Chapter 9
789 Words
Lyra drifted into sleep with a heavy heart. Ngunit hindi siya nakatulog nang payapa—sa halip, isang panaginip ang bumalot sa kanya.
Nasa gitna siya ng kagubatan, nakaluhod sa malamig na lupa. Dalawang kamay ang sabay na umaabot sa kanya—isang matatag, mainit, puno ng pangakong proteksyon; at isa namang malamig, mapanganib, ngunit nakakakiliti sa loob ng kanyang kaluluwa.
Kael.
Damon.
Her heart ached. “Sino ang pipiliin mo?” isang bulong mula sa hangin ang umalingawngaw.
Nang hawakan siya ng isang kamay, naramdaman niya ang init na parang tahanan. Pero nang dumampi ang isa pa, apoy at anino ang sabay na sumiklab sa kanyang katawan.
Lyra gasped, nagising na may pawis sa noo at mabilis ang t***k ng puso. "Diyos ko… ano bang nangyayari sa akin?" bulong niya.
---
Kinabukasan, dinala siya ni Kael sa clearing malapit sa ilog.
"Focus, Lyra," Kael’s deep voice commanded habang nakatayo sa likod niya. "Don’t fight the fire—embrace it, then control it."
Ramdam niya ang mga palad nito sa baywang niya habang itinutuwid ang posisyon niya. Mainit ang hininga ni Kael sa kanyang leeg.
"Kael…" mahina niyang bulong.
"Shh… trust me." Dumampi ang labi nito sa gilid ng kanyang tenga—isang aksidenteng halik, o baka hindi aksidente.
Nag-init ang katawan niya. Sa bawat paghawak ni Kael, lalo siyang nahihirapang mag-concentrate. Sparks flickered sa paligid niya, mga maliliit na apoy na sumasabay sa t***k ng puso niya.
"Calm down," bulong ni Kael. "Feel me… not the fire."
Bago pa siya tuluyang sumabog, hinarap siya ni Kael at siniil ng halik. Mapusok, matagal, puno ng pagnanasa at pangako.
Lyra melted against him, hands clutching his shoulders. For a moment, she wanted to lose herself in him completely. Ngunit nang matapos ang halik, guilt stabbed her chest.
"Bakit… bakit parang may kulang?"
---
Habang nasa Alpha council si Kael, naiwan si Lyra sa library ng pack house.
At doon, biglang lumitaw si Damon—nakasandal sa pintuan, ngiti niya ay parang lason at aliw sa parehong oras.
"Your fire is restless again," sabi nito habang dahan-dahang lumalapit. "Kael can’t calm it… not like I can."
"Damon… please, not now."
Ngunit tumigil siya sa harap nito, masyadong malapit. Dinampian ni Damon ang kanyang baba, hinaplos gamit ang hinlalaki ang kanyang labi.
"You feel it too, don’t you?" bulong nito. "The pull between us."
Her chest heaved. Totoo—sa presensya ni Damon, hindi siya natatakot. Sa halip, parang nagiging isa ang dilim at apoy sa loob niya.
Muntik na siyang yumuko para mahalikan siya—pero umatras si Lyra, halos manginig. "I can’t…"
"You don’t want to, or you can’t admit it?" Damon whispered, eyes burning into hers.
---
Tumakbo siya palabas, hiningal, ang puso’y naguguluhan. Ngunit habang tumatakbo, ramdam pa rin niya ang init ng hawak ni Damon.
Sa halip na mawala, lalo lang lumalim ang pagkalito niya. “Kael ang dapat kong piliin… pero bakit… bakit parang si Damon ang kumukumpleto sa akin?”
---
Kinagabihan, nahuli ni Kael ang amoy ni Damon malapit kay Lyra. Agad itong nagdilim ang mukha at hinarap ang kapatid.
"What were you doing with her?" singhal ni Kael.
Damon smirked. "Just talking. She deserves choices, doesn’t she?"
Lyra stood frozen, caught between their glares. Kael’s hand gripped her arm protectively, Damon’s eyes lingered on her lips.
"Stay away from her!" sigaw ni Kael.
"Or what, brother?" Damon stepped closer. "What if her fire burns brighter with me?"
The air crackled with tension. Lyra’s heart pounded, torn between fear and a strange thrill.
---
That night, Kael went to Lyra’s room. He didn’t say a word—he just pulled her into his arms, kissing her fiercely.
"Tell me you’re mine, Lyra," bulong niya, desperado.
Her body responded instantly. Mainit, matindi, puno ng kagustuhan ang halikan nila. Kael’s hands explored her, her fire sparking uncontrollably.
Lyra clung to him, every kiss drowning her doubts—pero sa likod ng isip niya, isang anino ang gumugulo. Damon’s voice, Damon’s touch, Damon’s pull.
Nang magtama ang kanilang mga katawan sa apoy ng pagnanasa, Lyra closed her eyes… at sa halip na mukha ni Kael ang naisip niya, biglang sumingit ang imahe ni Damon.
A tear slid down her cheek kahit nasa rurok ng init. “Bakit… bakit siya pa rin?”
---
Nang matapos ang gabi, nakahiga siya sa bisig ni Kael. Payapa itong natutulog, ngunit siya ay gising pa rin.
At sa katahimikan, narinig niya ang isang bulong sa kanyang isipan—isang tinig na hindi sa kanya.
"You can’t deny it, Lyra," Damon’s voice whispered, dark and intimate. "Part of you… already belongs to me."
Lyra gasped, trembling. At sa kabila ng init ng yakap ni Kael, naramdaman niyang hati ang puso’t kaluluwa niya.
- Writer
