ของเล่นคุณชาย

นิยายเรื่องนี้มี EBOOK [ 99บาท 3หมื่นกว่าคำ รวมตอนพิเศษ ] ในห้องรับแขกของคฤหาสน์หรูมีหญิงสาวกำลังนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าหญิงชราผู้สูงศักดิ์ ในมือของท่านเงินก้อนโตที่เตรียมไว้ให้กับหญิงสาวที่มาทำงานแลกเงินอยู่นานหลายเดือน นานจนเกิดความสัมพันธ์บางอย่างที่ไม่คาดคิด จนผู้ตั้งกฎเกณฑ์ขึ้นมาต้องยกเลิกงานของเด็กสาวในวันนี้ "รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไงต่อจากนี้" หญิงชราเอ่ยถามเสียงเสียงเข้ม ติดไปทางข่มขู่เพื่อไม่ให้เด็กสาวผิดกฎที่เคยทำสัญญากันไว้ ความสัมพันธ์ชั่วคราวที่เด็กเกิดขึ้นหลายหลายเดือนมานี้ต้องจบลงที่วันนี้ จะไม่มีการสานต่อหรือรู้สึกใดกับงานที่ทำโดยเด็ดขาด "รู้ค่ะคุณท่าน" เด็กสาวตอบคำถามพร้อมกับกำชับตัวเองอยู่ภายในใจว่างานทุกอย่างของเธอได้สิ้นสุดลงแล้ว นับจากวันนี้เธอกับตระกูลมหาเศรษฐีจะกลายเป็นแค่คนร่วมโลกกันเท่านั้น เดินผ่านก็ห้ามทักเจอที่ไหนก็ต้องหลีกเลี่ยง ต้องทำเหมือนคนไม่รู้จักกันมาก่อน โดยเฉพาะกับหลานชายของท่าน..คนที่เธอเคยร่วมเตียงด้วยเกือบห้าเดือน เด็กสาววัยสิบแปดปีบริบูรณ์ได้รับงานขายความบริสุทธิ์เพื่อมาเป็นทาสอารมณ์ให้กับหลานชายตระกูลมหาเศรษฐี สัญญาห้าเดือนได้จบลงก่อนกำหนด เพียงพอทั้งสองคนสนิทกันจนเกินไป เกรงว่าจะมีความรู้สึกเกินเลยกว่าเจ้านายและทาสสาว "สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออย่าให้ใครรู้เรื่องนี้" "ค่ะ " หลังจากพูดคุยเสร็จเงินก้อนโตก็เป็นของเธอในทันที แต่ทำไมเธอถึงไม่ได้รู้สึกดีใจกับเงินตรงหน้านี้เลย เธอรู้สึกใจหายที่ต้องออกจากบ้านหลังใหญ่ รู้สึกอยากใช้เวลาอยู่ในบ้านหลังนี้ให้นานกว่านี้ คุณท่านให้เวลาเก็บข้าวของยี่สิบนาที เธอควรรีบไปเก็บให้เสร็จและใช้เวลาที่เหลือเพื่อ เดินไปร่ำลาเขาดีไหม? หรือควรจะกราบขอร้องคุณท่านเพื่อจะได้อยู่ต่ออีกสักวัน ทำแบบนั้นจะโดนด่าแล้วยึดเงินค่าจ้างคืนไหม ? ความสับสนเกิดขึ้นภายในใจ "ปึก! " ร่างเล็กเดินชนเข้ากับใครบางคนที่เธอกำลังคิดถึงขณะที่ก้าวออกจากห้องรับแขก "ซุ่มซ่ามจริง จะรีบไปไหนหื้ม?" คุณชายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบและยกมือขึ้นลูบหัวของหญิงสาวด้วยท่าทางหมั่นเขี้ยว วันนี้เขาตั้งใจเรียนรู้งานและจัดการเอกสารให้เสร็จก่อนเวลาที่กำหนดเพื่อที่จะมาเจอเธอให้เร็วกว่าทุกวัน " ขอโทษค่ะ " เป็นความรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูกที่เห็นหน้าเขาในเวลานี้ แต่ก็ดีใจที่จะได้มีโอกาสร่ำลากัน "เปลี่ยนจากคำขอโทษเป็นอย่างอื่นได้ไหมล่ะ " ร่างสูงจะก้าวเข้าไปหาคนตัวเล็กแต่เธอกลับก้าวถอนหลังราวกับรังเกียจเขา "เป็นอะไรไป?" "เอ่อ..." หญิงสาวอั้มอึ้งไม่กล้าที่จะตอบอะไรใดใดออกไป เธอรู้ว่าเขาต้องการที่จะทำอะไรแทนคำขอโทษ แต่ตอนนี้มันหมดเวลาของเธอแล้ว เธอทำเธอทำแบบนั้นกับเขาไม่ได้อีกแล้ว แค่คิดหัวใจก็เจ็บปวดน้ำตาก็ตื้นคลอขึ้นมา "จะไปเก็บเสื้อผ้าก็รีบไปสิ! ยืนอยู่อีกทำไมยืนอยู่อีกทำไม" เสียงดังมาจากภายในห้องรับแขกทำให้หญิงสาวดูความคิดความต้องการลงไป "เก็บเสื้อผ้าอะไร?" "คือว่า..วันนี้ หมดสัญญาแล้วค่ะ" เธอพูดแค่นั้นเค้าก็รับรู้ได้ทันทีว่าเธอหมายถึงเรื่องอะไร ใบหน้าของเขาดูไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่สักพักก็นิ่งเรียบไร้ความรู้สึกใดใดจนถึงรู้สึกใจหายยิ่งกว่าเดิม "แล้วยังไง?" เขามองหน้าเธอด้วยสายตาเธอจะคาดเดา อารมณ์ของเขาก็เปลี่ยนไปจากก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง " รีบไปเก็บซะ! " "ค่ะ " หญิงสาวตอบกลับคนในห้องโดยที่สายตายังมองที่ใบหน้าหล่อเราตลอดเวลา หัวใจของเธอบีบรัดแน่นและรู้สึกหายใจไม่ออก อาการนี้มันคืออะไร เธอควรจะดีใจที่จะได้กลับบ้านไปเจอพ่อแม่ไม่ใช่หรอ "...." ทั้งสองคนมองหน้ากันโดยไม่มีใครพูดอะไร อีกฝ่ายก็รอให้อีกฝ่ายพูดก่อน เป็นร่างสูงที่ก้าวเดินออกไปจากตรงนั้น แทนที่จะเป็นเธอที่จะได้ร่ำลาเขา แต่เขากลับเดินหนีไปไร้เยื่อใย 'จากนี้เราคงไม่ได้เจอกันอีก ขอให้มีความสุขนะคะมา เธอได้แต่ร่ำลาเขาภายในใจและมองแผ่นหลังที่คุ้นเคยด้วยความรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ และทวีคูณความเจ็บปวดหัวใจเพิ่มขึ้นอีกหลายร้อยเท่ากับข่าวที่ถูกปล่อยออกมาพร้อมภาพหลุด ไอดอลสาวกลับไปคืนดีกับทายาทมหาเศรษฐีหมื่นล้านครั้งนี้มีประกาศออกมาว่าจะมีข่าวดีในเร็ววัน ทั้งสองฝ่ายยืนยันว่าความรักครั้งนี้จริงจังกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา จบแล้วสินะ ความหวังลมๆแล้งๆของผู้หญิงชั้นต่ำขายเลือนร่างแลกเงินอย่างเธอ เขาคงเห็นเธอเป็นแค่ทาสอารมณ์เหมือนที่ญาติพี่น้องของเขาพร่ำบอก 'ขอให้คุณชายมีความสุขนะคะ ' เธอได้แค่บอกเขาผ่านสายลมที่เย็นยะเยือกไปถึงขั้วหัวใจ ไม่มีอีกแล้วอ้อมกอดที่อบอุ่น ถึงเธอจะเป็นแค่ของเล่นแต่ก็ได้นอนในอ้อมแขนของคุณชายผู้สูงศักดิ์นานหลายเดือน แค่นี้ก็คุ้มค่ามากแล้ว คิดเสียว่าเป็นความฝันที่เกินฝันของผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอ