(NC++) ต่อ
เพลิงค่อย ๆ ทาบตัวลง
จนเงาของเขากลืนเงาของแพรวาไปทั้งตัว
ลมหายใจเขาใกล้จนผิวเธอร้อนสั่นตามทุกครั้งที่เขาหายใจเข้าออก
มือเขาสอดใต้แผ่นหลังเธอ
ดึงเธอเข้าหาแน่นขึ้น
เหมือนเขาต้องการความใกล้นี้ มากกว่าลมหายใจของตัวเอง
แพรวาเผลอเกาะหลังเขาแน่น
ปลายนิ้วสั่นจนเพลิงหลุดเสียงหอบต่ำ ๆ ออกมา
เสียงที่ทำเธอสะท้านวูบถึงกลางอก
เขากดหน้าผากแนบกับหน้าผากเธอ ลมหายใจสั่นหอบ แรงพอจะทำเธอรู้ว่าเขาคุมไม่อยู่แล้วจริง ๆ
“แพรวา..”
เขากระซิบชิดริมฝีปาก เสียงทุ้มต่ำจนเหมือนสั่นอยู่ในอกของเธอด้วย
“หลังจากนี้ เธอห้ามบอกว่าไม่รู้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับเธอแล้วนะ”
แพรวาสูดหายใจเข้าลึก
ดวงตาเธอสั่น แต่ไม่ถอย
“ฉันรู้ แล้วก็ไม่หนีด้วย”
เพลิงเกือบเสียสติไปกับคำนี้ เขาก้มลง จูบเธอแบบลึกมาก ลึกจนแพรวาจับผ้าปูเตียงแน่นเพราะขาแทบไม่มีแรง
จูบของเขาไม่ได้รุนแรง
แต่มันหนัก จนเธอรู้สึกเหมือนหัวใจจะละลายอยู
