¤ ¤ ¤
Naging marahan lamang ang aking paglalakad patungo sa gitna ng bulwagang ito. Narito ako ngayon sa pinakatuktok ng Torre ng mga Bathala. Ang katotohanan kung bakit ito ay napakataas ay sa kadahilanang ito: magagawa ko lamang ang ritwal na ito kung ako ay narito sa kataas-taasan.
Pumikit ako at pinakinggan ang katahimikan. Liban sa marahas na pag-ihip ng hangin sa puntong ito ng Torre ay wala na akong ibang marinig pa. Mainam ang panahon at pagkakataon sa aking gagawin. Isang bagay na tanging tulad kong isang Diyos lamang ang makakagawa.
"Recuerdiem es perfectum, vielo ylazar magnus reficul hadesero vul."
Binanggit ko ang mga katagang tumatawag sa mga nangamatay na. Dahil taglay ko ang buklod na ito sa kanila. Ang sino mang nangamatay na ay habang panahon nang nakabuklod sa mga na
