Pagdating namin sa bahay, tahimik lang si Jomelyn, ang aking asawa. Si Daddy ay diretso sa kanyang silid. Ang mga bata, nasa silid na nila, abala sa kanilang homework, ayon sa kasambahay.
Halos magdamag akong hindi makatulog, paulit-ulit na nagpe-play sa isip ko ang nangyari kahapon. Ramdam ko ang tahimik na pag-iyak ni Jomelyn. Kaya bago pa sumikat ang araw, kumilos na ako.
Tinawagan ko ang aking doktor. Hiningi ko ang lahat ng findings at results, pati na ang mga resulta mula sa konsultasyon ko sa ibang bansa para sa second opinion.
Nilikom ko ang lahat ng files na ipinadala sa akin sa email. Malinaw ang nakasulat: hindi na ako maaaring magkaroon ng anak sa normal na paraan, dahil sa nangyari na aksidente.
Mabigat ang loob kong pumasok sa silid ng mga bata, kung saan pinili ng aking
