Another Paradise

Page 4

Rhede pov

Inilagay ko ang huling balde na labahin a washing machine at isinampay naman ang matapos na labahin. Maaga akong nagising para dito para hindi na naman ako masermonan ni tita

Ang lahat ng nilalabhan ko ngayon ay labahin nina Novem at Tita Niana. May katulong naman pero kailangan kung kumilos para makakin, Sabi kasi noon ni tita na kapag nanirahan ako sa bahay nya ay kailangan kong kumilos kaya heto ako ngayon naglalaba

" Rhede malapit kana ba dyan? Baka malate ka sa trabaho mo" tumingin ako sa pintuan kung saan naggaling ang boses

Ngumiti ako kay ate silya, sya ay isang tagaluto sa bahay. Minsan ay tumutulong ako sa kanya kapag wala akong ginagawa at kapag marami syang lulutuin na inerequest ng dalawang amo

" Huli na po iyang nasa washing" itinuro ko ang washing na umaandar

Naglakad ito palapit sa akin at inilagay ang labahin na isasapay ko sa balde at hinila ako papasok " Ako na magtutuloy nyan kumain kana at maghanda para sa trabaho mo"

Minsan kay ate silya ko nararamdaman ang pag aaruga at pangungululila ko sa isang ina. Hindi masyado stricta si ate silya kapag hindi nakatingin sina tita. Mabait sya sa akin minsan. Pinakain nya ako kahit wala akong tinulong

" Salamat ate silya" kumuha ako ng pinggan at nagsandok ng pagkain at kumuha ng ulam sa lamesa

Habang kumkin ako ay pumasok naman si ate Hayde isa rin sa mga katulong. Ngumiti ito sa akin ng mahagip ako ng mga mata nito. Nginitian ko ito pabalik

" Kung hindi pa ako nasanay sayong bata ka matatakot talaga ako na may kumakaing multo sa gilid " biro nito

Agad naman syang nabatukan ni ate Nadia na kakapasok lang at may dalang walis at dustpan " Ikaw talaga hayde, ang hilig mo tallagang pagtripan si rhede" sermon nito at bumalik sa akin ang tingin " Red yung pangalan mo rhede tapos ang putla mo dapat pula ka kasi Rhede pangalan mo" tumaa nalang ako sa biro nito

Binatukan naman ni Ate Silya si Ate Nadia ng sandok " Tumigi nga kayong dalawa at ituloy nyo yung nilabhan ni rhede, mahuhuli na iyan sa trabaho"

Sa sinaad ni Ate Silya ay nagmamadali akong kumain at uminom ng gatas. Pagkatapos kung uminom ay maghugas na sana ako ng pagsabihan uli ako ni Ate Hayde na sya na daw ang maghugas baka ma late na ako

Nagpasalamat nalang ako at mabilis na naglakad paakyat sa kwarto ko at naligo para sa paghahanda sa pagtatrabaho ko. Pagkatapos kung maligo at magbihis ng uniform ng cafe ay bumaba na ako

Naabutan ko si tita sa sala na nood ng balita. Naglakad ako palapit dito para magpaalam. taas kilay na tinignan ako ni tita " Bakit?" strictang tanong nito

Pilit akong ngumiti " Aalis na po ako tita. Natapos ko na rin labahan ang mga labahin nyo ni Novem" paalam ko pa, tumango ito kaya tumalikod na ako

Nagmamadali akong lumabas at sa paglabas ko ay na timing naman ang paghinto ng sasakyan ni tito harold. Nakangiti akong naglakad palapit dito

" Sorry tita muntikan ng malate, naglaba pa kasi ako" deretso kong saad nang makapasok sa sasakyan

Gulat namang nakatingin sa akin si tito Harold kaya agad akong dumepensa " ayos lang po tito, magaan lang naman ang maglaba"

" Wala akong pake kung magaan lang ang paglalaba rhede. In your condition, you need need to rest. Itong pagtatarabaho mo sa cafe, hindi ko ito gusto, hindi ako pumayag pero wala akong magagawa dahil ito yung gusto mo" sermon nito sa akin kay yumuko lang ako " Rhede sa lahat ng kung anong gawin mo, kahit magaan lang ito o kahit nakatayo , nakaupo ka, it can triggered your heart. Pwede kang atakihin kaya kung pwedeng iwasan, iwasan natin.Rhede kung yan ang ginagawa mo sa bahay ng tita mo, stop it. You need to rest as long as it needed, para maka iwas tayo"

Tumingala ako pagkatapos magsalita ni tito Harold " There's no point of resting tito. Sorry to tell but.... even if i rest my whole lfe, mamamatay lang rin ako. May taning na yung buhay ko kahit magpahinga ako araw-gabi mamamatay lang rin ako..." tinuyo ni faith ang luhang tumulo sa mat ko " Sorry tito..." i broke as i say those two words

"Tnaggap ko na po ang katutuhanan na mawawala lang rin ako, kaya eneenjoy ko nalang " tita Fen hold my hand at naawang nakatinngin sa akin

Tita harold hold my other hand " Ae you really enjoying working?" i nodd " Okay tell me if you feel un-necessary

okay" tumango ulit ako

" Yan tuloy daddy pina iyak mo si rhede" sermon naman ni Faith kay tito at niyakap ako

tito smiled at me " Stop crying its not good for you and i'm sorry" tumango lang ako " Let's go, we still have check up"

After magsalita ni tito harold ay nagmaneho na ito papunta sa hospital na pinagtatrabahuan. Medyo malayo sa lugar namin ang pinagtatrabahuang hospital ni tito. Nakatingin lang ako sa labas ng saakyan habang tinatahak namin ang daan patungo sa hospital

" Sleep Rhede, Hindi pwede sayo ang mahabang byahe" saad ni tito harold

Diko namalayan na habang nakatanaw ako sa labas ng sasakyanay nakatulog ako. Nakaramdam na lang ako ng pagtapik sa balikat ko kaya unti-unti kong inulat ang mga mata ko at si tita Fen agad ang bumungad sa akin

" Were here" bungad nito kaya umayos ako ng upo at nag inat. Tumingin ako sa katabi at nakahawak si faith sa balikat nito at minasahe ito

Nakahilig pala ako sa balikat nito habang natutulog ako, ang naalala ko lang ay ang huling sinaad i tito harold ang pagkakahilig ng ulo ko sa bintana dahil nakatanaw ako sa labas

" Nakahilig pala ako sa balikat mo, Sorry" saad ko dito at ngumiti

" Its okay, you need rest" nakangiti nitong sagot at lumabas

Lumabas ako at naglakad sa tabi ni Faith. Pinalibot ni faith ang braso nito sa bewang ko kaya pinalibot ko rin ang braso ko sa bewang nimo. Sabay kaming naglakad papasook sa hosspital at nakasunod jjkina tita

Nang makapasok ako sa opisina ni tito ay pinaupo ako sa isang upuan kaharap ng table ni tito. Sina Faith at Tita Fen aman ay nasa harap ko naka upo at pinagmasdan si tito na nagsoott g doctor's robe at stephiscopes

" Okay rhede go along with me..." inilagay nito ang stephiscopes sa tenga at sa dibdib ko " Huminga ng malalim...Then breath out slowly..." inulit ko pa ito bago narun ng ibang test

Habang nagrun ng ibang tesst ay hindi lang si tito ang naroon kundi may ibang doctor pa para mag wiitnesses sa test ko

" Your brave but your weak Rhede" komento ni Dra. Ybanez

Umupo ako sa kama " Your right Dra Ybanz. Rhde is brave pero dito..." nilagay nito ang palad sa dibdib ko " ang hina nito. Ang lakas-lakas mo Rhede, Lumalaban ka pero ito..." tinnuro nito ang dibdib ko " Your heart is slowly give uping..." malungkot na saad ni Dr. Tan

I sadly smiled on Dr. Tan " It's just useless that i'm fighting because my heart is give uping.."

" Its not useless rhe--"

" It's useless doc. Tan lumalaban ako pero sa huli susuko rin yung puso ko. Useless ang ang lahat ng check up at pag inom ko ng gamot dahil hindi naman nito magagamot tong pisting sakit na to "

Dr. Tan sat beside me " We witness yur braveness Rhede. Your tired of fighting yet your fighting. You are a miracle baby, Rhede. Since your a baby you had that dangerous heart disease but your fighting because your brave"

" I'm brave but i only left 10 months and every time the sun rise up its like a time bomb that reminding of me that my time is slowly near" i broke while i say tose words

" Rhede always remember na kapag nakikita mo ang pag angat ng haring araw. Dapat magpasalamat ka dahil buhay ka. Ang pagsikat ng araw hindi ibig sabihin niyon ay yun ang time bomb mo, yun ay ang buhay kapa. Dahil kapag patay na tayo hindi na natin masisilayan ang pagsikat ng araw kaya hangang nakikita natin ito ay magpapasalamat tayo. Don't think of it as a time bomb but a brand new day of living" of what dra. Ybanez said it broke me to much

Nagsiunahan ang luha ko sa pagtulo kaya mabilis na naglakad palapit sa pwesto ko si Dra. Ybanez at niyakap ako

" We are always here since the day we meet. We will never leave you..." Hinagod ni doctora ang likod ko at hinayaan akong umiyak sa bisig nito

After those emo inside the room here i am walking to have some peace of mind. This is always me, everytime i've done my check up. I walk alone to think

Think? Nakakatawa isipin ang salitang yun. Mag iisip? Ano pa iisipin ko if everything is already settle. 10 months from now i'll be dead. I will left this world

Wala man lang akong ka memory- memory. Naglibot ako sa loob ng hospital. some people are happy, some people are sad and some are crying

" Would tita Niana and Novem cry if ever i die?" tanong ko sa hangin habang nakatingin sa pamilyang nagdadamayan habang umiiyak

They are a family while tita and novem never think of me like that. If i die they will be the happiest human alive. Ang perang nasa bangko ni papa at mama ay masosolo na nila. Wala na silang kahati doon

Naglakad ako palabas ng hospital at natagpuan ko ang sarili na naka upo sa isang bench sa park ng hospital. Nakatanaw sa isang babae na nak-awheel-chair at tinutulak ng isang babae. May ngiti sa mga labi

She look at me and smile. Nginitian ko ito pabalik. And now their heading in my direction. Sinundan ko lang ito ng tingin hanggang sa makarating sa harapan ko

" HI!" bati nito na may ngiti

She's bold yet there's a smile on her face. She must be that brave, that in her condition she's smilling " Hi!"

I didn't smile to her. What's the point of me smilling if i'm not happy. I'm scared. takot ako sa sitwasyon na meron ako. May mga pangarap pa ako na gusto kong matupad pero hindi na iyon mangyayari dahil mawawala lang rin ako

" Why your sad?" napatingin ako dito " life is short, we should be happy"

" Your right life is short but it's hard to be happy" tumingin ako sa ibang dereksyon " We have different situation. It is easy for you to be happy but for me it is hard. We may have the sickness but we are not in the same page"

" Di kita maintindihan" naguguluhang saad nito

Tumingin ako dito at ngayon wala na ang babaeng tumulak nito " You have parents that giving you strength and hopes while me i dont have. My parents die when i was still a child. My tita and Cousin that only family i have doesn't want me. Its hard to smile when you only have 10 months left. Like every day is my time bomb that i scare of"

Hinawakan nito ang kamay ko " I have a brain cancer. It hurt everytime but i always pray to god, to ask a miracle. My family always pray for me, kaya ngayon pawala na ang cancer ko. So always pray and ask god. God is good" tumango ako dito at sakto naman na dumating ang mama ata nito

God is Good? Nakakatawa. Kung mabait ang panginoon, nait nya ako binigyan ng ganitong sakit? Kung mabait sya bakit pinahirapan nya ako? Kung mabait sya bakit di na lang nya alisin tong binigay nyang sakit?

Nakakatawa. Binuo ako ng panginoon para pahirapan. Ano ba ang nagawa kung kasalanan sa past life ko para pahirapan ako ng ganito?

Every sunrise is a brand new day of living? God is Good? Nakakainis. Para sa iba nag dali lang sabihin pero sa akin ang hirap

Panginoon anong nagawa kung kasalnan, bakit mo ako pinapahirapan ng sakit nato? Is being kind a sin? Is my kindness not enough para alisin mo ang sakit nato? What sin did i do in my past life para gantohin ako?

Kung gusto mong kunin ang buhay nato, kunin muna kasi pagod na akong umasa. KUng ano man ang rason mo para gawin to wala akong pake, patayin muna ako, bawiin muna tong buhay na ginawa mo beacuse I QUIT OF LIFE LIVING, i don't want this life anymore

If you want me to wait till 10 months, okay. I will wait but don't expect me to be care of this life. I'm ready to die, god