Another Paradise

Page 5

Rhede Pov

Gabi na ng maka uwi kasama sina tita at tito. Hindi na ako nagpahatid sa mismong bahay. Nang maipark na ni tito Harold and kotse sa garahe ay agad akong nagpaalam at lumabas. Gusto ko muna maglakad at mapag isa

" You sure Rhede na hindi ka magpapahatid?" it was tita, she ask worriedly

Ngumiti ako at tumango ako " Gusto ko po muna magpahangin pauwi..." sagot ko at naghanda na para umalis " Hindi rin naman dilikado dahil may ma street light naman po at maliwanag naman rin ang kalangitan"

Inakbayan ako ni Faith " Dinner ka kaya muna bago umuwi" she offered

Umiling lang ako at inalis ang pagkaka akbay ni Faith at hinawakan ang kamay nito " Busog pa ako dahil sa madami din ang nakain kong snacks kanina sa starbucks"

" So hindi kana ata namin mapipilit, kaya ingat ka. Text mo kami kapag nakarating kana, okay" ngumiti ako at tumango sa habilin ni tito harold

I wave to them at nagsimula na sa paglalakad. Nakahawak ako sa lace ng bag ko habang naglalakad at minsan ay tumitingala sa kalangitan na maliwanag dahil sa bilog na buwan at sa mga nagkakaramihang bituin

Kung ano ang karamdaman ko ay kabaliktaran ng karamdaman ng kalangitan. I feel alone in this world and the heaven looks happy for my miserable.

' Hayst mapang asar na mundo'

Deretso akong naglakad at hindi na tumingala pa sa kalangitan, maiinis lang ako. Tahimik lang akong naglakad sa tahimik na kalsada. Ala sais pa naman ng gabi at may mga sasakyan pang dumadaan dahil umuwi na ito sa mahal nilang pamilya

How i wish my life were like that! Yung tipong excited ka tuwing hapon dahil makakabonding mo na naman ang magulang mo na galing sa trabaho. Dahil sa murang edad ko, i lost my both parents and everything that i have. And i am just waiting for my time para makasama sila

Nang malapit na ako sa bahay ay may na spottan agad akong sasakyan na nakaparada sa labas ng gate. Hindi iyon sasakyan ni tita dahil mukhang pang mayaman talaga ang desinyo nito. Parang pang hari at reyna ang sasakyan sa desinyo nito

Sa likod na naman ako nito dadaan dahil kapag makita ako ng bisita ni tita for sure at mapagbuhatan na naman ako ng kamay at makakatanggap ng masasakit na salita

Ayaw na ayaw kasi nito na nakikita ako ng bisita. I'm not welcome to her small family kaya umiiwas na lang ako. And base sa bisita ni tita na mukhang sobrang yaman, kapag nakita ako miski anino ko panigurado worse pa ang gagawin nito

Pwede nya pa akong ikulong sa stock room at hindi bibigyan ng pagkain ng dalawang araw, tubig lang ang ibibigay nito and just 500ml of bottle water. Kailangan ko iyon tipidin na aabot hanggang matapos ang araw na parusa ko

Nasa likod na ako ng bahay at akmang bubuksan na ang pintuan ng bigla itong bumukas. Nagulat pa ako dahil sa biglaan nitong pagbukas. Ngumiti agad ako ng makita na si ate silya lang ito. Nagulat pa ito ng makita ako

" Hay nakung bata ka kanina kapa hinahanap ni ma'am Niana" saad nito at mabilis akong hinila

Nagtaka man ay nagpahila lang rin ako. Nakakapagtaka naman at hinahanap ako ni tita kung may bisita ito. Si tita ang tipong tao na kapag may bisita ay itatago talaga ako na yung tipong hindi talaga ako makikita

Kaya kung may chance , ikulong talaga ako sa stock room na sobrang init o i lock sa kwarto ko at palalabasin lang kapag wala na ang bisita nito. Kaya nakakapagtaka at hinahanap nya ako

Nang makarating kami sa sala ay agad kung nakita si tita na nakaharap sa dalawang babae at parang hindi ito comportable. Huh! Bakit naman hindi ito comportable ei bisita nya naman ito

I think tita didn't feel our presense kasi fucos ang attention nito sa dalawang babaeng bisita. Ate silya was about to get thier attention when suddenly Novem arrived and hold my shoulder

What the fudge!

Anong problema nito? All i could remember Novem disgust me

" Hey Cousy!" friendling saad nito sa akin

Konot noo ko itong tinignan at tinanggal ang kamay na nakahawak sa balikat ko. Medyo humakbang ako palayo kaya novem. She is creepy to be told. Her sweet smile, she never smile like that on me. She prefer to roll her eyes over me

" Hey Baby Ghurl!" i face at where the sweet voice came from

It was tita and she has the sweet smile like just Novem. They are weird totally. It nice to see them that finally they smile at me like i'm welcome to their small family, but its creepy

" Tita..."

She walk towards my direction " How was your day baby? Masaya ba ang gala nyo ng mga kaibigan mo?

When did she care about my day? What mean 'mga' ei isa lang naman ang kaibigan ko. And beside hindi naman ako gumala, check up ko ngayong araw

When tita arrived at my direction she hug me. That was really new to me. What the world happen? anong nakain ng mga ito at ganito ang kinilos? Nabagok ba ang mga ito?

Well kung nabagok ang mga ito, its a good sign. Sana at araw araw ang mga ito mabagok para naman ay ganito palagi. Mabait sila sa akin. Masama na pero i want to be part of their life in once

I want to feel that i belong and beloved by the people that i care. I want to beloved tita and Novem and be feel that im a part of the family

" Rhede..." agad akong napatingin sa dereksyon ng bisita ni tita

They know me? Its new that tita's visitors know mw. Inakbayan ako ni tita. I just stared at tit's visitors. They are familiar to me and i feel that know them. Its odd

The other woman were like 50 or 60s, while yung is parang nasa 30 or 40s. The woman that look like 50 or 60 walk towards our direction. She look at me like she miss...me. Miss me?

What a fudge!

Why would she miss me? Does she know me? How come, hindi ko pa naman ito namemeet ever since

Inangat nito ang dalawang kamay habang naglalakad palapit sa akin. I looked at tita. She smile at me like 'its okay' and she gave me a sign to 'go'

When the woman reach my direction. Inabot nito ang kamay ko at nikayap ako, like she's been longging a love for mr. She hug me and i feel the feeling that i wnated to feel. Loved. Acceptance. Welcome

I don't want to expect because she is someone that i'm familiar and she is stramger to me. Strange but i feel the... love, that i want to feel in my so called family

" My god... Is that really her?" hindi makapaniwalang saad ng isang babae na parang nasa 30 or 40. Binaklas ng babae ang pagkakayakap sa akin

She look at me with dis-belief " You really ground up and you really look like her, Rhede" madamdaming saad nito

Nagtaka man ay ngumiti parin amo. I don't know what should i say. Should i ask the, who they are? Of course i need to know whow they are. Nagpayakap ako tapos di ko man lang sila kilala

Tumikhim ako at humakbang paatras " I don't know if it's rude but..." panimula ko at kinakabahan baka mapagalitan na naman ako ni tita

I look at tita if may any emotions ba dito. But in my shocks she is behave, well behave " Ano ba ang sasabihin mo Rhede?"

Huminga ako ng mamalim " M---May i know, kung sino po kayo?" kinakabahan kung tanong

Yung babaeng medyo matanda sa isa ay tumingin kay tita, wanting an answer of my question. I look at tita then tita smiled... in nervous

Tumawa ng mahina si tita para mawala ang kabang naramdaman " Hindi ko alam na buhay pa ang magulang ng Mama mo at akala ko ay nag iisang anak lang si Vivine. Hindi ko kasi nakilala ang side ni Vivine, dahil noong ikinasal ito hindi ako naka attend dahil sa may naging emergency ako" paliwanag nito

Mama's parents? I have other family bukos kina tita?

I remember. Kaya pala parang familiar sa akin ang dalawa dahil pinakilala na sa akin sila ni mama sa picture noon

Mama and Papa have the urge to visit my grandparents back then but my doctor- tito Harold said that, dapat hindi ako pwede ibabyahe byahe ng malayo dahil baka daw mag triggered sa sakit ko ang mahabang byahe

Tumingin uli ako sa lola ko daw. Ang bata nya pa para maging lola ko. She gonna be preffered to be my mother than to be a lola. Ang bata nya pa kasi

" Rhede will come to us going back home..." saad nito kaya agad nanlaki ang mga mata ko

I look at tita, maybe hindi sya papayag. I don't want a new environment and ayaw kong mag adjust sa maging bagong pamilya ko. i'm fine here even though they feel that i'm not welcome

May pag asa sa itsura ko ng lumapit si tita at Novem sa akin at ngumiti. Of course pipigil sila, sila ang nakikinabang sa pera sa insurance ng pagkamatay ni papa at sila rin ang pumapanggap bilang guardian ko sa bank account ni mama

Ang ngiting pag asa sa mukha ko ay biglang naglaho at napalitan ng malungkot na emosyon " Hindi kami pipigil beside mas may karapatan kayo kay Rhede. Were not that close of my older brother. So kung kukunin nyo sya, its oaky. Ihahanda lang namin ang gamit nya"

Akala ko ay pipigilan nila ito, halos pera na ng magulang ko ang bumuhay sa kanila kaya natural lang napipigil sila. Pero mali pala ako. Handa pala nila akong itaboy

" We will take good care of you there Rhede, we will gave you everything you need" saad ng isang babae

I smile to hide my sadness. My sadness is useless to show it, wala namang may pake

' May pake sayo ang bago mong pamilya' anang ng kabilang isip ko

They care? Hope so that they care but, I know to myself i don't need it. I'm used of people around me that they are not care onme. And beside their care is useless, isasaan ko pa ang pakialam nila kung mamatay lang rin ako

" I'll pack my things then" saad ko at pilit na ngumiti

I started to walk towards the stairs when i heard a caring voice " You need help for packing your things Rhede?" it was the other lady who's with my grandmother. I think

Humarap ako at umiiling " Hindi na... kaya kona po..." bakit naman sya tutulong halos wala naman akong mga karaming gamit

Dahil yung mga bagay na hindi kona nagagamit ay itinatapon ko. Hindi ko ito ipinamimigay dahil ayaw kong may maiwan na kahit na ano para maging ala-ala ko. This world doesn't deserve to left a memory from me

I continue walking at the stairs, to my room. I lock my room for my privacy. Marami akong mga bagay na itinatago kina tita and i don't them to know it. Tita even doesn't know that i have a heart issue. All of my years that i'm living with them. I manage to hide my sickness. I'm scared that they will use it for doing something to me

I didn't trust them that much, lalo na sa sakit at gamot ko

Madali lang naman ligpitin ang mga gamit ko dahil nakaligpit na naman sila. Yung damit ko lang ang niligpit ko sa bagahe kasi ang iba hindi naman naitanggal sa bagahe ko noon at kung may idagdag ako ay may itatapon rin namna

Inilabas ko na ang gamit ko sa labas ng kwarto. Two big luggage, two small luggage and four medium boxes. Yan lang lahat ng gamit ko. I look for once in my room

This room serve ti me for 10 years and now i'll leave it. See you we see my room. I'll visit you sometimes if i have time if i'm already dead. I won't forget you

You witnessed of every me