Chapter Thirty-One: Dark Angel
"Buhay ka?" Gulat na tanong sa akin ni Alfonso. Natutuwa akong makita siya ulit.
"Of course Tito." Napayakap ako bigla sa kanya. Ito nalang ang natitira kong pamilya after that night Rodolfo killed my parents. At iyon ang gagawin ko ngayon. Maghihiganti ako! Bwesit siya.
"How come?" Na-curious na tanong ni Tito.
"Mahaba, eh. Sa susunod ko nalang ikukwento, sa ngayon I need to see my my room at matulog ng mahimbing."
"Hindi ka parin nagbabago Trish, tell me."
Shit, akala ko nakalimutan na iyon ni Tito. Talagang kilala niya ako!
"Iku-kwento ko rin sa inyo Tito sa tamang panahon." Wika, mukhang hindi pa sa ngayon. Masiyado pang sariwa sa akin dahil kanina pa iyon nangyari.
"Fine, go to your room and have a rest. I missed you." Yumakap siya ulit sa akin.
