CHAPTER 2
Nosgellian's POV
Pagkatapos naming pahingahin ang aming mga sarili, kahit pareho kaming walang alam sa pangalan ng isa’t isa, bigla na lang siyang nakatulog yakap pa rin ako, habang nakabaon pa rin ang b***t niya sa’kin. Hindi ko magawang makatulog agad. Lasing pa rin ako pero unti-unti nang bumabalik ang ulirat ko.
Blurred pa rin ang paningin ko, pero kahit gano’n… sh*t, ramdam ko pa rin kung paano niya ako binayo walang preno, parang hayok, pero sobrang sarap. Napapikit ako at napailing.
"Shuta ka, Gellian… bakit ang manyak mo ngayong gabi?" bulong ko sa sarili ko habang dahan-dahan kong iniusog ang sarili para makawala sa pagkakayakap niya.
Dahan-dahan. Paika-ika. Halos di ako makatayo.
“Tangina… bakit ang sarap mo, Ziel…”
Hindi ko alam kung anong hitsura niya, hindi ko matandaan ang mukha niya. Puro init lang at ungol ang tumatak sa utak ko. Pero kahit gano’n, nakuha niya ako. Ang virginity ko. Walang tanong. Walang pangalan.
Nagmamadali akong nagbihis. Kinuha ko ang cellphone ko, tsaka ako lumabas ng kwarto ng hindi na lumingon pa. Paika-ika akong bumaba ng private floor na ‘yon ng club hanggang makalabas. Tinawag ko ang driver ko, pinahatid agad ako sa condo.
Pagkarating ko sa condo, dumeretso ako sa banyo. Hinubad ko lahat at dumiretso sa ilalim ng shower. Bumalot agad ang malamig na tubig sa katawan ko pero hindi nito matanggal ang init na iniwan ni Ziel.
Kinapa ko ang baba ko.
“s**t… namamaga.” Napasinghap ako. “Pero bakit ang sarap niya?”
Napaluhod ako sa tiles. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Para akong nilalagnat sa alaala ng tatlong beses na kantot namin. Tatlong posisyon. Halos mawalan ako ng ulirat sa sarap. Niyakap ko ang sarili ko habang ang tubig ay tumutulo sa aking batok.
Pagkatapos maligo, nagsuot ako ng silk bathrobe. Sakto tumawag si Kuya Ris.
“Gellian, anak ng Diyos, nasaan ka?” bungad agad niya. “Dumaan ka naman minsan sa mansion. Miss ka na nina Mommy at Daddy.”
“Sorry Kuya, naging busy lang. Promise, dadaan ako soon.” pilit kong pinatining ang boses ko, pero alam kong naramdaman ni Kuya na parang may kakaiba sa tono ko.
“Ingat ka lagi, ha. Huwag masyado sa gabi-gabi. Alam mo namang strict si Dad.”
“Yes, Kuya. Love you!” binaba ko ang tawag at napabuntong-hininga.
Pagkahiga ko sa kama, saka lang muling bumalik sa isip ko ang lahat. Paano niya ako binayo, yung bawat baon, bawat halik, bawat ungol. Monkey position. Jellyfish position. Gagi. Hindi ko alam kung matatawa ako o mahihiya.
“Punyeta, may asawa na siguro yun. Ang galing, ang expert. Pucha…” bulong ko sa sarili.
Humiga ako ng paharap sa unan. “Damn you, Gellian… ang tanga mo. Pero ang sarap. Ulitin ko ba ‘to?” At sa gitna ng pag-iisip, hindi ko namalayang nakatulog ako.
Kinabukasan, kahit masakit pa ang katawan ko, bumangon ako. May meeting ako. Pumasok ako sa kompanya ko Vireaux Creatives Inc. isang global media and branding firm na ako mismo ang nagtatag at pinapaikot.
Pagpasok ko sa building, saludo ang mga tao, may mga bumati, pero ako'y tahimik. Wala sa sarili. Ang laman ng utak ko?
Ziel.
Yung init.
Yung ungol.
Yung libog.
Pero sino siya?
At paano kung magtagpo ulit kami?
Pumasok ako sa conference room. Ang laki ng kwarto, puno ng matataas na tao ang mga board members ko. Hindi sila nagulat na ako ang pumasok dahil alam naman nilang ako ang CEO. Nakasuot ako ng sharp na blazer, ang mga mata ko seryoso habang nakatingin sa mga figures sa harap ko.
“Good morning, everyone,” bati ko habang pinipisil ang kape sa harap ko.
“Morning, Ms. Gellian,” sabay-sabay ang sagot nila.
Mabilis ang takbo ng meeting, puro numbers, graphs, at sales report ang pinaguusapan. “Sales natin sa black market, umakyat ng 25% this quarter. Solid performance, team,” sabi ko.
“Ms. Gellian,” wika ni Mang Tony, ang CFO, “ang financial forecast natin ay promising, lalo na sa bagong market sa Southeast Asia.”
“Perfect. I-explore natin ‘yan agad. Nhejoy, make sure naka-standby ang private plane para mabilis ang logistics,” utos ko habang nakatingin kay Nhejoyan na nakaupo sa gilid.
“Siya nga, Ms. Gellian, sabi ko naman bukas gusto nyang mag-adventure ulit. Ready na ako para sa next trip,” ang pag-angat ng kamay ni Nhejoyan na may ngiti.
Natawa ako. “Ikaw talaga, Nhe-Nhe. Adventure lagi ang hanap mo, hindi trabaho.”
“Work hard, play hard, Ms. Gellian,” sagot niya habang nakatingin ng seryoso.
Pinirmahan ko na lahat ng documents, matapos ang meeting. Bumalik ako sa office ko at tinawag ko si Nhejoyan. “Nhe-Nhe, prepare the plane. Bukas aalis tayo ng maaga.”
“Sige, Ms. Gellian,” sagot niya.
Pagkatapos ng trabaho, umuwi ako sa mansion. Alam kong magpapaalam ako kina Mommy, Daddy, at kuya Ris para sa trip ko sa bundok. Napasandal ako sa pintuan ng bahay, malalim ang hininga.
Pagpasok ko, nakita ko agad silang tatlo sa sala, parang may alam na.
“Anak, pupunta ka na naman sa bundok?” tanong ni Mommy habang nakayakap sa isang unan.
“Oo, Mommy. Kailangan ko ng fresh air, at saka trabaho rin naman ‘to,” paliwanag ko habang ngumiti.
Nang makita kong umiiyak na si Mommy, naalala ko na hindi lang ito basta trip kundi may halong pangamba rin sila.
“Gellian, mag-ingat ka ha,” sabi ni Daddy na may luha sa mata.
Si Kuya Ris, na nakasimangot, ay nag-cross arms at nagtanong, “Ano ba yan, hindi ka ba matatakot? May mga balita tungkol dun eh.”
“Kuya, alam ko ‘yan. Pero hindi ako papayag na pigilan ako ng takot. Kailangan kong gawin ‘to,” sagot ko habang niyayakap siya.
Hinawakan niya ang balikat ko, “Sige, basta balik ka.”
Nag-group hug kami pagkatapos.
“Miss ko na kayo,” bulong ko habang pinipisil nila ang mga braso ko.
Sa family dinner, nagkulitan kami. Si Kuya Ris ay may bagong kwento tungkol sa kanyang trabaho, si Mommy ay nagluto ng paborito naming adobo, at si Daddy ay paulit-ulit na nagtanong kung may mga kagamitan ba akong dala.
“Hindi ako bata, Daddy. Alam ko ang ginagawa ko,” tugon ko habang tumatawa.
“Ah, yun ang sabi ng anak namin pero kita mo sa mukha, parang nag-aalangan pa,” biro ni Kuya Ris na ikinatawa namin lahat.
Nang matapos ang gabi, habang nakahiga na ako sa kwarto, bumalik sa isip ko ang mga nangyari sa VIP room ng club ang init, ang kilig, ang tamis ng sandaling iyon. Napailing ako.
“Shuta ka, Gellian, bakit ganun ka manyak ngayon?” natawa ako sa sarili ko.
Ngunit sa likod ng lahat ng kalokohan, alam ko na ito na ang simula ng bagong kabanata sa buhay ko.