Bu konak çok tuhaftı, ne mutlu oluyorum, ne de mutsuz kalıyorum. Sanki araftayım bir yanım cennet bahçesi iken diğer taraf cehennem çukuru. Çukurun başında da beni bekleyen Havin zebanisi var. Ayaz konağa geldiğin de sanki içimde çiçekler açıyor. Ama onun olmadığı zamanlarda bir yudum duya muhtaçmışım gibi hissediyorum. Aslın da Havin hanım ve Seyit abiden başka kötü davranan kimse yok. Havin hanım yanlız gördüğü her yerde etlerimi çimdirip ağzına geleni söylüyor. Seyit abinin bir şey söylemesine gerek yok, bakışları bile korkutuyor. Elinden gelse gözleriyle öldürecek beni. Zümrüt abla elinden geldiği kadar beni yalnız bırakmamaya çalışsa da, onun da ilgilenmesi gereken iki kızı var. Zaten annesi ona da hayatı zindan ediyordu. İnsan kızına bunu nasıl yapar anlamıyorum. Belki hiç bir şeyimi
