor, pero ramdam ni Elara ang ingay sa dibdib niya.
Unang araw pa lang, malinaw na ang utos—walang personalan. Walang alaala. Walang dapat balikan.
Pero paano mo iiwasan ang lalaking kabisado ang bawat katahimikan mo?
Sa conference room, naroon si Adrian. Nakaupo sa dulo ng mahabang mesa, seryoso, kontrolado. CEO mode. Pero nang pumasok si Elara, bahagya siyang tumigil.
Isang segundo lang.
Sapat na para bumalik ang lahat.
“Let’s begin,” sabi ni Adrian, malamig ang boses.
Habang nagsasalita ang mga executives, pilit nakatuon si Elara sa laptop. Pero ramdam niya ang presensya ni Adrian—parang init na hindi mo makita, pero alam mong naroon.
“Ms. Monteverde,” bigla niyang sabi.
Napatingala siya.
“Your thoughts?”
Huminga siya nang maayos bago nagsalita. “The campaign will work—but only if it feels honest. People can sense when something is pretending.”
Tumango si Adrian. Isang maliit na kilos. Pero sapat para maalala niya ang mga gabing iyon—kung paanong ganito rin siya tumingin noon, bago siya masaktan.
Pagkatapos ng meeting, sila na lang ang naiwan.
“Why did you come back?” tanong ni Adrian, diretso.
Hindi agad sumagot si Elara. “Because I’m done running.”
Nagtagpo ang mga mata nila. Walang galit. Walang lambing.
Pero may lahat ng hindi pa rin nawawala.
- Writer
