"İyiyim abla" deyip ağlaya, ağlaya odaya çıktım. Alıp başımı ıssız bir dağ başına çıkıp avazım çıktığı kadar, çiğerlerim sökülene kadar bağıra, bağıra ağlamak istiyorum..
Odaya geldiğim de hala içerde olan Ayaz'ı görünce gözyaşlarımı silip ne yapacağımı bilemeden yatağın üstüne geçtim. Ağlamak için bile rahat vermiyordu.
"Asmin bana bak ne oldu?" Sana karın baksın demek istesem de yine sessizliğimi bozmadım. Çenemden tutup yüzüne bakmamı sağlayıp "Cevap ver amına koyum bir kez de susmak yerine bağır, çağır içindeki duyguları boşalt" derken hala konuşmamı bekliyorsa yanılıyordu. Benim konuşacak hiç bir şeyim yoktu.
"Asmin, bak yalvarıyorum güzelim ne olur bir şey söyle. Ama böyle sessiz durma karşımda. Sen böyle durdukça kafayı yicem ne olur bir şey söyle" Ayaz konuştukça gözümden akan
