Chapter Thirty-Nine: Amnesia
“What the hell James! Gusto ko nang umuwi sa bahay.” Sigaw ko kay James. Bakit ba pilit nila akong pinapagaling sa ospital na ito na wala naman akong sakit! Noong nangyari sa akin, mag-aanim na buwan na iyon!
“May amnesia ka. Mathew, you need a regular check-up. Uuwi naman tayo hinhintayin lang natin ang doctor.”
Amnesia? Puro nalang ito amnesia, even my sister and parents iyon ang sinasabi nila. Tinatanong pa kung kilala ko ba si Trisha, heck no! Hindi ko siya kilala, kahit anong pakita nila sa picture ay hindi ko talaga siya kilala. Isa pa itong mga magulang ko na puro Gia, she’s my ex at patay na siya. I always told them to move on ngunit sila yata ang mga tanga!
“Okey, 20 minutes will do.” Giit ko. I don’t want waste my time here.
“That’s it.” Giit ni
