Chapter Thirty-Two: Hindi ako titigil hangga't hindi ko siya napapatay
"Bakit dito mo ako dinala?" Tanong ko. Putchang Mathew to may balak pa sanang um-score. Mabuti nalang at hindi kami nahuli sa kalsada.
"This is the place that we can be together." Sagot niya. I can his sincerety but I didn't feel how serious he is. Baka acting lang ito ng gago lalo pang investigator pala si James!
"I need to go back to hide out." I look at him bravely. Kung magpapadala ako sa bugso ng aking puso ay siguradong mako-control ako ni Mathew anumang oras.
"Then take me there." Napatingin ako sa kanya ng diritso. Sabi na nga ba, eh. May balak talaga ito! Ngunit bakit?
"Ano ako hibang, paano ko dadalhin ang taong hindi ko pa lubos na pinagkatiwalaan." Wika ko.
Nag-iba ang ekpresyon niya. Bigla itong nadis
